پلی استیشن پلاس؛ اکانت آماده نخرید، اشتراک را خودتان ببرید
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
«اکانت پلی استیشن پلاس، یک ساله، تحویل آنی.» آگهی را می بینید و منطقی به نظر می رسد: مبلغ کمتر از اشتراک رسمی و دردسر پرداخت ارزی هم ندارد.
چیزی که در آگهی نیست این است که شما اشتراک نمی خرید، مهمان یک حساب دیگر می شوید. بازی هایی که با آن اشتراک دانلود می کنید به آن حساب گره خورده اند، نه به شما. و روزی که آن حساب دستتان نباشد، هیچ کدامشان باز نمی شوند.
پلی استیشن پلاس سه سطح دارد و تفاوتشان بیشتر از آن است که در تبلیغ ها گفته می شود:
- اسنشال: بازی آنلاین، بازی های ماهانه، فضای ذخیره ابری و تخفیف های ویژه. اگر فقط برای بازی آنلاین اشتراک می خواهید، همین کافی است.
- اکسترا: همه امکانات بالا به علاوه کاتالوگ بازی ها.
- پرمیوم: همه موارد بالا به علاوه کاتالوگ کلاسیک ها، نسخه آزمایشی بازی ها و استریم ابری. در کشورهایی که استریم ابری ندارند، همین سطح با نام دیلاکس عرضه می شود.
یک نکته تازه که هنوز جایی به فارسی ننوشته اند: سونی اعلام کرده از ژانویه ۲۰۲۶ بازی های پلی استیشن ۴ فقط به صورت مقطعی به کاتالوگ اکسترا و پرمیوم اضافه می شوند. اگر هنوز روی نسل قبل بازی می کنید، ارزش این دو سطح برای شما کمتر از قبل است.
ساده است. حساب پی اس ان خودتان را بسازید، کیف پولش را با کارت هدیه همان کشور شارژ کنید و اشتراک را از داخل استور بخرید. اعتبار روی همان حساب می نشیند و اشتراک به نام خودتان ثبت می شود.
شرط مهم همان ریجن است: کد کیف پول باید با کشور حساب بخواند و کشور حساب پی اس ان بعد از ساخت عملا ثابت است. کارت های پی اس ان با ریجن مشخص برای همین با ذکر کشور فروخته می شوند.
مالکیت. اشتراک روی حسابی است که ایمیل و رمزش از جای دیگری آمده. فروشنده هر وقت بخواهد می تواند رمز را عوض کند و شما راه اثباتی ندارید.
سابقه بازی. تروفی ها، دوستان و ذخیره های ابری همه روی آن حساب می مانند. سال بعد که اشتراک تمام شود، دوباره از صفر شروع می کنید.
پایداری. حساب هایی که همزمان از چند کشور به آن ها وارد می شوند، بیشتر از بقیه محدود می شوند. این ریسک به شما فروخته شده، نه به فروشنده.
کاتالوگ اشتراکی، کتابخانه شما نیست. بازی ها می آیند و می روند و بازی ای که نیمه کاره رها کرده اید ممکن است ماه بعد از کاتالوگ خارج شود. ذخیره شما می ماند ولی برای ادامه دادن باید بازی را بخرید.
پس اگر فهرست بازی هایی که واقعا می خواهید کوتاه است، خرید مستقیم همان چند عنوان معمولا از یک سال اشتراک ارزان تر در می آید. این را کسی که اشتراک می فروشد به شما نمی گوید.
کارت پی اس ان فقط داخل استور سونی خرج می شود. برای بقیه پرداخت های ارزی، کدهای ووچر دلاری قابل خرج در سایت های خارجی ابزار جدا هستند و کدهای پی اس ووچر مخصوص گیمرها نزدیک ترینشان به دنیای گیمینگ اند. یو ووچر برای اشتراک های ماهانه هم گزینه رایج تری است وقتی مقصد یک درگاه کارتی است.
تفاوت اکانت ظرفیتی با اشتراک روی حساب خودم چیست؟
اکانت ظرفیتی یعنی بازی روی حساب فروشنده خریداری شده و شما یکی از چند نفری هستید که از آن استفاده می کنید. اشتراک پلاس روی حساب خودتان یعنی هر چیزی که می خرید به نام خودتان ثبت می شود و به کسی وابسته نیست.
کشور حساب پی اس ان را می شود عوض کرد؟
عملا نه. کشور در زمان ساخت حساب تعیین می شود و تغییرش به سادگی ممکن نیست. برای همین قبل از ساخت حساب تصمیم بگیرید و بعد فقط کارت همان کشور را بخرید.
اگر اشتراکم تمام شود بازی های کاتالوگ چه می شوند؟
دیگر اجرا نمی شوند، چون آن ها را نخریده بودید بلکه در مدت اشتراک به آن ها دسترسی داشتید. فایل های ذخیره باقی می مانند و اگر بعدا بازی را بخرید یا اشتراک را تمدید کنید، از همان جا ادامه می دهید.
برای بازی آنلاین حتما پلاس لازم است؟
برای بیشتر بازی های آنلاین بله و پایین ترین سطح یعنی اسنشال هم آن را پوشش می دهد. بعضی بازی های رایگان از این قاعده مستثنا هستند.
