وام دهی در سولانا؛ آن سود سالانه از جیب کیست
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
روی هر صفحه وام دهی در اکوسیستم سولانا یک عدد درشت می بینید: سود سالانه. گاهی چهار درصد، گاهی پانزده.
سوالی که تقریبا هیچ متن فارسی نمی پرسد این است که آن عدد را چه کسی می پردازد. چون اگر جوابش را ندانید، نمی توانید بفهمید کی قطع می شود.
جواب کوتاه: وام گیرنده. جواب بلندتر، کل این مقاله است.
مدل غالب روی سولانا وام دهی به استخر است، نه به شخص. شما دارایی تان را در یک استخر مشترک می گذارید و هر کسی که وام می خواهد از همان استخر برمی دارد. هیچ وقت با یک وام گیرنده مشخص طرف نیستید.
وام گیرنده باید وثیقه بگذارد و وثیقه اش همیشه از وامش بیشتر است. کسی صد دلار وثیقه می گذارد تا شصت دلار وام بگیرد. این نسبت را پروتکل تعیین می کند و اگر ارزش وثیقه پایین بیاید و نسبت خراب شود، وثیقه به صورت خودکار فروخته می شود تا وام تسویه شود.
پس هیچ اعتبارسنجی ای در کار نیست. سیستم شما را نمی شناسد و لازم هم ندارد بشناسد، چون پول از قبل روی میز است.
این با استخر نقدینگی صرافی های غیرمتمرکز فرق دارد و آن دو را زیاد با هم اشتباه می گیرند؛ تفاوتش را در توضیح استخر نقدینگی روی سولانا جدا کرده ایم.
از بهره ای که وام گیرنده ها می پردازند. و نرخ آن ثابت نیست؛ به این بستگی دارد که چند درصد استخر قرض داده شده است.
وقتی تقاضای وام کم است، نرخ پایین می آید تا وام گرفتن جذاب شود. وقتی استخر تقریبا خالی می شود، نرخ تند بالا می رود تا هم وام گیرنده ها را بترساند و هم سپرده گذار جدید جذب کند.
نتیجه عملی برای شما: آن ۱۵ درصدی که امروز روی صفحه می بینید عدد یک لحظه است، نه یک قرارداد. هفته بعد ممکن است چهار درصد باشد. هر کسی سود وام دهی را مثل سود سپرده بانکی توضیح می دهد، یا خودش نفهمیده یا دارد چیزی می فروشد.
بازار وام دهی سولانا متمرکزتر از چیزی است که فهرست های تبلیغاتی نشان می دهند. طبق داده اندپوینت عمومی دیفای لاما، دو پروتکل، کامینو و بخش وام ژوپیتر، عمده وثیقه این شبکه را در خود دارند و بقیه با فاصله زیادی پشت سرشان هستند.
بعد از آن ها لوپ اسکیل، سیو و مارجین فای قرار می گیرند، هر کدام در مرتبه ای کوچک تر. سیو همان پروتکلی است که قبلا سولند نام داشت؛ توضیح خود دیفای لاما هم این تغییر نام را ثبت کرده است.
چرا این برای شما مهم است؟ چون در یک استخر کوچک، خروج یک سپرده گذار بزرگ می تواند نقدشوندگی را بخشکاند و شما نتوانید پولتان را بیرون بکشید تا وام گیرنده ها تسویه کنند. عمق بازار در وام دهی یک شاخص تبلیغاتی نیست، شرط خروج شماست.
اگر می خواهید ببینید بقیه اکوسیستم دیفای این شبکه چه شکلی است، نگاه کلی ما به دیفای سولانا و پرونده ژوپیتر نقشه بهتری می دهند.
وام دهی امن ترین گوشه دیفای شناخته می شود. نسبی درست است، مطلق نه.
لیکویید شدن. اگر وام گرفته اید و بازار سریع می ریزد، وثیقه تان با جریمه فروخته می شود. جریمه را پروتکل تعیین می کند و شما در آن لحظه هیچ کنترلی ندارید.
اوراکل. قیمت را یک منبع بیرونی به قرارداد می دهد. اگر آن منبع برای چند ثانیه عدد غلط بدهد، لیکویید شدن اتفاق می افتد حتی اگر بازار واقعی تکان نخورده باشد. این نوع حادثه در دیفای سابقه دارد.
