آموزش متامسک برای کاربر ایرانی؛ نصب تا اتصال

یکی از پرتکرارترین پیام هایی که به پشتیبانی می رسد این است: «متامسک نصب کردم، تتر فرستادم، اما چیزی نیامد.» تقریبا همیشه یک دلیل دارد؛ تتر روی شبکه ترون فرستاده شده و متامسک آن آدرس را اصلا نمی بیند.

پس بیایید از همان جایی شروع کنیم که آموزش های دیگر رد می شوند: متامسک چه چیزی هست و چه چیزی نیست.

متامسک یک کیف پول است، نه یک صرافی

متامسک یک کیف پول نرم افزاری غیرحضانتی روی شبکه اتریوم و شبکه های سازگار با آن است. غیرحضانتی یعنی کلید خصوصی روی دستگاه خودتان می ماند و هیچ شرکتی نسخه دومی از آن ندارد. این جمله دو معنی دارد و هر دو مهم اند: هیچ کس نمی تواند حساب شما را ببندد، و هیچ کس هم نمی تواند رمزتان را بازیابی کند.

متامسک از خانواده اتریوم پشتیبانی می کند: خود اتریوم، توکن های استاندارد ERC-20 و شبکه های سازگار مثل پالیگان، بی ان بی چین، آربیتروم و آپتیمیزم. بیت کوین در این فهرست نیست. تتر هم فقط نسخه ERC-20 آن. تتری که روی شبکه TRC20 و ترون جابه جا می شود دنیای دیگری است و متامسک آن را نمی شناسد.

نصب: فقط دو مبدا معتبر دارد

افزونه مرورگر را از فروشگاه رسمی مرورگرتان بگیرید و اپ موبایل را از استور رسمی. لینک هر دو در سایت رسمی متامسک هست و همان جا شروع کنید.

هر مسیر سومی مشکوک است. فایل APK از کانال تلگرام، نسخه «فارسی شده»، افزونه ای که یک سایت دانلود ایرانی معرفی می کند: اینها همان جایی هستند که نسخه های دستکاری شده متامسک پخش می شود. نسخه دستکاری شده کاری می کند که نسخه اصلی هم می کند، با یک تفاوت کوچک؛ عبارت بازیابی شما را هم برای کسی می فرستد.

در مرحله ساخت کیف پول، متامسک دوازده کلمه به شما نشان می دهد و بعد از شما می خواهد ترتیبشان را تایید کنید. آن دوازده کلمه خود کیف پول است، نه رمز ورود به آن.

عبارت بازیابی: تنها چیزی که واقعا اهمیت دارد

هر کس آن دوازده کلمه را داشته باشد، کیف پول را دارد. روی هر دستگاهی، بدون رمز، بدون ایمیل، بدون اجازه شما. رمزی که موقع نصب می گذارید فقط قفل همان مرورگر است و ربطی به مالکیت دارایی ندارد.

روی کاغذ بنویسید. اسکرین شات نگیرید، در گالری گوشی نگذارید، در چت با خودتان نفرستید، در گوگل درایو ذخیره نکنید. راهنمای خود متامسک هم در صفحه عبارت بازیابی صریح است که این عبارت را با هیچ کس در میان نگذارید؛ خود تیم پشتیبانی متامسک هم هرگز آن را نمی پرسد.

یک قاعده ساده که هزینه ندارد و خیلی ها را نجات داده: هر پیامی که عبارت بازیابی می خواهد، کلاهبرداری است. بدون استثنا. حتی اگر طرف مقابل لوگو داشته باشد، حتی اگر بگوید کیف پولتان «مشکل امنیتی» دارد.

مشکلی که آموزش های ترجمه شده نمی گویند

متامسک برای خواندن موجودی و ارسال تراکنش به یک سرویس واسط وصل می شود. کاربر ایرانی در این نقطه دو مانع دارد که هیچ کدام در آموزش های خارجی وجود ندارند.

مانع اول، دسترسی است. سایت رسمی، فروشگاه افزونه و سرویس های واسط از آی پی ایران در دسترس نیستند یا ناپایدارند. مانع دوم جدی تر است: هر بار که متامسک با آی پی ایران به سرویس واسط وصل می شود، آن اتصال ثبت می شود. توصیه عملی این است که برای کار با کیف پول همیشه از یک مسیر ثابت و مطمئن وصل شوید و مدام آی پی را عوض نکنید.

