بهترین ارزهای حریم خصوصی؛ مونرو، زد کش و هزینه پنهانشان
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
یک تصور غلط رایج را اول از سر راه برداریم: بیت کوین ناشناس نیست. دفتر کلش عمومی است و هر تراکنشی که تا امروز انجام داده اید، برای همیشه قابل مشاهده است. آدرس شما اسم ندارد، ولی همین که یک بار به هویت واقعی تان وصل شود، کل تاریخچه اش هم وصل می شود.
پرایوسی کوین ها دقیقا برای همین مسئله ساخته شده اند. اما این دسته از ارزها یک ضعف بزرگ دارند که تقریبا هیچ فهرست فارسی «بهترین ارزهای حریم خصوصی» به آن اشاره نمی کند، و آن ضعف مهم تر از تفاوت های فنی شان است.
در یک بلاکچین معمولی سه چیز روی زنجیره نوشته می شود: فرستنده، گیرنده و مبلغ. کاری که پرایوسی کوین ها می کنند پنهان کردن این سه است، با دو خانواده از روش ها.
خانواده اول تراکنش شما را در میان تعدادی تراکنش دیگر گم می کند و آدرس مقصد را هم به شکل یکبار مصرف می سازد، طوری که ناظر بیرونی نمی تواند بگوید کدام ورودی واقعی است. خانواده دوم از اثبات های رمزنگاری استفاده می کند که ثابت می کنند تراکنش معتبر است، بی آنکه محتوایش را فاش کنند.
هر دو کار می کنند. تفاوتشان در جای دیگری است که خیلی مهم تر است.
در مونرو حریم خصوصی روشن است و انتخابی نیست. هر تراکنش، بدون استثنا، فرستنده و گیرنده و مبلغش پوشیده است. مستندات رسمی خود پروژه هم روی همین تاکید می کند و آن را وجه تمایز اصلی اش می داند.
در زد کش دو نوع آدرس وجود دارد: پوشیده و شفاف. یعنی حریم خصوصی یک قابلیت است که کاربر باید انتخابش کند. و در عمل بخش زیادی از کاربران از حالت شفاف استفاده می کنند، چون ساده تر است و صرافی ها راحت تر پشتیبانی اش می کنند.
نتیجه اش یک اثر جانبی مهم است: وقتی فقط اقلیتی از تراکنش ها پوشیده باشند، همان اقلیت خودش به چشم می آید. حریم خصوصی اختیاری، ضعیف تر از حریم خصوصی پیش فرض است، حتی اگر ریاضیاتش قوی تر باشد.
پس اگر سوالتان این است که کدام یکی جدی تر است، جواب صادقانه مونروست. جزئیات فنی اش را در مزایای مونرو برای تراکنش های خصوصی باز کرده ایم و صفحه زد کش هم سمت دیگر مقایسه است.
همین ویژگی که این ارزها را جذاب می کند، باعث شده صرافی های بزرگ بین المللی یکی یکی از پشتیبانی شان دست بکشند. فشار مقرراتی روی این دسته سنگین است و پاسخ ساده صرافی ها حذف کردنشان بوده.
پیامدش برای شما فنی نیست، عملی است:
- نقدشوندگی کمتر. جاهایی که می شود فروخت کمترند، پس فاصله قیمت خرید و فروش بیشتر است.
- ریسک ماندن روی دست. دارایی ای که امروز قابل معامله است، ممکن است فردا در همان پلتفرم نباشد.
- پرچم قرمز برای بعضی سرویس ها. پولی که از این مسیر آمده باشد، در بعضی مقصدها بررسی بیشتری می خورد. یعنی حریم خصوصی گاهی هزینه دارد، نه اینکه دردسر کم کند.
این را باید صریح نوشت چون در فهرست های «بهترین پروژه های حریم خصوصی» معمولا فقط مزایا رج زده می شود.
فرض کنید تراکنش هایتان روی زنجیره کاملا پوشیده است. اطلاعات از کجا لو می رود؟ از دو سرش.
جایی که ریال داده اید و ارز گرفته اید، می داند شما چه خریده اید. جایی که خرجش می کنید هم می داند. زنجیره وسط پوشیده است، ولی ورودی و خروجی معمولا نیستند. هر تحلیلی که این را نگوید، تصویر ناقصی به شما داده.
نکته دوم اینکه حریم خصوصی شبکه، حریم خصوصی دستگاه شما نیست. همان بحث کلی تر را در نقش بلاکچین در حفاظت از داده ها جدا نوشته ایم.
بخش زیادی از کسانی که سراغ این دسته می آیند، دنبال ناشناس ماندن نیستند؛ دنبال این اند که پرداختشان به یک آدرس قابل مسدود شدن گره نخورد. این دو خواسته شبیه اند ولی یکی نیستند و جوابشان هم یکی نیست.
برای خواسته دوم، کدهای دلاری بدون آدرس قابل رصد ساده تر و کم دردسرترند: نه آدرسی دارند که رصد شود، نه نقدشوندگی شکننده ای که با یک تصمیم صرافی از بین برود. اگر خواسته تان واقعا اولی است، پرایوسی کوین جای درستی است؛ فقط با چشم باز نسبت به هزینه هایش.
کدام ارزهای دیجیتال پرایوسی کوین هستند؟
شناخته شده ترین هایشان مونرو و زد کش هستند و در کنارشان چند پروژه کوچک تر با رویکردهای مشابه. توجه کنید که خیلی از توکن هایی که خودشان را با برچسب حریم خصوصی معرفی می کنند، فقط یک لایه اختیاری روی یک زنجیره شفاف اند. معیار درست این است که ببینید پوشیدگی پیش فرض است یا انتخابی.
کدام ارزهای دیجیتال غیر قابل ردیابی هستند؟
هیچ کدام را نباید مطلقا غیر قابل ردیابی دانست. مونرو از این نظر قوی ترین است چون سه جز اصلی تراکنش را به شکل پیش فرض پنهان می کند، ولی حتی آنجا هم نقاط ورود و خروج به دنیای واقعی قابل شناسایی اند. «غیر قابل ردیابی» ادعایی است که بهتر است هیچ وقت کامل باورش نکنید.
کدام ارز دیجیتال به ناشناس بودن معروف است؟
مونرو. هم به دلیل قدمتش در این حوزه و هم چون حریم خصوصی در آن قابل خاموش کردن نیست. همین شهرت البته دلیل اصلی حذف شدنش از بخشی از صرافی های بزرگ هم هست، که در بالا توضیحش دادیم.
کدام ارزهای دیجیتال حریم خصوصی بهترین هستند؟
بستگی دارد به اینکه بهترین را با چه می سنجید. از نظر قدرت پوشش، مونرو. از نظر دسترسی و پشتیبانی صرافی ها، زد کش وضعیت راحت تری دارد چون حالت شفافش را همه قبول می کنند. و اگر معیارتان نقدشوندگی در بازار ایران باشد، هر دو از ارزهای اصلی عقب ترند و این را باید قبل از خرید بدانید.
منبع: مستندات رسمی مونرو.
