شارژ اکانت گوگل ادز از ایران؛ مسیرهایی که هنوز کار می کنند

نویسنده تیم محتوای دیجی دلار

بازبینی کارشناسان بازار دیجی دلار تأیید شده

به روزرسانی: ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ ۷ دقیقه مطالعه

۴بازدید ۰پسند ۰اشتراک

دارای مجوزهای رسمی انتشار: ۳۱ مرداد ۱۴۰۵

کمپین آماده است، کلمات کلیدی انتخاب شده، بودجه روزانه را هم زده اید. می رسید به بخش پرداخت و همان جا کار می خوابد.

اگر همین حالا دنبال جواب می گردید، صفحه نتایج پر است از آژانس هایی که همین سرویس را می فروشند. حرف هیچ کدامشان غلط نیست؛ فقط یک چیز را نمی نویسند، و آن یک چیز همان است که ممکن است کل بودجه تان را ببرد. اجازه بدهید از اول شروع کنیم.

ریشه مشکل کجاست

گوگل سرویس تبلیغاتی اش را به کسب و کاری که در ایران ثبت شده ارائه نمی دهد و کارت بانکی ایرانی هم در آن صفحه پرداخت اصلا تعریف نشده. پس مسئله «پیدا کردن راه پرداخت» نیست؛ مسئله این است که حساب تبلیغاتی شما باید از جای دیگری غیر از ایران تعریف شده باشد.

یک نکته فنی که خیلی ها دیر متوجهش می شوند: کشور صورتحساب در همان ابتدای ساخت حساب تعیین می شود و بعد از آن عوض کردنش ساده نیست. یعنی تصمیمی که در دقیقه اول و بدون فکر گرفته اید، تا آخر عمر آن حساب همراهتان می ماند. اگر هنوز حساب نساخته اید، همین یک پاراگراف ارزش کل این صفحه را دارد.

سه مسیری که در عمل استفاده می شود

ستون وسط را دست کم نگیرید. در مسیر اول شما در عمل مشتری یک آژانس هستید، نه صاحب یک حساب تبلیغاتی. تا وقتی رابطه خوب است تفاوتی حس نمی کنید. روزی که بخواهید جدا شوید، تاریخچه کمپین، داده تبدیل و فهرست های بازاریابی مجددتان همان جا می ماند و از صفر شروع می کنید.

مسیر دوم گران ترین و کندترین است و تنها مسیری است که در انتهایش واقعا چیزی به نام خودتان دارید. برای کسب و کاری که تبلیغات خارجی برایش کانال اصلی فروش است، بقیه گزینه ها مسکن اند.

جمله ای که هیچ فروشنده این سرویس نمی نویسد

حساب تبلیغاتی می تواند تعلیق شود، و موجودی شارژ شده داخلش بماند.

شرایط استفاده گوگل دور زدن محدودیت های کشوری را مجاز نمی داند و بخشی از همین مسیرها دقیقا در همان ناحیه قرار می گیرند. سیستم های بررسی خودکارند و لزوما همان روز اول واکنش نشان نمی دهند؛ ممکن است ماه ها بدون هیچ مشکلی کار کنید و بعد یک بررسی معمول همه چیز را متوقف کند. آن وقت نه کمپین کار می کند، نه موجودی برمی گردد، و مسیر بازپرداختی هم که به ایران ختم شود وجود ندارد.

این را نمی نویسیم که بترسانیم. می نویسیم چون تصمیم درست به آن بستگی دارد: هر چه شارژ کنید، مبلغی است که حاضرید ریسکش را بپذیرید. شارژ سنگین برای گرفتن تخفیف یا صرفه جویی در کارمزد، بدترین کاری است که در این مسیر می شود کرد.

پول از کجا به این مسیرها می رسد

هر سه مسیر بالا یک قدم مشترک دارند: شما باید دلار را به کسی برسانید. به آژانس، به حساب خارجی خودتان، یا به سرویسی که کارت مجازی می دهد.

