کد ووچر را تا وقت مصرف کجا نگه داریم؟
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
پیامی که در این موضوع بیشتر از همه به پشتیبانی می رسد یک جمله کوتاه است: «کدم را دزدیدند». بعد که می پرسیم کد را کجا نگه داشته بودید، جواب تقریبا همیشه یکی از این دو تاست. اسکرین شات در گالری گوشی، یا یک پیام به خودم در پیام رسان.
کسی هک نشده بود.
این تکه ماجرا برای خیلی ها عجیب است، چون تصویر ذهنی شان از سوختن کد یک آدم پشت کامپیوتر در یک جای دور است. راستش را بخواهید فاصله بین کد شما و کسی که خرجش می کند معمولا خیلی کوتاه تر از این حرف هاست: گوشی ای که یک بعدازظهر برای تعمیر داده اید یا بکاپ ابری ای که روی گوشی دوم خانه هم باز است.
پس سوال درست این نیست که کد را چطور از هکرها محافظت کنیم. این است که کد بین لحظه خرید و لحظه مصرف کجا می نشیند، و چند نفر بدون اینکه بخواهند به آن جا دسترسی دارند.
یک قاعده هست که اگر جا بیفتد بقیه این متن تقریبا خودش نتیجه می شود: کد ووچر حامل است، نه هویتی.
رمز کارت بانکی به تنهایی هیچ کاری نمی کند. کنارش شماره کارت لازم است، رمز پویا لازم است، پیامک لازم است، و اگر همه این ها هم لو برود باز یک مسیر شکایت و ابطال باقی می ماند. کد ووچر هیچ کدام از این لایه ها را ندارد. روی کد اسم شما نوشته نشده، به ایمیلتان گره نخورده و سیستم صادرکننده نمی پرسد چه کسی دارد خرجش می کند. هر کس رشته را بخواند، صاحب ارزش آن است.
یعنی کد ووچر بیشتر از آنکه شبیه کارت باشد شبیه اسکناس است. اسکناسی که کسی از جیبتان برداشت، پس گرفتنی نیست.
وب مانی از این نظر استثناست: آنجا پول در یک حساب می نشیند و پشت ورود شماست، نه در رشته ای که هر کس بخواند می تواند خرجش کند. اگر مقصدتان اجازه می دهد، حساب وب مانی از جهت نگهداری ذاتا امن تر از یک کد در دست است. بقیه ووچرها این خاصیت را ندارند؛ اگر می خواهید ببینید آن رشته از چه ساخته شده، ساختار کد ووچر همان را باز کرده است.
بین لحظه ای که کد را می گیرید و لحظه ای که خرجش می کنید، این رشته یک جایی زندگی می کند. آن جا را معمولا کسی انتخاب نمی کند؛ اتفاق می افتد. دستتان به هر چیزی که نزدیک تر بوده رفته است.
چهار جای رایج وجود دارد و تفاوتشان سر یک چیز است: چند برنامه و چند دستگاه دیگر، بدون اینکه از شما اجازه بگیرند، می توانند آن را بخوانند.
گالری بازترین حالت ممکن است. اسکرین شات یک عکس معمولی است؛ هر اپی که یک بار اجازه دسترسی به تصاویر گرفته آن را می بیند، بکاپ خودکار بالایش می برد و اگر گوشی چند دقیقه دست کسی بیفتد همان جا باز است. چت یک پله بهتر است ولی مشکل دیگری دارد: با پاک شدن پیام یا از دست رفتن حساب، کد هم می رود. یادداشت گوشی وسط این دو ایستاده و ایرادش تکثیر است، چون همگام سازی همان متن را روی هر دستگاهی که با همان حساب وارد شده می گذارد.
بسته ترین حالت جایی است که برای رسیدن به خود کد باید یک بار دیگر وارد شوید. پنل سفارش، یک مدیر رمز، یا حتی یک کاغذ در جایی که فقط خودتان می دانید.
کد تا وقت مصرف کجا می نشیند
چهار جای رایج، از بازترین تا بسته ترین.
- گالری و اسکرین شاتهر اپ و هر بکاپ آن را می بیند بازترین
- چت و پیام به خودمبا پاک شدن پیام یا حساب می رود
- یادداشت همگام شدهروی هر دستگاه تکثیر می شود
- پشت یک ورود دیگرپنل سفارش یا مدیر رمز بسته ترین
بر اساس تیکت ها و سفارش هایی که در پلتفرم دیجی دلار ثبت می شود، «کد از دست رفت» تقریبا همیشه یکی از این سه شکل را دارد. هیچ کدامشان اسمش هک نیست.
اول، عکس در گالری. پرتکرارترین حالت و همان که اول متن گفتم. گاهی هم ماجرا از این ساده تر است: کاربر خودش تصویر کد را در یک گروه فرستاده تا از کسی بپرسد «این درست است؟» و یادش رفته که کد کامل در همان عکس بوده.
