نرخ بازخرید ووچر پرفکت مانی از چه ساخته می شود

یک تصور رایج را همین اول کنار بگذاریم، چون تا کنار نرود بقیه حرف ها بی معنی می شود.

خیلی ها کد پرفکت مانی را مثل اسکناس دلار می بینند. یک عدد دلاری که هر جا ببری همان قدر می ارزد. با این تصویر، هر نرخی جز نرخ دلار آزاد یعنی سر آدم کلاه رفته.

ولی کد اسکناس نیست. کد یک ادعاست روی یک شبکه مشخص، و آن شبکه سال هاست صدور کد جدید را متوقف کرده و سایت مرکزی اش هم دیگر بالا نمی آید. ما جداگانه نوشته ایم چه بر سر سایت پرفکت مانی آمد و چرا این اتفاق فنی برای دارنده کد اهمیت دارد.

رقمی که روی کد نوشته شده مبلغ اسمی آن ادعاست، نه قیمتش. مبلغ اسمی وقتی تبدیل به قیمت می شود که صادرکننده ای پشتش ایستاده باشد و هر لحظه حاضر باشد همان مبلغ را بدهد. اینجا چنین کسی نیست.

پس اولین اصلاح همین است: معیار سنجیدن نرخ بازخرید، نرخ دلار آزاد نیست.

نرخی که موقع ثبت می بینید خروجی یک عدد نیست. خروجی سه چرخ است که باید هر سه با هم بچرخند.

چرخ اول نرخ لحظه ای بازار است؛ همان چیزی که مبلغ دلاری کد را به معادل ریالی تبدیل می کند و در طول روز هم می ایستد و هم می دود. چرخ دوم اعتبارسنجی است: اصل بودن کد و مصرف نشدنش، که در مسیر ثبت کد و اعتبارسنجی ایستگاه به ایستگاه آمده. چرخ سوم تسویه است، که باید به حساب بانکی به نام خود شما بنشیند و برای همین یک بار احراز هویت لازم دارد؛ طرف حسابتان هم بهتر است کسی باشد که مجوزها و نمادهای اعتمادش جایی قابل دیدن است.

و آن نکته ای که کمتر گفته می شود: اگر یکی از این چرخ ها نچرخد، نرخ بدتر نمی شود. اصلا نرخی وجود ندارد. «فعلا بازخرید نمی کنیم» جمله ای است که هیچ فروشنده ای دوست ندارد بشنود، ولی از یک عدد الکی صادقانه تر است.