پرداخت هاست، سرور مجازی و دامنه خارجی از ایران
سرور را انتخاب کرده اید، پلن را زده اید، رفته اید صفحه پرداخت و کارت بانکی تان رد شده. بعد سراغ یک فروشنده ایرانی می روید که همان سرور را با اختلاف قیمت محسوس می فروشد و می گوید «تحویل آنی». سوال درست این نیست که کدام فروشنده ارزان تر است. این است که اصلا لازم است واسطه داشته باشید یا نه.
جواب به یک چیز بستگی دارد و فقط یک چیز: اینکه آن ارائه دهنده خاص چه روش پرداختی قبول می کند. و این بین شرکت ها زمین تا آسمان فرق دارد.
سه دسته ای که همه ارائه دهنده ها در آن جا می شوند
به جای فهرست کردن ده ها شرکت، سه الگو را یاد بگیرید. هر سرویسی که ببینید در یکی از اینها می افتد.
دسته اول: رمزارز را مستقیم قبول می کنند
نیم چیپ نمونه روشن این دسته است. سال هاست پرداخت با بیت کوین و چند رمزارز دیگر را از طریق بیت پی می پذیرد و روش کار هم این است که اول حساب کاربری تان را شارژ می کنید و بعد از موجودی حساب خرید می کنید. حداقل مبلغ شارژ با رمزارز یک دلار است و معمولا ظرف یک ساعت می نشیند، هرچند خودشان نوشته اند در موارد نادر تا بیست و چهار ساعت طول می کشد.
اگر ارائه دهنده شما در این دسته است، کار تمام است. هیچ واسطه ای لازم ندارید.
یک هشدار که خودشان هم نوشته اند: واریزهای رمزارزی قابل بازگشت نیستند. پس مبلغ را دقیق بفرستید و بیشتر از چیزی که لازم دارید شارژ نکنید.
دسته دوم: فقط کارت و حواله
هتزنر نمونه شاخص این دسته است. ویزا، مسترکارت، امکس، یونیون پی، حواله بانکی و برداشت مستقیم سپا. رمزارز اصلا در فهرستشان نیست.
اینجا واقعا به یک واسطه نیاز دارید و باید بپذیرید که هزینه اش را می دهید. هر کسی که ادعا می کند مستقیم با تتر به هتزنر پول می دهد، در واقع خودش یک کارت خارجی دارد و دارد همان واسطه گری را انجام می دهد.
دسته سوم: نصفه نیمه
دیجیتال اوشن اینجاست. کارت های اصلی، پی پال، گوگل پی، اپل پی و علی پی را قبول می کند و پرداخت با استیبل کوین را هم از تعداد زیادی کیف پول پذیرفته است، ولی خودش تصریح کرده که دسترسی به این روش محدود است و برای همه کاربران و همه کشورها فعال نیست.
این بدترین دسته برای برنامه ریزی است، چون ممکن است گزینه رمزارز را در حساب خودتان اصلا نبینید. قبل از اینکه روی این مسیر حساب کنید، وارد حساب کاربری تان شوید و ببینید آن گزینه برایتان فعال هست یا نه.
اول این را چک کنید، بعد پول جابه جا کنید
ترتیب کار را برعکس انجام ندهید. خیلی ها اول تتر می خرند و بعد می فهمند مقصدشان تتر قبول نمی کند.
- در سایت ارائه دهنده دنبال صفحه ای بگردید با عنوان payment methods یا billing. این صفحه همیشه وجود دارد و همیشه دقیق تر از هر مقاله ای است.
- اگر رمزارز قبول می کند، ببینید کدام شبکه. خیلی از سرویس ها فقط شبکه های مشخصی را پشتیبانی می کنند و فرستادن روی شبکه اشتباه یعنی از دست دادن پول.
- ببینید حداقل مبلغ شارژ چقدر است.
- تازه حالا دارایی را تهیه کنید.
دو مسیری که از ایران واقعا در دسترس است
مسیر رمزارز. وقتی مقصد مستقیم رمزارز قبول می کند. تتر روی شبکه ترون رایج ترین انتخاب است چون کارمزدش کم است و تقریبا همه جا پشتیبانی می شود. فقط یادتان باشد برای جابه جا کردن تتر روی این شبکه به مقدار کمی ترون به عنوان کارمزد شبکه نیاز دارید؛ کیف پولی که ترونش صفر باشد قفل می ماند. جزئیاتش در راهنمای شبکه TRC20 آمده.
مسیر کد دلاری. وقتی نمی خواهید کیف پول بسازید و عبارت بازیابی نگه دارید، یا وقتی طرف مقابلتان یک شخص است نه یک شرکت. یو ووچر و مبلغ دلاری تغییرناپذیرش اینجا کار راه انداز است: مبلغش تغییر نمی کند، شبکه ندارد، کارمزد انتقال ندارد و با یک رشته کاراکتر منتقل می شود.
