یک معامله گر تازه کار، هر بار که بازار می ریزد به تتر می رود و هر بار که برمی گردد دوباره وارد می شود. آخر ماه حساب می کند و می بیند عقب است.
بازار او را نزده. تعداد دفعات زده.
تتر در ترید ابزار مفیدی است، ولی مفید بودنش مشروط است و اکثر کسانی که ازش استفاده می کنند، دقیقا همان شرط را رعایت نمی کنند. بیایید هر دو طرفش را ببینیم.
کاری که تتر در ترید واقعا می کند
یک چیز، و همان یک چیز کافی است: به شما اجازه می دهد از ریسک خارج شوید بدون اینکه از بازار خارج شوید.
قبل از استیبل کوین ها، خروج از یک موقعیت یعنی برگشتن به پول ملی، با همه دردسر بانکی اش. حالا در چند ثانیه می شود در دارایی دلاری نشست و همان جا منتظر ماند. برای کسی که فرصت بعدی را می بیند ولی هنوز وقتش نرسیده، این تفاوت بزرگی است.
دلیل اینکه این کار عملی است هم نقدشوندگی است، نه طراحی فنی. تقریبا هر جفت معاملاتی در برابر تتر وجود دارد و همین باعث می شود ورود و خروج تقریبا بدون اصطکاک باشد. حجم معاملات روزانه ای که این نقدشوندگی را می سازد در صفحه رسمی تتر در کوین مارکت کپ قابل دیدن است. البته این سکه روی دیگری هم دارد که در نقدشوندگی بالا و روی دیگرش آمده است.
سه کاربردی که واقعا می ارزد
پارک موقت بین دو موقعیت. کاربرد اصلی و بی دردسرترین. وقتی تحلیلی ندارید یا بازار بی جهت است، ماندن در تتر یک تصمیم است، نه بی تصمیمی. اینکه کی پارک کردن سرمایه در تتر درست است جداگانه باز شده.
واحد سنجش سود و زیان. این مهم ترین بند این نوشته است و کمترین توجه را می گیرد. اگر عملکردتان را با تومان می سنجید، دارید مهارت معامله گری تان را با حرکت ریال قاطی می کنید. حساب کردن سود و زیان به تتر، تنها راهی است که به شما می گوید واقعا در بازار چه کرده اید.
جابه جایی سریع بین پلتفرم ها. اگر روی چند صرافی کار می کنید، تتر ارزان ترین و سریع ترین راه انتقال موجودی بین آن هاست، به شرط اینکه شبکه درست را انتخاب کنید.
و کاری که نمی کند
سه تصور غلط رایج، و هر سه پرهزینه اند.
«رفتن به تتر یعنی بی طرف شدن.» نه. وقتی در تتر می نشینید، یک موقعیت دلاری گرفته اید. اگر ریال ضعیف شود سود می کنید و اگر تقویت شود، از جیب داده اید. بی طرفی وجود ندارد؛ فقط انتخاب می کنید در کدام ارز ریسک بدهید.
«هجینگ با تتر رایگان است.» نیست. هر بار خروج و ورود، یک اسپرد کامل می خورد. اگر ده بار در ماه این کار را بکنید، ده اسپرد پرداخته اید و آن عدد معمولا از چیزی که فکر می کنید بزرگ تر است.
«نگه داشتن تتر سود می دهد.» خیر. تتر بازده ندارد و طراحی اش این است که نداشته باشد. هر جا وعده سود روزانه یا ماهانه از نگهداری تتر دیدید، آن سود از جای دیگری می آید و باید بپرسید از کجا.
هزینه ای که در فاکتور نیست: تعداد
بگذارید صریح باشم: برای اکثر معامله گران خرد، بزرگ ترین هزینه نه کارمزد است و نه انتخاب پلتفرم. تعداد دفعات است.
هر رفت و برگشت بین تتر و یک دارایی دیگر، فاصله نرخ خرید و فروش را می خورد. این عدد در هر معامله کوچک به نظر می رسد و به همین دلیل هم دیده نمی شود، ولی خطی است و با تعداد جمع می شود. کسی که روزی سه بار وارد و خارج می شود، در یک ماه هزینه ای پرداخته که هیچ نوسان معمولی جبرانش نمی کند.
تفکیک کامل تکه های این هزینه در تکه های پنهان هزینه در هر معامله آمده است. اگر یک بار آن را حساب کنید، احتمالا در تعداد معاملاتتان تجدید نظر می کنید.
خطایی که سال ها ادامه پیدا می کند
معامله گری در ایران یک مشکل اندازه گیری دارد که در هیچ کتاب خارجی نوشته نشده.
