امنیت آوه: چهار ریسکی که خودشان نوشته اند

ریسک قرارداد هوشمند. کد ممکن است باگ داشته باشد. آوه کدش را عمومی کرده، چند ممیزی مستقل گرفته و برنامه دائمی جایزه باگ دارد. هیچ کدام تضمین نیست؛ فقط احتمال را پایین می آورد.

ریسک اوراکل. قرارداد قیمت وثیقه شما را از منبع بیرونی می گیرد. اگر آن داده خراب یا دستکاری شود، تسویه ای رخ می دهد که نباید. آوه برای همین از فیدهای غیرمتمرکز استفاده می کند؛ توضیح اینکه اوراکل چیست و کجا می شکند پیش نیاز فهمیدن این بند است.

ریسک وثیقه. ارزش دارایی ای که گذاشته اید می تواند بریزد و بدهی سر جایش بماند. پارامترهایی مثل سقف وام به وثیقه و آستانه تسویه برای همین وجود دارند و حاکمیت آنها را تغییر می دهد.

ریسک شبکه و پل. آوه روی چندین بلاکچین مستقر است و رسیدن دارایی به آنها معمولا از پل می گذرد. شلوغی شبکه، سانسور تراکنش و ضعف امنیتی پل، همگی ریسک هایی هستند که ربطی به کد آوه ندارند ولی پول شما را تهدید می کنند.

خود شما.

آوه یک پروتکل باز است و رابط های متعددی به آن وصل می شوند؛ خود مستندات چند نمونه رسمی را نام می برد. همین باز بودن دقیقا دلیلی است که ساختن یک رابط تقلبی آسان است. کاربری که آدرس را از تبلیغ یا نتیجه اسپانسری برمی دارد، دارایی اش را با دست خودش امضا می کند و می دهد.

سه عادتی که واقعا جلوی ضرر را می گیرد:

• آدرس رابط را یک بار از منبع رسمی بردارید و بوکمارک کنید. هر بار جستجو کردن یعنی هر بار یک شانس اشتباه.
• مجوز نامحدود ندهید. اگر کیف پول اجازه می دهد سقف تعیین کنید، تعیین کنید و بعدا مجوزهای قدیمی را باطل کنید.
• عبارت بازیابی هیچ وقت وارد هیچ سایتی نمی شود. هیچ پروتکل واقعی ای آن را نمی خواهد. مرور چالش های امنیتی رایج در ارز دیجیتال نمونه های واقعی اش را دارد.