و حالا صادقانه ترین جمله این نوشته: کد دلاری را هر ارائه دهنده هاستینگی قبول نمی کند. شرکت های بزرگی که بالا اسم بردیم هیچ کدام ووچر نمی گیرند. جایی که این مسیر واقعا جواب می دهد سرویس های کوچک تر، فروشنده های واسط و تسویه با اشخاص است. اگر مقصد شما یک شرکت بزرگ با صفحه پرداخت استاندارد است، مسیر شما رمزارز یا کارت است، نه ووچر. فهرست مقصدهایی که هر ابزار را قبول می کنند در کدام ووچر برای کدام مقصد جمع شده است.
هزینه واقعی واسطه، تکه تکه شده
وقتی از یک فروشنده ایرانی سرور می خرید، اختلاف قیمت فقط سود او نیست. چند چیز داخلش هست و بهتر است بدانید بابت چه چیزی پول می دهید:
- نرخ دلاری که او حساب می کند، که معمولا کمی بالاتر از نرخ بازار است.
- کارمزد کارت خارجی خودش.
- ریسکی که می پذیرد، چون اگر حساب به خاطر ایرانی بودن مصرف کننده بسته شود، پول او هم درگیر می شود.
- سود خودش.
مورد سوم را دست کم نگیرید. یک واسطه معتبر که تعهد جایگزینی می دهد منطقا باید گران تر از کسی باشد که فقط کد را می فروشد و کنار می کشد.
ریسکی که هیچ فروشنده ای درباره اش حرف نمی زند
روش پرداخت مشکل کوچک تر است. مشکل بزرگ تر این است که بسیاری از ارائه دهنده های خارجی به دلیل تحریم ها اجازه سرویس دادن به کاربر ایرانی را ندارند، و این ربطی به اینکه پول را چطور فرستاده اید ندارد.
یعنی ممکن است پرداخت بی هیچ مشکلی انجام شود، سرویس چند ماه کار کند، و بعد حساب بدون اطلاع قبلی بسته شود. در آن حالت معمولا نه پول برمی گردد و نه فرصت زیادی برای نجات داده ها هست.
دو کاری که ارزش دارد انجام دهید، مستقل از اینکه چطور پرداخت می کنید:
- پشتیبان گیری منظم و خارج از همان سرور. این تنها چیزی است که بستن ناگهانی حساب را از فاجعه به دردسر تبدیل می کند.
- پرداخت دوره های کوتاه به جای پیش پرداخت سالانه، مگر تخفیف سالانه واقعا چشمگیر باشد. پول کمتری در معرض خطر می ماند.
این را هیچ فروشنده ای به شما نمی گوید، چون فروش پلن سالانه به نفعش است.
سوال های پرتکرار
خرید سرور مجازی با ارز دیجیتال بهتر است یا از فروشنده ایرانی؟
اگر ارائه دهنده مستقیم رمزارز قبول می کند، خرید مستقیم تقریبا همیشه ارزان تر و امن تر است، چون حساب به نام خودتان است و کسی بین شما و سرویس نیست. اگر قبول نمی کند، فروشنده واسط تنها راه عملی است و آن اختلاف قیمت هزینه واقعی این کار است، نه لزوما سوءاستفاده.
خرید دامنه با ارز دیجیتال ممکن است؟
بله، چند ثبت کننده بزرگ از جمله نیم چیپ این امکان را دارند و روالش شارژ کردن موجودی حساب با رمزارز و بعد خرید از آن موجودی است. برای دامنه از هر سرویس دیگری هم که استفاده می کنید، اول صفحه روش های پرداختش را ببینید.
با یو ووچر می شود مستقیم هاست خرید؟
از شرکت های بزرگ هاستینگ نه. آنها ووچر قبول نمی کنند. یو ووچر جایی به کار می آید که طرف مقابلتان آن را بپذیرد، مثل سرویس های کوچک تر، واسطه ها و تسویه با اشخاص. برای مقصدهای بزرگ باید کد را اول به رمزارز یا ریال تبدیل کنید.
چرا کارت بانکی ایرانی روی این سایت ها رد می شود؟
چون شبکه کارت های ایرانی به شبکه های بین المللی ویزا و مسترکارت متصل نیست. این محدودیت سایت مقصد نیست و با تماس با پشتیبانی آنها حل نمی شود. هر مسیری که پیدا می کنید در نهایت یعنی یک ابزار پرداخت غیرایرانی، چه رمزارز باشد چه کارت کسی دیگر.
خلاصه عملی
قبل از خرید هر دارایی، صفحه روش های پرداخت مقصدتان را باز کنید. اگر رمزارز قبول می کند، مستقیم بروید و واسطه را حذف کنید. اگر نمی کند، واسطه بگیرید و قیمتش را به عنوان هزینه واقعی بپذیرید. و در هر دو حالت، پشتیبان بگیرید؛ چون ریسک اصلی اینجا پرداخت نیست، پایداری حساب است.
اگر درآمدتان هم ارزی است و می خواهید همان را برای این پرداخت ها نگه دارید، راهنمای دریافت درآمد فریلنسری با یو ووچر مکمل این نوشته است.
