آینده اتریوم؛ سه چیزی که واقعا سرنوشتش را می سازد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سوالی که مردم واقعا تایپ می کنند این نیست که آینده اتریوم چه می شود. این است: «چرا اتریوم رشد نمی کند؟»
و جواب صادقانه اش، برخلاف چیزی که انتظار دارید، به بازار ربط ندارد. به تصمیمی برمی گردد که خود شبکه گرفته و بیشتر کسانی که نمودار را نگاه می کنند از آن خبر ندارند.
این مطلب هدف قیمتی نمی دهد. نه از سر احتیاط؛ چون هر عددی که کسی برای سال بعد اتریوم بگوید، حدس است و لباس تحلیل پوشیده. در عوض سه چیز را باز می کنیم که واقعا قابل بررسی اند و سرنوشت این شبکه را تعیین می کنند.
در مارس ۲۰۲۴ ارتقای دنکون اجرا شد. کاری که کرد این بود که هزینه نوشتن داده روی اتریوم را برای شبکه های لایه دوم به شدت پایین آورد.
برای کاربر عالی بود. انتقال روی لایه دوم ارزان شد و مبالغ کوچک بالاخره قابل جابه جایی شدند.
اما یک اثر دیگر هم داشت. از سال ۲۰۲۱ بخشی از کارمزد هر تراکنش سوزانده می شود، و وقتی شلوغی از لایه اصلی برود روی لایه دوم، آن کارمزد و آن سوختن هم کم می شود. یعنی همان ارتقایی که تجربه کاربر را بهتر کرد، فشار خرید ساختاری روی اتریوم را کم کرد.
این تناقض واقعی است و طرفدارهای پروپاقرص شبکه معمولا از کنارش رد می شوند. اگر می خواهید ببینید چرا شلوغی از لایه اصلی رفت و این انتخاب چه بود، جداگانه نوشته شده.
پس اولین چیزی که آینده اتریوم به آن گره خورده این است: آیا ارزش شبکه های لایه دوم به لایه اصلی برمی گردد یا آنجا می ماند. این هنوز حل نشده.
در نقشه راه رسمی، پنج ارتقای اجرا شده و دو ارتقای در دست توسعه فهرست شده اند: گلمستردام برای فصل چهارم ۲۰۲۶ و هگوتا برای ۲۰۲۷.
نکته ای که از این فهرست بیرون می آید مهم تر از خود اسم هاست. هیچ کدام از این ها قرار نیست لایه اصلی را سریع کند. جهت گیری روشن است: لایه اصلی امن و کند و کم تغییر بماند، ظرفیت داده بیشتر شود تا لایه دوم ارزان تر کار کند.
اگر کسی به شما می گوید «اتریوم به زودی سریع می شود»، نقشه راه را نخوانده.
تبعات عملی اش برای شما: در سال های پیش رو هرچه بیشتر کار روی شبکه های لایه دوم انجام می شود. یعنی انتخاب شبکه هنگام انتقال، مهم تر از قبل می شود نه کم اهمیت تر. شبکه های لایه دوم و دردسرهایشان را قبل از اولین انتقال بخوانید.
سال ها روایت رایج این بود که یک شبکه سریع تر می آید و جای اتریوم را می گیرد. آن شبکه ها آمدند. اتریوم هم سر جایش ماند.
دلیلش این است که آنچه اتریوم دارد و کپی کردنش سخت است، سرعت نیست؛ عادت است. توسعه دهنده ها با ابزارهایش کار کرده اند، پول موسسه ای در همان جا نشسته، و استانداردهای توکن روی همین شبکه شکل گرفته اند.
اما یک ضعف واقعی دارد که باید گفت: تجربه کاربر تازه کار روی اتریوم هنوز بد است. انتخاب شبکه، کارمزد گس، تایید قرارداد؛ برای کسی که اولین بار می آید این ها سه جای مختلف برای اشتباه کردن اند. رقبا دقیقا از همین جا کاربر می گیرند، نه از عدد سرعت. رقبای واقعی اتریوم این را تفکیک کرده و مزایا و معایب اتریوم از دید کاربر هم بی رودربایستی نوشته شده.
