پروتکل آوه: سود سپرده گذاری از کجا می آید

به روزرسانی: ۵ دقیقه مطالعه
۳۸۵بازدید ۱اشتراک
دارای مجوزهای رسمی انتشار:

برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.

سوالی که بیشتر از هر چیز دیگری درباره آوه از ما پرسیده می شود این است: چرا نرخ سودی که هفته پیش دیدم امروز نصف شده؟ کسی نرخ را پایین نیاورده. جواب همان چیزی است که کل پروتکل روی آن بنا شده و تقریبا هیچ مقاله فارسی ای آن را ساده توضیح نمی دهد.

پس بیایید از همان جا شروع کنیم.

سکه گرد با نشان حرف A آوه روی پس زمینه مرمری آبی

پروتکل آوه یک استخر است، نه یک بانک

در بانک، پول شما به شخص مشخصی وام داده می شود و بانک وسط ماجرا تصمیم می گیرد. در آوه چنین وسطی وجود ندارد. شما دارایی تان را داخل یک استخر مشترک می ریزید، هر کس دیگری هم همین کار را می کند، و وام گیرنده ها از همان استخر برمی دارند.

در ازای چیزی که می ریزید، توکنی می گیرید به اسم aToken؛ اگر تتر بریزید aUSDT می گیرید. این توکن سهم شما از استخر است و موجودی اش خودش به مرور بالا می رود، بدون اینکه شما کاری بکنید. اگر می خواهید مکانیزم پایه و ضریب سلامت را دقیق تر بخوانید، تعریف آوه و اجزای استخر وام دهی جای بهتری برای شروع است.

یک نکته که خیلی ها دیر می فهمند: وام گرفتن از آوه همیشه با وثیقه است و وثیقه همیشه بیشتر از وام است. اینجا خبری از وام بدون پشتوانه نیست.

شخصیت روح سفید آوه با نام AAVE کنار نشان یک توکن دیگر

نرخ سود از جیب چه کسی می آید

از جیب وام گیرنده. همین و بس. هیچ شرکتی پشت این عدد نایستاده که سود بدهد.

و چون سود از وام گیرنده می آید، نرخ به یک چیز وابسته است: چه درصدی از استخر قرض گرفته شده. مستندات خود آوه اسمش را نرخ بهره برداری می گذارد. وقتی بخش بزرگی از استخر بیرون است، نرخ بالا می رود تا هم وام گیرنده ها را دلسرد کند و هم سپرده گذار جدید جذب کند. وقتی استخر پر و بی مشتری است، نرخ می افتد.

نتیجه عملی اش برای شما این است که نرخ آوه یک وعده نیست، یک عکس لحظه ای است. هر عددی که در تبلیغ یا اسکرین شات می بینید، مال همان ساعت بوده.

هزینه واقعی از چهار تکه ساخته شده

آوه بابت سپرده گذاری کارمزدی از شما نمی گیرد و همین باعث می شود خیلی ها فکر کنند ورود رایگان است. نیست. هزینه جای دیگری است:

  • کارمزد شبکه، چند بار. یک تراکنش برای مجوز دادن به قرارداد، یکی برای واریز، یکی برای برداشت. روی اتریوم همین سه تا می تواند سود چند ماه یک سرمایه کوچک را ببلعد؛ روی شبکه هایی مثل پالیگان یا آربیتروم داستان فرق می کند.
  • هزینه رساندن دارایی به آن شبکه. برداشت از صرافی یا پل زدن، هر کدام نرخ خودش را دارد.
  • اختلاف خرید و فروش وقتی ریال را به دارایی دلاری تبدیل می کنید و بعد دوباره برمی گردانید. این تکه معمولا از خود سود بزرگ تر است و کسی درباره اش حرف نمی زند.
  • سرمایه ای که قفل شده. اگر وام گرفته اید، وثیقه تان بیرون نمی آید تا بدهی صاف شود.
آوهنرخ لحظه ای توکن AAVE ۱.۶۷٪تومانی
۲۸,۷۱۲,۱۲۵ تومان
$124.43 ▼ ۰.۷۰٪دلاری نرخ جهانی
تغییر ۲۴ ساعته، تومانی و دلاری - بروزرسانی ۰۲:۰۸ مشاهده صفحه آوه
نشان آوه در مرکز حلقه های داده دیجیتال بنفش

جایی که پروتکل ضعیف است

مستندات رسمی آوه خودش چهار ریسک را فهرست می کند و صادقانه تر از بیشتر مقاله های فارسی درباره اش نوشته: ریسک قرارداد هوشمند، ریسک اوراکل، ریسک وثیقه و ریسک شبکه و پل.

