استیکینگ آوه در آمبرلا؛ پاداش در برابر اسلشینگ
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
استیکینگ در آوه همان چیزی نیست که در اتریوم یا سولانا. آنجا دارایی تان امنیت شبکه را تامین می کند و در ازایش پاداش می گیرید. اینجا دارایی تان پشتوانه بدهی بد پروتکل می شود.
تفاوت ظریفی نیست. یعنی شما دارید ریسک می فروشید، نه اینکه صرفا پول را کنار بگذارید.
آوه سال ها ماژول ایمنی داشت: کسانی AAVE استیک می کردند و اگر پروتکل کسری می آورد، با رای حاکمیت بخشی از آن برداشته می شد. مشکل این مدل تاخیر بود؛ تصمیم گیری وقت می برد و کسری همان جا می ماند.
آمبرلا جانشین آن شده و منطقش خودکار است. وقتی در یک دارایی مشخص کسری ثبت شود، قرارداد بدون رای گیری و بدون تاخیر، معادلش را از توکن های استیک شده همان دارایی می سوزاند.
دو جزئیات که کل تصمیم را عوض می کنند:
- ریسک ایزوله است. اگر aUSDC روی آربیتروم استیک کنید، فقط در برابر کسری USDC روی همان استقرار مسئولید. مشکل یک دارایی دیگر روی شبکه ای دیگر به شما نمی رسد.
- یک سپر قبل از شماست. برای هر دارایی مقداری تعیین می شود که خزانه دائو اول آن را جذب می کند و تنها بعد از عبور از آن سقف، نوبت دارایی استیک کننده ها می رسد.
اینجا بیشترین سوءتفاهم را داریم. در آمبرلا توکن AAVE استیک نمی کنید؛ aTokenها را استیک می کنید، یعنی همان رسیدی که بابت سپرده گذاری گرفته اید، یا GHO. طبق راهنمای آوه، استقرار اولیه روی اتریوم و روی USDC و USDT و WETH و GHO است و گسترشش به رای حاکمیت بستگی دارد.
ماژول قدیمی هنوز وجود دارد و آنجاست که AAVE و توکن استخر بالانسر و GHO استیک می شوند. پس اگر کسی به شما گفت «آوه استیک کن»، اول بپرسید کدام یک، چون ریسک و دارایی هر دو فرق می کند.
مکانیزم سپرده گذاری و اینکه aToken از کجا می آید در توضیح ساختار استخرهای آوه آمده؛ بدون آن این بخش گنگ می ماند.
دو لایه دارد. لایه اول همان بهره ای است که aToken شما از وام گیرنده ها می گیرد و در حین استیک هم ادامه دارد. لایه دوم پاداش تشویقی است که به توکن هایی مثل GHO یا AAVE پرداخت می شود.
نرخ لایه دوم ثابت نیست و عمدا هم ثابت نیست: وقتی مقدار استیک شده کمتر از هدف حاکمیت باشد پاداش بالا می رود تا آدم جذب کند، و وقتی از هدف بگذرد پایین می آید. یعنی نرخ جذابی که امروز می بینید، خودش نشانه ای است از اینکه پوشش کافی وجود ندارد.
این را با ییلد فارمینگ اشتباه نگیرید. تفاوت روش های کسب درآمد در دیفای نشان می دهد که منبع پول در هر کدام فرق می کند و همین منبع است که پایداری را تعیین می کند.
چون دقیقا برعکسش است. شما پاداش می گیرید چون پذیرفته اید در بدترین سناریوی پروتکل، بخشی از پولتان برود. اگر آن سناریو هیچ وقت رخ ندهد سود کرده اید؛ اگر رخ بدهد، جزو اولین کسانی هستید که هزینه می دهند.
و چون در آمبرلا این کار خودکار انجام می شود، فرصت واکنش هم ندارید. بین لحظه ای که کسری ثبت می شود و لحظه ای که موجودی شما کم می شود، تصمیمی برای گرفتن وجود ندارد. فهرست ریسک هایی که خود آوه اعلام کرده بقیه تصویر را کامل می کند.
اول اینکه ورود به آمبرلا یعنی چند تراکنش پشت سر هم روی اتریوم: تبدیل به aToken، مجوز، استیک. کارمزد این مسیر برای سرمایه کوچک معنی ندارد و هیچ راه میان بری هم ندارد، چون استقرار اولیه روی اتریوم است.
دوم اینکه اگر برای خروج به رابط دسترسی نداشته باشید، دارایی همچنان در معرض اسلشینگ می ماند. قطعی اینترنت اینجا هزینه ای دارد که در هیچ راهنمای خارجی نوشته نشده. مسیر ساده تر، خرید و فروش آوه با نرخ روز است که هیچ کدام از این مراحل را ندارد.
برای استیک در آمبرلا باید AAVE داشته باشم؟
نه. آمبرلا با aTokenها و GHO کار می کند. اگر توکن معمولی داشته باشید اول باید آن را در آوه سپرده کنید تا aToken بگیرید. استیک AAVE مربوط به ماژول قدیمی است.
اسلشینگ یعنی همه دارایی ام می رود؟
نه لزوما. به اندازه کسری برداشته می شود، آن هم بعد از سپری که خزانه دائو اول جذب می کند. ولی سقفی که تضمین شده باشد وجود ندارد و همین است که این را از سپرده گذاری ساده جدا می کند.
هر وقت بخواهم می توانم خارج شوم؟
خروج فوری نیست. ماژول های ایمنی دوره ای برای اعلام و برداشت دارند و در آن فاصله دارایی همچنان در معرض ریسک است. قبل از ورود، شرایط خروج همان استخر را در رابط رسمی بخوانید.
پاداش استیک چقدر است؟
عدد ثابتی ندارد و با فاصله مقدار استیک شده تا هدف حاکمیت تغییر می کند. هر عددی که در جایی می بینید مربوط به همان لحظه است. مهم تر از عدد این است که بدانید بابت چه چیزی پرداخت می شود.
منابع: راهنمای رسمی استیک در آمبرلا و توضیح آوه درباره پاداش های ایمنی.