دوم، جابه جایی گوشی. گوشی عوض می شود، بازیابی کارخانه می شود، یا حساب پیام رسان از دست می رود و کدی که فقط آنجا بود با همان می رود. اینجا کد لو نرفته؛ فقط دیگر در دسترس نیست. برای کسی که پولش را داده این دو تا فرقی ندارند.
سوم، نگه داشتن نصف کد. این یکی مخصوص پرفکت مانی است و هنوز هم می بینیمش. کسانی که سال ها پیش کد گرفته بودند خیلی وقت ها فقط شماره ووچر ۱۶ رقمی را جایی یادداشت کرده اند و کد فعال سازی ۱۰ رقمی را نه. آن کد عملا از بین رفته، چون هر دو تکه با هم لازم اند.
و چون بحث پرفکت مانی شد، یک تصحیح لازم است که هنوز نصف اینترنت فارسی برعکسش را می نویسد: صدور کد جدید پرفکت مانی متوقف شده و کسی کد نو نمی فروشد. تنها چیزی که باقی مانده بازخرید کد پرفکت مانی استفاده نشده است، آن هم فقط وقتی هر دو تکه را داشته باشید. پس اگر کد قدیمی گوشه ای دارید، نگهداری اش دیگر موضوع امنیت نیست؛ موضوع کامل بودن است.
حالا از سمت مثبت نگاه کنیم. وقتی خود کد هیچ لایه داخلی ندارد، لایه ها را باید بیرونش ساخت. سه تا هست که واقعا کار می کنند و بقیه تزئین است.
اولی زمان است و از همه مهم تر. هر ساعتی که کد استفاده نشده می ماند، یک ساعت بیشتر در معرض بوده است.
دومی جای نگهداری است: جایی که برای رسیدن به کد باید یک بار دیگر وارد شوید. پنل سفارش شما دقیقا همین است و بیشتر کسانی که می گویند کدشان گم شده، اصلا یادشان نیست کد آنجا هم هست.
سومی جدا نگه داشتن تکه هاست، هر جا که کد بیش از یک تکه دارد. شماره ووچر در یک جا و کد فعال سازی در جای دیگر یعنی لو رفتن یکی از آن دو به تنهایی برای کسی هیچ ارزشی ندارد.
سه لایه ای که بیرون کد ساخته می شوند
کد خودش هیچ لایه ای ندارد؛ این سه تا را باید شما بگذارید.
-
کوتاه کردن فاصله
هر ساعت انتظار یعنی یک ساعت در معرض
-
جایی پشت ورود
پنل سفارش، نه گالری گوشی
-
جدا کردن تکه ها
لو رفتن یک تکه به تنهایی بی ارزش است
چیزی که در این فهرست نیست هم مهم است. رمز گذاشتن روی یک فایل در همان گوشی، عوض کردن چند رقم و «رمزی» نوشتن کد، اسم بی ربط گذاشتن روی عکس. این ها حس امنیت می دهند و کار دیگری نمی کنند. بی تعارف، کسی که به گالری گوشی شما رسیده به فایل کنارش هم می رسد.
بیشتر کدهایی که سر از دردسر درمی آورند، کدهایی هستند که هفته ها بلااستفاده مانده اند. نه به این خاطر که آن هفته ها ذاتا خطرناک بوده اند، بلکه چون در آن فاصله گوشی عوض شده، چت پاک شده یا عکس جایی رفته که نباید. کدی که همان روز خرج می شود این فرصت ها را به هیچ کس نمی دهد. برای همین توصیه ما خرید ووچر نزدیک به زمان مصرف است، نه ماه ها زودتر و نه به این امید که بالاخره یک جایی به کارم می آید.
اما یک استثنا هست و پنهانش نمی کنیم. بعضی ها زودتر می خرند تا نرخ آن روز را قفل کنند و این تصمیم برای خودش منطق دارد. اگر شما هم همین کار را می کنید دست کم قبول کنید که دارید یک ریسک را با ریسک دیگری عوض می کنید، و نگهداری تان را متناسب با آن بچینید. کدی که قرار است یک ماه بماند، جایش گالری نیست.
پس معیار روشن می شود. جای خوب برای یک کد استفاده نشده سه ویژگی دارد: برای رسیدن به آن باید وارد شوید، خودش به جای دیگری کپی نمی شود، و اگر فردا گوشی تان گم شود باز هم در دسترس است.
پنل سفارش هر سه را با هم دارد و اولین چیزی است که در پشتیبانی یادآوری می کنیم. اگر کیف پول یو ووچر می سازید هم همین منطق برقرار است؛ پشتیبان گیری از کیف پول یو ووچر را جای دیگری جدا باز کرده ایم.
