هر هفته یکی می پرسد چطور می شود تتر رایگان گرفت. جواب کوتاه این است: می شود، ولی مقدارش آن قدر کم است که کارمزد برداشتش را هم در نمی آورد.
جواب بلندترش این است که سه راه برای رسیدن به تتر تصور می شود و فقط یکی شان واقعا کار می کند. بیایید هر سه را صادقانه بررسی کنیم.

راه اول: تتر رایگان
سایت هایی هستند که هر چند دقیقه مقدار بسیار کوچکی تتر به شما می دهند. گردونه شانس، بازی، تماشای تبلیغ، دعوت دوستان. این ها واقعا پرداخت می کنند، ولی عددها را کنار هم بگذارید.

هر سایتی حداقل برداشت دارد و رسیدن به آن حداقل، ساعت ها کلیک لازم دارد. بعد هم که رسیدید، کارمزد شبکه از همان مبلغ کم می شود. عملا شما وقتتان را با نرخی می فروشید که هیچ کس حاضر نیست به آن نرخ کار کند.
مهم تر از آن، بخش بزرگی از این سایت ها اصلا برای پرداخت ساخته نشده اند. الگو همیشه یکی است: اول مبلغ کوچکی می دهند تا اعتماد بسازند، بعد برای «فعال سازی برداشت» یک واریز کوچک می خواهند. آن واریز آخرین پولی است که می بینید.
یک قاعده ساده که تا امروز استثنا نداشته: هیچ سرویس سالمی برای دادن پول به شما، عبارت بازیابی کیف پولتان را نمی خواهد. اگر خواست، همان جا ببندید.
یک دسته دیگر هم هست که با این ها اشتباه گرفته می شود: جشنواره ها و پاداش های خود صرافی ها. آن ها واقعی اند ولی رایگان نیستند؛ شما در ازای افتتاح حساب، معامله یا دعوت دیگران پاداش می گیرید. اسم درستش تبلیغات است، نه پول مجانی.
ایردراپ همان تتر رایگان نیست
ایردراپ یعنی یک پروژه توکن خودش را بین کاربران پخش می کند تا شبکه اش را راه بیندازد. تتر پروژه نوپا نیست و توکنش را پخش نمی کند. پس «ایردراپ تتر» عبارتی است که فقط در تبلیغ کلاهبرداری دیده می شود.
سه سیگنالی که سایت تتر رایگان را لو می دهد
واریز اولیه می خواهد. با هر توضیحی: فعال سازی حساب، تایید هویت، آزاد کردن برداشت. هیچ سرویس واقعی برای دادن پول، اول از شما پول نمی گیرد.
حد برداشت را مدام بالا می برد. نزدیک که می شوید، شرط جدیدی اضافه می شود. این طراحی است، نه بدشانسی.
عجله می سازد. شمارش معکوس، ظرفیت محدود، فقط امروز. فشار زمانی ابزار کار همه این سایت هاست، چون آدم عجول سوال نمی پرسد.
الگوهای رایج تر این حوزه را در شیوه های کلاهبرداری با تتر جمع کرده ایم.
راه دوم: استخراج تتر، که اصلا وجود ندارد
این بخش را با صراحت می نویسم چون سال هاست در فارسی اشتباه نوشته می شود، و نسخه قبلی همین مقاله هم یکی از همان ها بود: تتر استخراج نمی شود. نه با دستگاه ASIC، نه با کارت گرافیک، نه با هیچ چیز دیگری.

دلیلش ساده است. بیت کوین با ماینینگ به وجود می آید چون شبکه باید خودش سکه جدید بسازد. تتر این طور نیست. طبق توضیح رسمی شرکت تتر، توکن جدید فقط وقتی صادر می شود که مشتری احراز هویت شده ای آن را بخرد. یعنی تتر در ازای پول واقعی «منتشر» می شود، نه در ازای مصرف برق «استخراج».
پس هر تبلیغی که «ماینینگ تتر» یا «استخراج ابری تتر» می فروشد، یا اسم را اشتباه به کار برده یا دارد چیز دیگری به شما می فروشد. آن ماشین حساب سوددهی که نشانتان می دهند، عددی را حساب می کند که وجود خارجی ندارد.
اینکه پشت هر توکن چه چیزی هست و این ادعا چقدر قابل راستی آزمایی است، بحث جدایی است که در ذخایر پشت تتر به آن پرداخته ایم.
راه سوم: خرید، که تنها راه واقعی است