قرارداد هوشمند. پول شما در یک برنامه است. ممیزی شدن یعنی کسی نگاهش کرده، نه اینکه تضمینی داده.
حاکمیت. این یکی را کمتر می گویند: پارامترهای ریسک، یعنی همان نسبت وثیقه و جریمه، با رای دارندگان توکن قابل تغییر است. شرایطی که امروز پذیرفته اید می تواند فردا با رای دیگران عوض شود.
دو تفاوت جدی دارد و هیچ کدام در متن های ترجمه شده نیست.
اول، هزینه ورود. تا سولانا به کیف پول شخصی تان برسد سه چیز پرداخته اید و معمولا فقط اولی را دیده اید: اختلاف نرخ خرید و فروش در صرافی، کارمزد معامله، و کارمزد شبکه هنگام برداشت. اگر مبلغ کوچک باشد، همین سه تکه می تواند سود چند ماه وام دهی را از قبل خورده باشد. حساب کنید، بعد وارد شوید.
دوم، و این جدی تر است: اختلال اینترنت. وام گرفتن روی این پروتکل ها یعنی تعهد به اینکه اگر بازار ریخت، بتوانید وثیقه اضافه کنید. اگر آن شب اتصال ندارید، نمی توانید. لیکویید شدن منتظر بازگشت اینترنت شما نمی ماند.
موضع من روشن است: در ایران، سپرده گذاری در استخر وام دهی قابل دفاع است و وام گرفتن با وثیقه پرنوسان نیست. ریسک اضافه ای که شما نسبت به کاربر خارجی می پذیرید ربطی به بازار ندارد و کسی هم جبرانش نمی کند.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، کاربران ایرانی سولانا را بیشتر برای نگهداری و انتقال به کیف پول شخصی می خرند تا برای فعالیت اهرمی. رفتار محتاطانه تری از چیزی که تبلیغ های دیفای می سازند.
برای سپرده گذاری با مبلغ متوسط و روی دارایی کم نوسان، بله؛ به شرطی که سود را متغیر بدانید و بخش تشویقی اش را جدا حساب کنید. برای وام گرفتن روی وثیقه پرنوسان از ایران، خیر.
و اگر هدفتان صرفا درآمد غیرفعال است، مقایسه روش های درآمد غیرفعال روی سولانا گزینه های کم دردسرتری هم نشان می دهد.
و پیش از هر کاری، خود دارایی باید در کیف پول شما باشد: مسیر معمولش تهیه سولانا با نرخ لحظه ای و سپس برداشت به آدرس شخصی است.
وام ارز دیجیتال بدون وثیقه ممکن است؟
در دیفای عملا نه. چون هویتی در کار نیست، تنها تضمین پروتکل وثیقه ای است که از خود وام بیشتر باشد. هر جایی که وام بدون وثیقه تبلیغ می کند یا متمرکز است و اعتبارسنجی می کند، یا ادعایش را باور نکنید.
بهترین پلتفرم وام دهی روی سولانا کدام است؟
سوال درست تر این است که کدام عمق کافی دارد. دو پروتکل بزرگ عمده وثیقه شبکه را در خود دارند و همین برای خروج راحت تر مهم تر از چند دهم درصد سود بیشتر در یک استخر کوچک است.
اگر قیمت سولانا بریزد چه بلایی سر وثیقه می آید؟
اگر وام گرفته اید و نسبت وثیقه به وام از حد مجاز پایین تر برود، بخشی از وثیقه به صورت خودکار و با جریمه فروخته می شود. اگر فقط سپرده گذار هستید و وام نگرفته اید، لیکویید شدن شامل شما نمی شود.
این کار با وام گرفتن از صرافی ایرانی چه فرقی دارد؟
در صرافی ایرانی طرف حساب شما یک شرکت است و قوانین را همان شرکت تعیین می کند. اینجا طرف حساب یک قرارداد است که کسی نمی تواند شرایطش را برای شما نرم کند. سرعت و دسترسی بیشتر است، اما هیچ پشتیبانی ای وجود ندارد که خطا را برگرداند.
