استخر نقدینگی سولانا؛ سود چطور ساخته می شود و کجا می رود
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
یک استخر روی سولانا باز می کنید و عددی به شما نشان می دهد که از هر سپرده بانکی و هر صندوقی بزرگ تر است. سوال درست این نیست که آیا واقعی است. سوال درست این است که آن پول از جیب چه کسی در می آید.
جوابش بخشی از معامله گرهاست و بخشی از خود پروژه. و یک بخش سومی هم هست که در آن عدد نوشته نمی شود و معمولا از جیب خود شما در می آید.
خیلی ها فکر می کنند دارند وام می دهند. نمی دهند. شما دو دارایی را در یک قرارداد می گذارید و در ازایش، طرف مقابل هر معامله ای می شوید که در آن استخر انجام می شود.
یعنی هر بار کسی سولانا می فروشد، شما خریدارید. هر بار کسی می خرد، شما فروشنده اید. کاری که انجام می دهید بازارگردانی است، منتها بدون آنکه خودتان تصمیم بگیرید کی بخرید و کی بفروشید؛ فرمول قرارداد به جای شما تصمیم می گیرد.
این تفاوت اصلی با وام دهی است، جایی که اصل دارایی تان همان دارایی باقی می ماند. اینجا ترکیب موجودی تان مدام عوض می شود و در پایان، لزوما همان چیزی را که گذاشته اید تحویل نمی گیرید.
و این دو را باید جدا ببینید، چون دوام یکسانی ندارند.
کارمزد معاملات. سهمی از کارمزد هر سواپ به تامین کننده ها می رسد. این بخش واقعی است و به حجم معاملات آن جفت ارز بستگی دارد، نه به وعده کسی. استخری که معامله ندارد، کارمزدی هم ندارد، هر چقدر هم عدد تبلیغاتی اش بزرگ باشد.
پاداش توکنی. اینجا پروژه توکن خودش را چاپ می کند و به شما می دهد. عددش معمولا بخش بزرگ آن بازدهی تبلیغ شده است و بادوام ترین بخشش نیست، چون هر چه بیشتر توزیع شود، ارزش همان توکن بیشتر رقیق می شود. ییلد فارمینگ و اینکه آن سود تبلیغ شده مال چه کسی است این حساب را کامل باز کرده.
اسمش گمراه کننده است و همین باعث شده جدی گرفته نشود.
ماجرا ساده است: وقتی قیمت دو دارایی استخر نسبت به هم عوض می شود، قرارداد به صورت خودکار آنکه گران شده را می فروشد و آنکه ارزان شده را می خرد. نتیجه اش این است که در پایان، دارایی گران شده کمتری دارید نسبت به حالتی که فقط همان دو را نگه داشته بودید و دست به هیچ چیز نزده بودید.
«ناپایدار» فقط به این معناست که اگر قیمت ها به نقطه اول برگردند، اثرش هم برمی گردد. اما لحظه ای که برداشت کنید، پایدار می شود. و بیشتر کسانی که برداشت می کنند، دقیقا وقتی برداشت می کنند که قیمت ها برنگشته اند.
محاسبه اش برای همه شبکه ها یکی است و در تامین نقدینگی و سودی که ضرر ناپایدار می خورد با عدد نشان داده شده. قاعده سرانگشتی: هر چه دو دارایی استخر بیشتر از هم فاصله بگیرند، این اثر بزرگ تر است. برای همین استخرهای دو استیبل کوین کم ریسک ترین اند و کم بازده ترین.
استخرهای امروزی سولانا بیشترشان از مدل متمرکز استفاده می کنند. یعنی به جای اینکه سرمایه شما روی کل بازه قیمت پخش شود، خودتان یک محدوده انتخاب می کنید و همه سرمایه در همان محدوده فعال است.
مستندات اورکا هم همین دو حالت را کنار هم گذاشته: تمرکز سرمایه برای بیشترین کارایی، یا موقعیت تمام بازه برای رویکردی منفعل.
حرف ما این است: حالت متمرکز شما را از یک سرمایه گذار منفعل به یک مدیر موقعیت تبدیل می کند. اگر قیمت از محدوده تان بیرون برود، دیگر کارمزدی نمی گیرید و کل موجودی تان به یکی از دو دارایی تبدیل شده است. کسی که هفته ای یک بار سر می زند، این مدل به دردش نمی خورد.
تقریبا هر متن فارسی درباره دیفای سولانا، همان چند اسم سال ۲۰۲۱ را تکرار می کند. دو تای مهمشان دیگر آن چیزی نیستند که نوشته شده.
