پیامی می آید که پروژه ای به شما توکن رایگان داده و برای دریافتش باید کیف پولتان را به یک سایت وصل کنید. سایت تمیز است، لوگو درست است، شمارش معکوس هم دارد. کیف پول را وصل می کنید، یک درخواست امضا می آید، تایید می کنید. چند ثانیه بعد موجودی تان صفر است و هیچ تراکنشی هم که «شما» فرستاده باشید در تاریخچه نیست.

ایردراپ واقعی وجود دارد و آدم ها واقعا از آن پول درآورده اند. اما نسبت کلاهبرداری به ایردراپ واقعی در این فضا آنقدر بالاست که راهنمای درست، راهنمای «چطور شرکت کنم» نیست. راهنمای «چطور شرکت کنم و چیزی از دست ندهم» است. اگر دنبال تعریف پایه و انواعش هستید، ایردراپ در ارزهای دیجیتال آن را کامل توضیح داده؛ اینجا درباره سمت دیگر ماجراست.

امضایی که پول را می برد، نه رمزی که لو می رود

امضایی که پول را می برد، نه رمزی که لو می رود

تصور رایج این است که تا وقتی عبارت بازیابی را به کسی ندهید در امان هستید. این نصف حقیقت است و نصف خطرناکش.

وقتی کیف پول را به یک قرارداد وصل می کنید، آنچه امضا می کنید معمولا اجازه دسترسی است نه انتقال. یعنی به آن قرارداد اجازه می دهید هر وقت خواست فلان توکن شما را جابه جا کند. این اجازه تا وقتی خودتان لغوش نکنید باقی می ماند. کلاهبردار هم لازم نیست همان لحظه چیزی بردارد؛ می تواند هفته ها صبر کند تا موجودی جمع شود.

پس دو قاعده، و این ها قابل مذاکره نیستند:

  • هیچ ایردراپ واقعی عبارت بازیابی یا کلید خصوصی نمی خواهد. هیچ کدام. اگر خواست، همان جا تمام است.
  • متن درخواست امضا را بخوانید. اگر چیزی جز ورود ساده است و نمی فهمیدش، امضا نکنید.

چهار الگویی که واقعا جواب می دهد

سایت دریافت جعلی. کپی دقیق سایت اصلی روی دامنه ای با یک حرف تفاوت. معمولا از طریق تبلیغ در نتایج جستجو یا لینک در توییتر به آن می رسید، نه از سایت خود پروژه.

کارمزد برای آزادسازی. می گوید توکن ها آماده است و فقط باید مبلغ کوچکی کارمزد بفرستید. ایردراپ واقعی هرگز از شما نمی خواهد اول پول بفرستید. اگر جایی این جمله را دیدید، دیگر لازم نیست بقیه اش را بررسی کنید.

توکن ناخوانده در کیف پول. توکنی که نخریده اید در موجودی تان ظاهر می شود و قیمت عجیبی نشان می دهد. فروشش شما را به یک قرارداد آلوده می برد. کاری که باید بکنید هیچ کاری نکردن است؛ فقط پنهانش کنید.

پشتیبانی که خودش پیام می دهد. در تلگرام و دیسکورد، هر کسی که اول پیام بدهد و بگوید از تیم پشتیبانی است، نیست. الگویش دقیقا همان چیزی است که در کلاهبرداری های رایج تلگرامی باز کرده ایم و در ایردراپ هم عینا تکرار می شود.

چرا کاربر ایرانی هدف ساده تری است

سه چیز اینجا جمع می شود که در هیچ راهنمای انگلیسی به آن اشاره نمی شود.

اول، بیشتر پروژه ها ایران را در فهرست کشورهای مجاز ندارند. یعنی حتی اگر شرایط ایردراپ را کامل انجام داده باشید، ممکن است در مرحله دریافت رد شوید. این را معمولا وقتی می فهمید که وقت و کارمزدش را خرج کرده اید.

دوم، همین محدودیت باعث می شود کاربر ایرانی سراغ واسطه ها و «سرویس های کمکی» برود؛ و دقیقا همان جاست که کیف پول و مدارکش را دست کسی می دهد که هیچ تعهدی ندارد.