فرض کنید در یک دوره، سرمایه تومانی شما بیشتر شده. این می تواند از دو جای کاملا متفاوت آمده باشد: یا در بازار درست تصمیم گرفته اید، یا ریال ضعیف شده و شما تصادفا دارایی دلاری داشته اید. این دو از بیرون یک شکل اند و از داخل هیچ ربطی به هم ندارند.
کسی که این دو را از هم جدا نکند، ممکن است سال ها فکر کند استراتژی اش کار می کند در حالی که فقط نرخ ارز به نفعش حرکت کرده. و بدتر: در دوره ای که نرخ آرام است، ناگهان می بیند همان روش دیگر جواب نمی دهد.
راه حلش یک تصمیم ساده است. یک ستون دیگر در فایلتان اضافه کنید و همه چیز را به تتر هم ثبت کنید. همین. جنس ریسک این دو دارایی هم اگر برایتان روشن نیست، تفاوت جنس ریسک تتر و بیت کوین نقطه شروع خوبی است.
یک روال ساده که جواب می دهد
چیزی که در عمل بیشترین تفاوت را ایجاد می کند، پیچیده نیست. چهار قاعده است و هر چهارتا درباره انضباط اند نه درباره تحلیل.
شرط خروج را قبل از ورود بنویسید. اگر از قبل مشخص نکنید در چه حالتی به تتر برمی گردید، آن تصمیم را وسط نوسان و زیر فشار می گیرید، که بدترین لحظه ممکن است.
یک سقف برای تعداد رفت و برگشت ماهانه بگذارید. هر عددی که برای خودتان منطقی است. صرف وجود این سقف، جلوی نصف معاملات احساسی را می گیرد.
بخشی از موجودی را همیشه در تتر نگه دارید. نه به عنوان پیش بینی، به عنوان توان مانور. کسی که صد درصد در موقعیت است، در ریزش خریدار نیست حتی اگر تحلیلش درست باشد.
ماهی یک بار کارنامه را به تتر حساب کنید. ده دقیقه وقت می برد و تنها گزارشی است که به شما راست می گوید.
و اگر بعد از چند ماه دیدید کارنامه تتری تان تقریبا صاف است در حالی که کارنامه تومانی رشد کرده، جواب را گرفته اید: بازار به شما چیزی نداده و آنچه دیده اید حرکت ریال بوده. آن وقت شاید نگه داشتن ساده همان دارایی دلاری، از معامله کردن به صرفه تر باشد.
کجا این ابزار به شما آسیب می زند
دو جا، و هر دو را زیاد دیده ایم.
اول، وقتی سهولت خروج باعث می شود بیش از حد معامله کنید. اینکه در دو ثانیه می شود از یک موقعیت خارج شد، مزیت است تا وقتی که تبدیل به عادت شود. راحتی ابزار، خودش انگیزه استفاده بیش از حد می سازد.
دوم، معاملات اهرم دار. تتر آنجا فقط وثیقه است و هیچ چیزی را امن تر نمی کند. اگر مسیرتان به حساب های اهرمی و پلتفرم های خارج از دسترس می رسد، ریسک اصلی شما دیگر بازار نیست؛ دسترسی است. همین موضوع در تامین حساب فارکس با تتر و ریسکش باز شده.
سوال های پرتکرار
ترید با تتر بهتر است یا با تومان؟
برای سنجیدن عملکرد، تتر. جفت های تتری عمق بیشتری دارند و مهم تر از آن، سود و زیانتان را از حرکت ریال جدا می کنند. جفت تومانی وقتی به کار می آید که مقصد نهایی شما همان لحظه تومان باشد.
نگه داشتن تتر بین معاملات چقدر هزینه دارد؟
نگه داشتنش هزینه ای ندارد. ورود و خروج هزینه دارد، و آن هم بیشتر در قالب فاصله نرخ خرید و فروش تا کارمزد اعلام شده. پس هزینه واقعی شما با مدت نگهداری زیاد نمی شود، با تعداد دفعات زیاد می شود.
برای انتقال تتر بین صرافی ها کدام شبکه بهتر است؟
در عمل ترون، چون هزینه اش پایین و سرعتش بالاست. ولی معیار اول شبکه نیست؛ این است که مقصد کدام شبکه را قبول می کند. ارسال روی شبکه ای که مقصد پشتیبانی نمی کند، ارزان ترین راه از دست دادن پول است.
تتر برای شارژ حساب فارکس چطور است؟
از نظر فنی کار می کند و برای خیلی ها تنها مسیر موجود است. ریسکش هم فنی نیست: پولی که به یک کارگزار خارج از دسترس می رود، اگر برنگردد راه پیگیری ندارد. این را قبل از واریز بسنجید، نه بعد از آن.