مانع سوم اصلا فنی نیست: قطعی و اختلال اینترنت. اگر وسط امضای یک تراکنش ارتباط قطع شود، تراکنش یا اصلا ارسال نمی شود یا در حالت pending می ماند. هیچ کدام دارایی شما را از بین نمی برد، اما اگر در آن لحظه در حال معامله باشید، قیمت منتظرتان نمی ماند.

توکن نمی بینید؟ احتمالا گم نشده

متامسک به صورت پیش فرض هر توکنی را نشان نمی دهد. اگر تراکنش در اکسپلورر ثبت شده اما در کیف پول چیزی نمی بینید، ترتیب بررسی این است:

• شبکه انتخاب شده در بالای متامسک درست است؟ توکن پالیگان روی شبکه اتریوم دیده نمی شود.
• توکن را دستی اضافه کرده اید؟ با قرارداد رسمی توکن، نه با قراردادی که در یک گروه فرستاده اند.
• آدرس مقصد همان آدرس این حساب بوده؟ متامسک می تواند چند حساب داشته باشد و هر کدام آدرس خودش را دارد.

و اگر روی شبکه اشتباه فرستاده اید، پاسخ صادقانه این است: بستگی دارد. اگر شبکه مقصد سازگار با اتریوم باشد، معمولا با اضافه کردن همان شبکه به متامسک دارایی برمی گردد. اگر تتر را روی ترون به یک آدرس اتریومی فرستاده باشید، عملا کاری از دست شما برنمی آید.

کارمزد شبکه: چیزی که همه را غافلگیر می کند

برای هر حرکتی روی شبکه اتریوم به اتریوم نیاز دارید، حتی برای جابه جا کردن تتر. کیف پولی که فقط تتر دارد و اتریوم ندارد، عملا قفل است. این تک تک تازه واردها را غافلگیر می کند.

کارمزد هم ثابت نیست؛ به شلوغی شبکه بستگی دارد و در ساعت های اوج چند برابر می شود. برای مبالغ کوچک، شبکه های لایه دوم یا شبکه های ارزان تر منطقی ترند و همه شان در متامسک قابل اضافه شدن اند.

اتصال به دپ ها و امضایی که نباید بزنید

وصل شدن متامسک به یک برنامه غیرمتمرکز دو مرحله دارد و فرقشان حیاتی است. مرحله اول اتصال است؛ سایت آدرس شما را می بیند و همین. مرحله دوم امضا است؛ آنجاست که واقعا اجازه ای صادر می شود.

خطرناک ترین امضا، تایید دسترسی نامحدود یک قرارداد به موجودی توکن شماست. این کار در صرافی های غیرمتمرکز عادی است و برای کار کردنشان لازم است، اما اگر قرارداد بدخواه باشد همان دسترسی برای خالی کردن کیف پول کافی است. تا جایی که ممکن است سقف تایید را به همان مقداری که معامله می کنید محدود کنید، و دسترسی هایی را که دیگر لازم ندارید لغو کنید.

سایت هایی که ادعا می کنند «کیف پولتان را برای دریافت جایزه وصل کنید» تقریبا همیشه همین امضا را می خواهند. اگر می خواهید بدانید این تله چطور بسته می شود، تله های ایردراپ رایگان نمونه های واقعی اش را دارد.

کجا متامسک انتخاب درستی نیست

بی تعارف: متامسک برای نگهداری بلندمدت مبلغ قابل توجه ابزار درستی نیست. کیف پول نرم افزاری روی مرورگری زندگی می کند که ده افزونه دیگر هم دارد و روی سیستم عاملی که هر روز فایل دانلود می کند. برای مبلغی که از دست دادنش برایتان جدی است، کیف پول سخت افزاری جواب می دهد و متامسک فقط نقش رابط کاربری را بازی می کند.

اگر هم کارتان با شبکه های غیراتریومی است، متامسک بی خودی کار را سخت می کند. برای آن حالت کیف پول تراست ولت منطقی تر است.

و برای کسی که فقط می خواهد تتر بخرد و نگه دارد، متامسک اضافه کاری است؛ لایه ای از پیچیدگی که هیچ چیزی به کارش اضافه نمی کند. مسیر ساده تر، خرید مستقیم از یک صرافی ایرانی معتبر است. اگر هم مقصدتان پرداخت خارج از ایران است، مسیر خرید و فروش ووچر کوتاه تر از راه اندازی کیف پول و پرداخت کارمزد شبکه تمام می شود.

سوال های پرتکرار درباره متامسک