سوم، اگر پولی رفت، رفته. نه شکایتی، نه مرجعی، نه امکان برگرداندن تراکنش. در بازارهای دیگر دست کم مسیر پیگیری هست؛ اینجا نیست.

حساب کتاب «رایگان»

بگذارید بی تعارف بگویم: بیشتر ایردراپ ها به زحمتشان نمی ارزند.

برای واجد شرایط شدن معمولا باید در شبکه تراکنش بزنید، و هر تراکنش کارمزد دارد. آن کارمزد را حتما می پردازید؛ توکن را شاید بگیرید. بعد هم توکنی که می رسد اغلب همان روز اول پایین ترین قیمتش را می بیند، چون همه هم زمان می فروشند. روی شبکه های ارزان تر این حساب بهتر در می آید و به همین دلیل است که ایردراپ های شبکه سولانا بیشتر از بقیه سراغش می روند.

یعنی هزینه قطعی است و درآمد احتمالی. این معامله ممکن است هنوز ارزشش را داشته باشد، ولی فقط اگر با همین چشم به آن نگاه کنید. آنچه در پیام های پشتیبانی می بینیم معمولا برعکس است: کاربر ماه ها روی چند شبکه کارمزد داده و هیچ حسابی از مجموعش ندارد.

اگر هدفتان نگه داشتن ارزش دلاری است نه شکار توکن، این اصلا مسیرش نیست. کدهای دلاری با ارزش ثابت کاری را که شما می خواهید بدون این ریسک ها انجام می دهند.

اگر با این حساب باز هم می خواهید شرکت کنید

روشی که ریسک را تا حد زیادی می بندد و پیچیده هم نیست:

  • یک کیف پول جدا فقط برای همین کار. دارایی اصلی تان هرگز نباید در کیف پولی باشد که با سایت های ناشناس وصل می شود.
  • لینک را از سایت رسمی پروژه بردارید، نه از نتیجه جستجو و نه از پیام کسی.
  • دسترسی ها را بعد از هر بار لغو کنید. ابزارش در همان کیف پول ها هست و چند ثانیه کار دارد.
  • مبلغی که وارد کیف پول آزمایشی می کنید همان قدر باشد که برای کارمزد لازم است، نه یک ریال بیشتر.

ساختن و نگهداری امن کیف پول جدا هم خودش مهارتی است که ارزش یاد گرفتن دارد؛ راهنمای ساخت و پشتیبان گیری کیف پول منطقش را قدم به قدم دارد.

سوال های پرتکرار

لیست ایردراپ های رایگان را از کجا پیدا کنم؟

سایت هایی هستند که این فهرست ها را جمع می کنند، ولی هیچ کدام اعتبارسنجی نمی کنند و بعضی شان بابت قرار گرفتن در فهرست پول می گیرند. مطمئن ترین مسیر برعکس است: اول پروژه ای را که به آن علاقه دارید انتخاب کنید، بعد کانال رسمی خودش را دنبال کنید. فهرست های عمومی نقطه شروع خوبی نیستند.

ایردراپ ایرانی داریم؟

بعضی پلتفرم های داخلی کمپین های پاداش برگزار می کنند که اسمشان را ایردراپ می گذارند. این ها معمولا جشنواره بازاریابی اند نه ایردراپ به معنای فنی، و شرایطشان را هم خود پلتفرم تعیین می کند. بدشان نیست، فقط با آنچه در این مطلب گفتیم یکی نیستند.

ایردراپ در آیفون همین است؟

نه، و این دو هیچ ربطی به هم ندارند. ایردراپ در محصولات اپل قابلیتی برای فرستادن فایل بین دو دستگاه نزدیک است. اشتراک اسم باعث شده خیلی ها با جستجوی یکی به دیگری برسند. آنچه در این مطلب گفته شد فقط درباره توکن های رمزارزی است.

توکنی که ندیده در کیف پولم آمده را بفروشم؟

نه. توکن های ناخوانده یکی از رایج ترین دام هاست و ارزشی که نشان می دهند ساختگی است. تلاش برای فروششان شما را به قراردادی وصل می کند که هدفش دقیقا همین کلیک است. بهترین واکنش نادیده گرفتن و پنهان کردنش در کیف پول است.