مهم ترینش برای کاربر عادی دوتاست. اول اینکه قیمت وثیقه شما را یک اوراکل بیرونی به قرارداد می گوید، نه چشم شما؛ اگر آن داده خراب باشد، تسویه ای که نباید اتفاق بیفتد اتفاق می افتد. توضیح کامل این وابستگی را در اینکه فید قیمت چطور به قرارداد وام دهی می رسد نوشته ایم.

دوم اینکه هیچ پشتیبانی ای وجود ندارد. اشتباه در آدرس، امضای یک قرارداد جعلی، یا از دست دادن عبارت بازیابی، همگی نهایی اند. فهرست ریسک هایی که در دیفای گردن خود کاربر است را قبل از اولین تراکنش بخوانید، نه بعدش.

و یک ضعف که کمتر گفته می شود: آوه برای سرمایه کوچک روی شبکه گران عملا بی معنی است. نه به این دلیل که پروتکل بد است؛ به این دلیل که ریاضی کارمزد جواب نمی دهد.

از ایران، مسیر عملی چه شکلی است

آوه رابط کاربری خودش را دارد ولی هیچ درگاه ریالی ندارد و هرگز نخواهد داشت. یعنی مسیر همیشه دو مرحله است: اول ریال را به دارایی دلاری تبدیل می کنید، بعد آن را به کیف پول شخصی می برید. تبدیل اول جایی است که نرخ خرید و فروش آوه اهمیت پیدا می کند، و تبدیل دوم جایی که کارمزد شبکه.

یک هشدار محلی که در هیچ راهنمای خارجی نیست: قطعی و کندی اینترنت وسط یک تراکنش امضا شده، خودش ریسک است. تراکنشی که ارسال شده ولی شما نتیجه اش را ندیده اید ممکن است انجام شده باشد و دوباره فرستادنش هزینه دوباره دارد. قبل از اقدام های چند مرحله ای، اتصال پایدار داشته باشید.

سوال های پرتکرار درباره پروتکل آوه

آوه روی چه شبکه هایی کار می کند؟

طبق صفحه راهنمای خود آوه، نسخه سوم روی اتریوم، پالیگان، آوالانچ، آربیتروم، اپتیمیزم، بیس، بی ان بی چین، اسکرول، متیس و گنوسیس مستقر است. هر استقرار باید از رای حاکمیت رد شود، پس این فهرست ثابت نیست و اضافه می شود.

تفاوت توکن AAVE با سپرده گذاری در پروتکل چیست؟

دو چیز کاملا جدا هستند. AAVE توکن حاکمیتی است و با آن به پیشنهادها رای می دهید؛ ارزشش با بازار بالا و پایین می شود. سپرده گذاری یعنی دارایی دیگری مثل استیبل کوین را داخل استخر می گذارید و بهره می گیرید. می شود یکی را داشت و دیگری را نه.

اگر وام گیرنده پولش را پس ندهد چه می شود؟

سیستم منتظر پس دادن نمی ماند. وقتی نسبت وثیقه به بدهی از حد مجاز پایین تر برود، هر کسی می تواند بخشی از بدهی را بپردازد و در عوض وثیقه را با تخفیف بردارد. این تسویه خودکار همان چیزی است که از سپرده شما محافظت می کند.

با سرمایه کم شروع کنم یا نه؟

اگر روی اتریوم باشد، نه. کارمزد سه تراکنش رفت و برگشت با سرمایه کوچک جور در نمی آید. روی شبکه های ارزان تر منطقی می شود، ولی ریسک قرارداد و اوراکل درصدی عمل می کنند و با کوچک بودن سرمایه کم نمی شوند.

منابع: راهنمای رسمی آوه درباره سپرده گذاری و نرخ بهره برداری و صفحه ضریب سلامت و تسویه در مستندات آوه.