حالا سوال بعدی: چرا مستقیم از خود شرکت تتر نمی خرید؟
چون در عمل نمی توانید. صفحه کارمزدهای رسمی تتر حداقل مبلغ خرید یا بازخرید مستقیم را صد هزار دلار اعلام کرده، به علاوه صد و پنجاه دلار هزینه غیرقابل بازگشت احراز هویت. این عدد یعنی خرید مستقیم از ناشر، اساسا برای موسسات طراحی شده است.
بقیه دنیا، شامل شما و من، تتر را از بازار ثانویه می خرند: از یک صرافی یا پلتفرم. و اینجاست که تفاوت پلتفرم ها معنی پیدا می کند.
قیمتی که می پردازید فقط نرخ نیست
وقتی دو پلتفرم را مقایسه می کنید، معمولا فقط نرخ روی صفحه را می بینید. اما پولی که از جیب شما می رود از چند قلم جدا ساخته شده:
- نرخ پایه، که تقریبا همه جا نزدیک هم است.
- فاصله نرخ خرید و فروش، که پلتفرم ها با هم فرق دارند و کمتر جایی نوشته می شود.
- کارمزد سرویس.
- کارمزد شبکه، اگر بخواهید تتر را از پلتفرم بیرون بکشید.
«کمترین کارمزد» روی بنر تبلیغاتی معمولا فقط به قلم سوم اشاره دارد. هر چهار قلم را با هم حساب کنید. تفکیک کامل این هزینه ها در کارمزد انتقال تتر و راه های کم کردنش آمده.
و اگر مقصد نهایی تان پرداخت به یک سرویس خارجی است، تتر تنها گزینه نیست. یو ووچر و کدهای دلاری قابل خرج بدون انتخاب شبکه و بدون کیف پول کار می کنند و برای پرداخت های کوچک معمولا دردسر کمتری دارند.
قبل از اولین خرید، دو نکته
اول اینکه تتر روی چند شبکه منتشر می شود و باید شبکه ای را بگیرید که مقصدتان قبول می کند. این تصمیم را قبل از خرید بگیرید، نه بعدش.
دوم اینکه تتر خریده شده باید جایی نگه داشته شود. اگر قرار است همین هفته خرج شود، ماندن در حساب پلتفرم اشکالی ندارد. اگر قرار است بماند، انتخاب نوع کیف پول تتر تصمیم بعدی شماست.
و صادقانه بگویم: اگر دنبال درآمد رایگان هستید، این بازار جای اشتباهی است. تتر ابزار حفظ و جابه جایی ارزش است، نه منبع درآمد. کسی که آن را به عنوان راه پولدار شدن به شما می فروشد، دارد چیز دیگری می فروشد.
سوال های پرتکرار
چطور ۱۰ تتر رایگان بگیرم؟
از راه سایت های پاداشی عملا نمی شود؛ رسیدن به این مقدار ماه ها کلیک لازم دارد و بیشتر این سایت ها قبل از آن حساب را می بندند. تنها مسیرهای واقعی، پاداش های رسمی خود پلتفرم ها هستند که شرط دارند و رایگان به معنای بی زحمت نیستند.
گردونه تتر رایگان واقعی است؟
گردونه ها معمولا مبلغ های بسیار کوچک پرداخت می کنند تا شما بمانید و تبلیغ ببینید. مدل درآمدی شان همین است. تا وقتی چیزی از شما نخواهند مشکلی ندارند، ولی هر کدام که برای برداشت درخواست واریز یا عبارت بازیابی کرد، کلاهبرداری است.
آیا می شود تتر را استخراج کرد؟
نه. تتر توکنی است که ناشرش در ازای دریافت پول صادر می کند و هیچ مکانیزم استخراجی ندارد. هر سرویسی که ماینینگ تتر می فروشد، یا اسم را اشتباه استفاده کرده یا سرمایه شما را جای دیگری می برد.
ارزان ترین راه خرید تتر کدام است؟
راهی که مجموع چهار قلم بالا در آن کمترین باشد، نه راهی که فقط کارمزدش صفر تبلیغ شده. برای مبالغ کوچک، کارمزد شبکه معمولا تعیین کننده ترین قلم است و انتخاب شبکه ارزان تر بیشتر از عوض کردن پلتفرم به شما کمک می کند.