سروم. دفتر سفارش مرکزی این شبکه بود و بعد از فروپاشی حامی اصلی اش عملا رها شد. آنچه امروز جای آن کار می کند اوپن بوک است؛ فورکی که جامعه از نسخه سوم سروم ساخت. اگر متنی هنوز سروم را قلب نقدینگی سولانا معرفی می کند، سه سال عقب است.
سلند. این پروتکل وام دهی حالا با نام سیو فعالیت می کند. اسم عوض شده، نه پروژه؛ ولی کسی که دنبال نام قدیمی بگردد، به سایت های تقلبی می رسد.
آنچه امروز واقعا استخر و نقدینگی جدی دارد، ریدیوم، اورکا و متئوراست، در کنار لایه های تجمیع کننده ای که سفارش شما را بین همه این ها پخش می کنند. اینکه از پروتکل های دیفای سولانا چه چیزی ماند این تفکیک را کامل تر کرده است.
کارمزد پایین این شبکه یک مزیت واقعی برای این کار است. جابه جا کردن محدوده یک موقعیت متمرکز، برداشت کارمزدها و ورود با مبلغ کوچک، روی شبکه های گران عملا بی معنی است و اینجا معنی دارد.
اما دو نکته را کنارش بگذارید. اول اینکه ارزان بودن تراکنش برای ربات ها هم ارزان است؛ همان سرعت و هزینه پایین، محیط را برای معامله گرهای خودکاری که از اختلاف قیمت استفاده می کنند مساعد می کند و بخشی از آن بازدهی به آن ها می رسد نه به شما.
دوم، سابقه اختلال. وقتی نمی توانید موقعیت را ببندید، بازار منتظر شما نمی ماند. چرا سولانا از کار می افتد و بهای پنهان آن سرعت نشان می دهد این ریسک از کجا می آید. برای یک نگهدارنده ساده، یک روز قطعی چیز مهمی نیست؛ برای کسی که موقعیت متمرکز باز دارد، هست.
این بخش را هیچ راهنمای ترجمه شده ای ندارد و هر سه مورد، مسائل عملی اند.
موجودی سولانا برای کارمزد باید همیشه باشد، حتی وقتی می خواهید فقط برداشت کنید. کاربری که همه سولاناش را داخل استخر گذاشته، در بدترین لحظه می فهمد نمی تواند خارج شود.
دسترسی به رابط پروتکل ها پایدار نیست و همین باعث می شود کاربر سراغ لینک هایی برود که از جستجو پیدا کرده. اینجا دقیقا همان جایی است که پول از دست می رود؛ آدرس هر پروتکل را یک بار از منبع مطمئن بردارید و ذخیره کنید.
و مسیر خروج به تومان را قبل از ورود بسنجید، نه بعد از آن. سود روی کاغذ تا وقتی نقد نشده سود نیست، و نرخ و شرایط تسویه سولانا را می توانید در صفحه معامله سولانا با نرخ روز ببینید.
بهترین استخر نقدینگی سولانا کدام است؟
سوال بدی است و جواب ندارد، چون «بهترین» به تحمل ریسک شما بستگی دارد نه به عدد بازدهی. استخر دو استیبل کوین کم ریسک ترین و کم بازده ترین است؛ استخر یک توکن کوچک در برابر سولانا بالاترین عدد را نشان می دهد و بیشترین احتمال را دارد که با دارایی کمتری از آن بیرون بیایید.
استخر نقدینگی در فارکس با این یکی فرق دارد؟
کاملا. در فارکس این اصطلاح به نواحی ای از نمودار گفته می شود که سفارش های زیادی آنجا جمع شده. آنچه اینجا می گوییم یک قرارداد واقعی است که دارایی شما در آن قفل می شود. دو مفهوم بی ربط با یک اسم.
می توانم هر وقت خواستم دارایی ام را بیرون بکشم؟
از نظر فنی بله و قفل زمانی وجود ندارد. اما آنچه بیرون می کشید همان نسبتی نیست که گذاشته اید و به قیمت لحظه برداشت بستگی دارد. آزادی برداشت، تضمین برگشت اصل سرمایه نیست.
خطر اصلی قرارداد است یا بازار؟
هر دو، ولی برای کاربر عادی بازار خطرناک تر است. ریسک قرارداد را می شود با انتخاب پروتکل های قدیمی و پرحجم کم کرد؛ ضرر ناپایدار را نمی شود، چون نقص نیست، خود مکانیزم است.