اگر نمودار اتریوم به تومان را نگاه می کنید، بخش بزرگی از چیزی که می بینید اصلا درباره اتریوم نیست.
در یک بازه ای که قیمت دلاری اتریوم ثابت مانده، نمودار تومانی می تواند صعودی باشد. آن حرکت، حرکت ریال است. برعکسش هم اتفاق می افتد: اتریوم به دلار می ریزد و شما در تومان چیز زیادی حس نمی کنید.
پس قبل از هر تحلیلی، تعیین کنید با کدام واحد فکر می کنید. اگر هدفتان حفظ قدرت خرید ریالی است، معیار سنجش شما با کسی که به دلار حساب می کند یکی نیست و مقایسه بازدهی تان بی معنی می شود.
این تنها لایه ای است که هیچ تحلیل ترجمه شده ای ندارد، و برای تصمیم شما از دو بخش قبلی هم مهم تر است.
سه سناریو وجود دارد و هیچ کدام عدد نیست.
اگر ارزش لایه دوم به لایه اصلی برگردد، اتریوم همان چیزی می شود که ادعا می کند: لایه تسویه ای که بقیه رویش کار می کنند. در این حالت کم بودن فعالیت روی لایه اصلی مشکل نیست، بلکه طراحی است.
اگر برنگردد، اتریوم می شود زیرساختی که همه استفاده می کنند و کسی بابتش پول نمی دهد. این سناریو واقعی است و نادیده گرفتنش خوش بینی نیست، بی دقتی است.
و اگر تجربه کاربر بهتر نشود، سهم کاربر تازه به شبکه های ساده تر می رود، حتی اگر از نظر فنی ضعیف تر باشند. مردم ابزاری را انتخاب می کنند که کار می کند، نه ابزاری که درست است.
برای خود شما تصمیم عملی ساده تر از این هاست: اگر می خواهید بخرید، مسیر از ایران خرید اتریوم با ریال است و اگر مقصدتان پرداخت به سرویس های خارجی است، ووچر برای خرج کردن در سرویس های خارجی مسیر کوتاه تری است. و اگر قصد نگهداری بلندمدت دارید، چهار راه استیک کردن اتریوم را ببینید که فقط دوتایش از ایران عملی است.
چرا اتریوم رشد نمی کند؟
مهم ترین دلیل ساختاری همان است که بالا گفتیم: با ارزان شدن لایه دوم، فعالیت و در نتیجه کارمزد سوزانده شده روی لایه اصلی کم شد. این یک انتخاب مهندسی بود، نه یک شکست. اینکه در بلندمدت به سود دارنده تمام شود یا نه، همان سوال باز است.
آینده اتریوم تا ۲۰۳۰ چطور خواهد بود؟
هیچ کس نمی داند و ما هم عدد نمی دهیم. چیزی که امروز قابل استناد است، نقشه راه رسمی است که تا ۲۰۲۷ دو ارتقای مشخص دارد. بقیه اش سناریوسازی است، و هر متنی که برای ۲۰۳۰ رقم می نویسد، دارد سرگرمتان می کند.
بهترین زمان برای خرید اتریوم چه زمانی است؟
سوال درست تر این است که با چه پولی. اگر پولی که می گذارید ظرف شش ماه آینده لازمتان می شود، هیچ زمانی خوب نیست. اگر نه، خرید پله ای در بازه های منظم، ریسک بد شانس آوردن در نقطه ورود را کم می کند. این توصیه سرمایه گذاری نیست، مدیریت ریسک است.
دومین ارز دیجیتال بعد از بیت کوین چیست؟
از نظر ارزش بازار معمولا اتریوم است، ولی این جایگاه ثابت نیست و در چند مقطع جابه جا شده. مهم تر از رتبه، این است که این دو اصلا یک کار نمی کنند: بیت کوین برای نگهداری ارزش ساخته شده و اتریوم برای اجرای کد.
ارتقاهای در دست توسعه و تاریخ هایشان از نقشه راه رسمی اتریوم گرفته شده است. این مطلب تحلیل بازار است و توصیه سرمایه گذاری تلقی نمی شود.