در مقابل، هر جایی که فقط «برای اینکه یادم بماند» ساخته می شود همان جایی است که بعدا مشکل از آن درمی آید.
جای خوب را از کجا بشناسیم
معیار، خود جا نیست؛ این است که چند نفر دیگر به آن می رسند.
می شود به آن تکیه کرد
- برای رسیدن به آن باید وارد شوید
- خودش جای دیگری کپی نمی شود
- با گم شدن گوشی از دست نمی رود
هر بار به پشتیبانی ختم شده
- هر اپی می تواند بخواندش
- با پاک شدن یک چت می رود
- دست کسی که قرار است کمک کند
دو حالت است و مسیرشان هیچ شباهتی به هم ندارد.
اگر کد را گم کرده اید و خرید از یک سایت با فاکتور انجام شده، اول از همه سراغ سابقه سفارشتان بروید. در بیشتر مواردی که به ما می رسد کد همان جا سر جایش هست و کاربر فقط دنبال عکسی می گشته که پاک شده.
اگر فکر می کنید کد را کس دیگری دیده، تنها چیزی که واقعا اثر دارد سرعت است. همان لحظه خرجش کنید یا به همان مقصدی که می خواستید بفرستید. چون کد حامل است، هیچ قفل کردن و ابطالی وجود ندارد که بشود روی آن حساب کرد. و اگر دیر شده و کد خرج شده، بی تعارف کاری از دست هیچ کس برنمی آید؛ آن ارزش رفته است.
یک حالت سوم هم هست که مردم قاطی اش می کنند: کدی که اصلا از اول سالم نبوده. اگر کد را از یک کانال یا واسطه گرفته اید و حالا کار نمی کند، لزوما لو نرفته؛ ممکن است از روز اول خرج شده بوده باشد. کد مشکل دار را چطور تشخیص بدهیم این دو را از هم جدا کرده است.
کد ووچر یک رشته حرف و عدد است که هر کس بخواندش می تواند خرجش کند، و هیچ سیستمی هم قرار نیست از شما در برابر این موضوع دفاع کند. این نه ایراد ووچر است و نه چیزی که بشود عوضش کرد؛ همان چیزی است که ووچر را برای پرداخت ارزی ساده کرده.
پس قاعده را ساده نگه دارید. کد را جایی بگذارید که پشت یک ورود باشد، هرگز از آن اسکرین شات نگیرید، و مهم تر از هر دو، کاری کنید که اصلا لازم نباشد مدت زیادی نگهش دارید. اگر تازه می خواهید شروع کنید، خرید یو ووچر در همان روزی که لازمش دارید امن ترین حالتی است که سراغ داریم.
امن ترین جا برای نگهداری کد ووچر کجاست؟
جایی که برای رسیدن به آن باید یک بار وارد شوید و با گم شدن گوشی از بین نرود. پنل سفارش خود سایتی که از آن خرید کرده اید بهترین گزینه است، چون هم پشت رمز حساب شماست و هم از هر دستگاه دیگری قابل دسترسی. بعد از آن یک مدیر رمز روی دستگاه خودتان. گالری و پیام رسان جزو گزینه ها نیستند.
اسکرین شات گرفتن از کد ووچر خطرناک است؟
بله و پرتکرارترین دلیل از دست رفتن کد هم همین است. اسکرین شات برای گوشی یک عکس معمولی است: هر اپی که اجازه دسترسی به تصاویر دارد آن را می بیند، بکاپ ابری آن را به سرور می برد و هنگام دست به دست شدن گوشی یا تعمیر، همان جا باز است. اگر برای ثبت کردن مبلغ عکس گرفته اید، دست کم بخش کد را از تصویر حذف کنید.
کد ووچرم را گم کردم، دوباره می شود گرفتش؟
اگر خرید از یک سایت با فاکتور و سابقه سفارش انجام شده، بله؛ کد در سابقه سفارش شما باقی است و کافی است دوباره وارد پنل شوید. اگر کد را از یک چت یا کانال گرفته اید و آن پیام پاک شده، هیچ نسخه دیگری از آن وجود ندارد و بازیابی ممکن نیست. این تفاوت، مهم ترین دلیل عملی خرید از جایی است که پنل و فاکتور دارد.
از کد پرفکت مانی قدیمی فقط شماره ووچر دارم، کافی است؟
نه. برای هر کاری روی کد پرفکت مانی هر دو تکه لازم است: شماره ووچر ۱۶ رقمی و کد فعال سازی ۱۰ رقمی. با یکی از این دو به تنهایی هیچ کاری نمی شود کرد. ضمنا صدور کد جدید پرفکت مانی متوقف شده و تنها مسیر باقی مانده بازخرید کدهای قدیمی و کاملی است که از قبل صادر شده اند.