برای این قدم، کد دلاری معمولا از انتقال بانکی ساده تر است چون طرف مقابل برای دریافتش به هیچ حسابی نیاز ندارد و مبلغ هم دقیق و بدون کارمزد میانی جابه جا می شود. یو ووچر برای تسویه با آژانس و واسط تبلیغاتی رایج ترین گزینه این کار است و ووچرها به عنوان مبدا پرداخت هزینه تبلیغات بقیه کدها را با هم مقایسه کرده. تتر هم اگر طرف مقابل قبولش کند همان کار را می کند و نرخ لحظه ای اش تعیین می کند هزینه واقعی تان چقدر است:

قبل از انتخاب کد، یک سوال ساده از طرف مقابل بپرسید: چه چیزی قبول می کنی و با چه نرخی حساب می کنی. بعضی واسط ها نرخ تبدیل خودشان را اعمال می کنند و همان جا بخشی از بودجه تان تمام می شود، بدون اینکه در فاکتور به چشم بیاید.

یک سوال قدیمی هم که هنوز پرسیده می شود: پرفکت مانی چه؟ جوابش سال هاست منفی است و دلیلش هم مفصل در پرداخت تبلیغات خارجی و اینکه چرا پرفکت مانی پذیرفته نمی شد آمده. امروز موضوع از این هم روشن تر است، چون صدور کد جدید متوقف شده و پرفکت مانی فقط سمت بازخرید کدهای قدیمی باقی مانده. اگر جایی راهنمایی دیدید که این مسیر را پیشنهاد می دهد، تاریخش را نگاه کنید.

قبل از اولین شارژ، این چند چیز را انجام بدهید

اگر از طریق آژانس کار می کنید، از اول بخواهید که دسترسی خواندن به حساب داشته باشید و شناسه حساب تبلیغاتی را بدانید. آژانسی که این را نمی دهد، دارد می گوید مشتری تا ابد باید بماند.

داده تبدیل را جای دیگری هم نگه دارید. اگر روزی حساب از دسترس خارج شد، چیزی که واقعا از دست می دهید عدد بودجه نیست، ماه ها یادگیری کمپین است.

و با مبلغ کوچک شروع کنید. یک شارژ کم، یک هفته اجرا، بعد تصمیم. مسیری که در هفته اول جواب بدهد لزوما پایدار نیست؛ ولی مسیری که در هفته اول گیر کند، با پول بیشتر هم درست نمی شود.

سوال های پرتکرار

پس بالاخره کدام مسیر

موضع ما این است. اگر تبلیغات گوگل برای شما آزمایش است و بودجه اش در حد چند صد دلار در ماه، آژانس بگیرید و انرژی تان را صرف ساختن ساختار حقوقی نکنید؛ فقط مالکیت داده را از روز اول روشن کنید. اگر کانال اصلی فروشتان است، مسیر دوم را جدی بگیرید، چون هزینه یک بار راه اندازی از هزینه یک بار تعلیق کمتر است.

و بدترین حالت؟ حساب شخصی روی کارت مجازی، با موجودی سنگین، برای کسب و کاری که به همان کمپین وابسته است. آن ترکیب دیر یا زود هزینه اش را می گیرد.

اگر هزینه های ارزی دیگری هم دارید، منطق همه شان یکی است: پرداخت هاست و سرور مجازی خارجی و پرداخت به فروشگاه ها و سرویس های خارجی همین بحث را برای بقیه مقصدها باز کرده اند. و اگر برعکس، می خواهید از مشتری خارجی پول بگیرید، گرفتن پول از مشتری خارجی و مسیرهایش سمت دیگر ماجراست.

مطالب مرتبط

طلای دیجیتال یعنی چه و در هر روش مالک چه چیزی می شوید۱ شهریور ۱۴۰۵تحریم صرافی های ایرانی؛ وقتی حساب بسته می شود پول کجا می ماند۳۰ مرداد ۱۴۰۵ترون اسکن؛ تراکنش تتر و ترون را خودتان پیگیری کنید۲۹ مرداد ۱۴۰۵