رقبای سولانا؛ کدام یک واقعا سر همان بازار دعوا دارد

مقایسه سولانا با اتریوم عادت این حوزه شده است. مشکلش این است که این دو مدت هاست سر یک چیز رقابت نمی کنند.

اگر بخواهیم بفهمیم سولانا واقعا با چه کسی می جنگد، اول باید بپرسیم دنبال چه بازاری است. جواب آن سوال، فهرست رقبا را کاملا عوض می کند.

سولانا سر چه چیزی رقابت می کند

سر جایی که تعداد تراکنش زیاد است و مبلغ هر تراکنش کم. معامله در صرافی های غیرمتمرکز، پرداخت، عرضه ان اف تی، بازی، و اپلیکیشن هایی که کاربر عادی روزی چند بار با آن ها کار می کند.

این بازار، بازار اتریوم لایه یک نیست. اتریوم عملا به لایه تسویه تبدیل شده و کارهای پرتکرار روی لایه های بالاتر انجام می شوند. پس رقیب واقعی سولانا آن لایه های بالاتر هستند، نه خود اتریوم. مقایسه ای که سرعت را محور می کند هم بیراهه است و تفاوت واقعی سولانا و اتریوم نشان می دهد فرق اصلی جای دیگری است.

رقبا را به سه دسته تقسیم کنیم

لایه دوم های اتریوم

جدی ترین رقیب همین جاست. این شبکه ها همان چیزی را عرضه می کنند که سولانا می فروشد؛ کارمزد پایین و سرعت بالا. مزیت بزرگشان اکوسیستم توسعه اتریوم است: ابزارها، کتابخانه ها و توسعه دهنده هایی که لازم نیست چیز جدیدی یاد بگیرند.

ضعف بزرگشان هم روشن است: به جای یک شبکه، چند شبکه جدا شده اند که نقدینگی و کاربرشان بین آن ها تکه تکه است و برای جابه جایی باید از پل عبور کرد. وضعیت فعلی لایه دوم های اتریوم این تکه تکه شدن را دقیق تر نشان می دهد.

شبکه های پرداخت محور

در حوزه انتقال استیبل کوین، رقیب اصلی سولانا اصلا از دسته بالا نیست. ترون سال هاست بخش بزرگی از انتقال تتر را نگه داشته و این موقعیت را نه با فناوری برتر، که با عادت کاربر و پشتیبانی گسترده صرافی ها به دست آورده است.

برای کاربر ایرانی این مهم ترین بند این فهرست است. شبکه ای که کیف پول و صرافی شما پشتیبانی می کند، عملا تنها شبکه ای است که برایتان وجود دارد؛ هر چقدر هم شبکه دیگری روی کاغذ بهتر باشد. ترون و جایگاهش در انتقال تتر این تصویر را کامل می کند.

لایه یک های جایگزین

کاردانو، پولکادات، آوالانچ و تون. این دسته همان دسته ای است که در اکثر مقایسه ها می آید و در عمل کمترین رقابت واقعی را با سولانا دارد؛ چون بازار هدف هر کدام فرق می کند. تون به کاربر پیام رسان وصل است، پولکادات دنبال ارتباط زنجیره هاست، کاردانو مسیر پژوهش محور خودش را رفته.

گذاشتن این چهار تا کنار هم در یک جدول و مقایسه تعداد تراکنش در ثانیه، کاری است که خوب دیده می شود و چیزی یاد نمی دهد.

مزیتی که کپی کردنش سخت است

سولانا یک حالت سراسری واحد دارد. یعنی همه اپلیکیشن ها و همه نقدینگی روی یک شبکه اند و برای اینکه یک قرارداد با قرارداد دیگر کار کند، هیچ پلی لازم نیست.

این دقیقا همان چیزی است که لایه دوم های اتریوم ندارند و به این زودی هم نخواهند داشت، چون مشکلشان معماری است نه پیاده سازی. برای کاربر یعنی تجربه ساده تر و یک خطای گران کمتر: انتخاب شبکه اشتباه هنگام انتقال.

سازوکاری هم که این هماهنگی را ممکن می کند، ترتیب زمانی تراکنش هاست که سازوکار اثبات تاریخ در سولانا توضیحش داده است.

و ضعفی که رقبا رویش حساب باز کرده اند

پایداری. سولانا سابقه توقف شبکه دارد و این چیزی نیست که بشود دورش پیچید. برای یک صرافی غیرمتمرکز، چند ساعت از دسترس خارج شدن یعنی کاربرانی که نتوانستند موقعیتشان را ببندند.

ریشه اش هم همان مزیتش است: شبکه ای که همه چیز را روی یک لایه و با سرعت بالا انجام می دهد، بار سنگینی روی نودها می گذارد و هزینه ای که سرعت سولانا روی نودها می گذارد این معامله را باز کرده است. سخت افزار سنگین یعنی تعداد کمتر اپراتور مستقل، و این یک فشار تمرکزگرایانه واقعی است.

جواب فنی به همین مسئله هم در حال ساخته شدن است؛ کلاینت تازه اعتبارسنج های سولانا جداگانه بررسی شده است.

پس کدام برنده است

سوال اشتباهی است و بهتر است جوابش داده نشود تا اینکه جواب راحت داده شود.

چیزی که تا اینجا اتفاق افتاده تقسیم بازار است، نه حذف. اتریوم لایه تسویه ارزش های بزرگ شده، لایه دوم هایش کارهای پرتکرار اکوسیستم اتریوم را گرفته اند، سولانا اپلیکیشن های مصرفی پرتراکنش را، و ترون انتقال استیبل کوین را. هر کدام در حوزه خودش سهم بزرگی دارد و در حوزه بقیه سهم کوچکی.

برای شما به عنوان کاربر، سوال درست این نیست که کدام شبکه بهتر است. این است که کاری که می خواهید انجام دهید روی کدام شبکه ارزان تر و در دسترس تر است. و پاسخ این سوال ماه به ماه عوض می شود. برای پرداخت های ارزی جانبی هم یو ووچر و مسیرهای پرداخت آن گزینه جداگانه ای است.

سوال های پرتکرار درباره رقبای سولانا

جمع بندی

فهرست رقبای سولانا را نباید از روی جدول ارزش بازار نوشت. باید از روی این نوشت که هر شبکه دنبال کدام کاربر است. با این نگاه، سخت ترین رقابت سولانا با لایه دوم های اتریوم است و مهم ترین شکست فعلی اش در حوزه انتقال استیبل کوین. مزیتش هم یک چیز است که کپی کردنش برای رقبا ساده نیست: همه چیز روی یک شبکه، بدون پل.