استیبل کوین در ایران؛ چرا تتر عملا تنها گزینه شد

در بازار ایران، «استیبل کوین» عملا یک اسم دارد. اگر از ده نفر بپرسید با چه چیزی ارزش دلاری نگه می دارند، تقریبا هر ده نفر یک جواب می دهند.

این وضعیت اتفاقی نیست و به بهتر بودن تتر هم ربط زیادی ندارد. دلیلش چیز دیگری است، و همان دلیل توضیح می دهد چرا جایگزین کردنش این قدر سخت است.

چرا تتر اینجا استاندارد شد

سه چیز پشت سر هم اتفاق افتاد.

اول اینکه زودتر از بقیه رسید و جفت تومانی گرفت. وقتی صرافی های داخلی راه افتادند، چیزی که در برابر تومان معامله می شد تتر بود و بقیه استیبل کوین ها یا نبودند یا بازار نداشتند.

دوم اینکه نرخ مرجع شد. امروز خیلی از قیمت گذاری های ارزی داخلی از نرخ تتر خوانده می شود، نه برعکس. وقتی یک دارایی تبدیل به واحد اندازه گیری شود، کنار گذاشتنش یعنی عوض کردن خط کش همه.

سوم اینکه هر مسیر دیگری هم به آن ختم شد. فروش درآمد ارزی، تسویه فریلنسری، خروج از یک رمزارز دیگر؛ همه در نهایت به تتر می رسند چون همان جاست که خریدار هست.

این اثر شبکه ای است، نه برتری فنی. تتر شفاف ترین استیبل کوین بازار نیست و ما هم چنین ادعایی نمی کنیم؛ آنچه هست را در بررسی ذخایری که پشت این توکن است نوشته ایم.

قیمتش چرا با دلار بازار یکی نیست

سوالی که مدام تکرار می شود: چرا نرخ تتر با نرخ دلار آزاد فرق دارد؟

چون این دو، دو بازار جدا هستند. قیمت جهانی تتر همیشه همان حوالی یک دلار است و در مرجع قیمت جهانی آن هم همین را می بینید؛ اما نرخ تومانی اش را عرضه و تقاضای داخلی می سازد. وقتی تقاضای خرید بالا می رود و عرضه محدود است، تتر کمی گران تر از اسکناس در می آید؛ وقتی موج فروش راه می افتد، ارزان تر.

پس آن اختلاف، خطا نیست. قیمت دسترسی است، و در روزهای پرتنش بزرگ تر می شود.

هزینه ای که این تک محصولی بودن دارد

حالا بخشی که در ستایش نامه های تتر نوشته نمی شود.

وقتی کل یک بازار روی یک توکن ایستاده، ریسک آن توکن دیگر ریسک شخصی شما نیست؛ ریسک سیستم است. پشت تتر یک شرکت خصوصی است که می تواند آدرس ها را مسدود کند و ذخایرش سال ها موضوع مناقشه بوده. اینکه این شرکت کیست و شما در این رابطه کجا ایستاده اید را در شرکتی که این بازار به آن تکیه کرده باز کرده ایم.

معنای عملی اش ساده است: اگر همه دارایی دلاری تان در یک ابزار است، هر مشکلی برای آن ابزار، مشکل صد در صد سبد شماست. بررسی اعتبارش را هم در اعتبار تتر برای کسی که همه دارایی اش همین است آورده ایم.

در ایران واقعا چه جایگزینی هست

بگذارید صادق باشیم، چون بیشتر فهرست هایی که در این باره منتشر می شود برای بازار ایران بی معنی است.

• استیبل کوین های رقیب دلاری. از نظر گزارش دهی بعضی شان بهترند، ولی بازار تومانی شان نازک است. یعنی موقع فروش، همان چیزی را از دست می دهید که آمده بودید به دست بیاورید.
• استیبل کوین های غیرمتمرکز. از نظر ساختاری جذاب اند و اینکه چرا در عمل جایگزین نشده اند را در دلیل جا نیفتادن گزینه های غیرمتمرکز نوشته ایم.
• اسکناس دلار. برای مبالغ کوچک و کوتاه مدت هنوز رقیب جدی است، با ریسک های خودش. مقایسه اش را در سنجش تتر در برابر نگهداری اسکناس آورده ایم.
• کدهای دلاری ووچر. ارزش دلاری را بدون هیچ آدرس و شبکه ای نگه می دارند و روی هیچ زنجیره ای ثبت نمی شوند؛ کد یو ووچر برای نگه داشتن ارزش بیرون از زنجیره رایج ترین شکلش است.

موضع ما بی تعارف: برای پولی که در گردش است و باید نقد شود، تتر انتخاب درست بازار ایران است و توصیه به چیز دیگری فقط ژست است. برای مبلغی که قرار است سال ها بماند، گذاشتن صد در صدش در یک ابزار و یک صادرکننده، همان ریسکی است که کسی درباره اش حرف نمی زند. پاسخ دقیق تر به این پرسش که کدام گزینه به کار چه کسی می آید، در انتخاب استیبل کوین متناسب با بازار داخلی آمده.

سوال های پرتکرار درباره استیبل کوین در ایران