امنیت شبکه بیت کوین؛ هش ریت دقیقا چه چیزی می خرد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
هر بار خبر هک یک صرافی منتشر می شود، همان سوال تکرار می شود: «پس بیت کوین هک شد؟»
نه. و فاصله بین این دو جمله، تمام چیزی است که این نوشته درباره اش است. شبکه بیت کوین یک چیز است و جایی که سکه شما نگهداری می شود چیز دیگری. تا امروز آنچه شکسته شده همیشه دومی بوده.
امنیت این شبکه از رمزنگاری تنها نمی آید. از هزینه می آید. برای اینکه یک بلاک به زنجیره اضافه شود باید کار محاسباتی واقعی انجام شود، و انجام دوباره آن کار برای همه بلاک های بعدی هزینه دارد.
پس هش ریت یک چیز مشخص می خرد: گران کردن بازنویسی گذشته. هر چه بلاک قدیمی تر باشد، عوض کردنش گران تر است. این تمام آن چیزی است که می خرد.
و این را نمی خرد: امنیت کلید خصوصی شما، سالم بودن صرافی، درست بودن آدرسی که در آن کپی کرده اید. هیچ مقدار هش ریتی جلوی این سه را نمی گیرد. کسی که کلید شما را دارد، از نظر شبکه شما هستید.
اول آنچه نمی شود کرد، چون این بخش معمولا جا می افتد. مهاجم با هر مقدار قدرت پردازش نمی تواند بیت کوین را از آدرس شما بیرون بکشد، نمی تواند سقف بیست و یک میلیونی را عوض کند و نمی تواند تراکنشی امضا کند که کلیدش را ندارد. قوانین را نودها بررسی می کنند، نه ماینرها.
آنچه می شود کرد یک چیز است: خرج دوباره سکه های خودِ مهاجم. تراکنشی به فروشنده می دهد، همزمان زنجیره ای موازی می سازد که در آن آن تراکنش وجود ندارد، و بعد زنجیره بلندتر را منتشر می کند.
عددهایش هم روشن است. طبق توضیح ویکی بیت کوین درباره حمله اکثریت، مهاجمی با ده درصد قدرت شبکه، مقابل فروشنده ای که شش تاییدیه صبر می کند، شانسی در حدود یک دهم درصد دارد. بالای پنجاه درصد، همان کار قطعی می شود. بین این دو، منحنی است نه کلید قطع و وصل.
جزئیات این حمله و اینکه چرا روی خود بیت کوین اجرا نشده را جداگانه در حمله پنجاه و یک درصدی و اقتصادی که آن را بی صرفه می کند باز کرده ایم.
چون امنیت اثبات کار نسبی است، نه مطلق. آنچه یک زنجیره را امن می کند سهم آن از کل قدرت پردازشی موجود برای آن الگوریتم است.
مثال واقعی اش را لازم نیست از تئوری بیاوریم. اتریوم کلاسیک بارها هدف همین حمله قرار گرفته، و دلیلش هم ساده است: زنجیره ای کوچک با الگوریتمی که قدرت پردازش اجاره ای برایش فراوان است. پرونده اش را در سابقه حمله های پنجاه و یک درصدی روی اتریوم کلاسیک نوشته ایم.
بیت کوین امروز در این وضعیت نیست چون بزرگ ترین مصرف کننده الگوریتم خودش است. اما این یک ویژگی ذاتی نیست؛ یک نسبت است، و نسبت ها عوض می شوند.
اینجا جایی است که بیشتر متن های فارسی سکوت می کنند.
درآمد ماینر دو بخش دارد: پاداش بلاک و کارمزد تراکنش ها. پاداش بلاک طبق برنامه عرضه از پیش تعیین شده بیت کوین هر چهار سال نصف می شود و در نهایت به صفر می رسد. یعنی در بلندمدت، کل بودجه امنیت شبکه باید از کارمزدها تامین شود.
آیا این جواب می دهد؟ صادقانه: کسی نمی داند. این یکی از معدود پرسش های باز و جدی درباره طراحی بیت کوین است و هر کس بگوید جوابش قطعی است، دارد نظرش را به جای واقعیت می فروشد. تفاوت این مدل با مدل رقیب را در دو راه متفاوت برای خریدن امنیت یک زنجیره مقایسه کرده ایم.
اگر فهرست ضررهای واقعی بیت کوین را نگاه کنید، تقریبا هیچ کدام در لایه شبکه نبوده اند. صرافی ورشکسته شده، کلید گم شده، عبارت بازیابی روی حافظه ابری ذخیره شده، آدرس مقصد با بدافزار عوض شده.
یعنی مرز حمله جای دیگری است. شبکه دقیقا همان کاری را کرده که قرار بود بکند: تراکنشی که امضای درست داشته را ثبت کرده. اینکه آن امضا را چه کسی زده، مسئله شبکه نیست. این تفکیک را در کجای این ماجرا واقعا شکننده است کامل تر باز کرده ایم.
سوال کوانتوم هم مرتب پرسیده می شود و جواب کوتاهش این است که تهدید فوری نیست ولی تهدید خیالی هم نیست؛ تهدید کوانتومی و اینکه کی جدی می شود جای مفصل آن است.
شما امنیت این شبکه را فقط وقتی به ارث می برید که کلید دست خودتان باشد. اگر دارایی روی حساب یک پلتفرم است، آنچه در عمل به آن تکیه کرده اید امنیت آن شرکت است، نه امنیت بیت کوین.
و یک شرط محلی هم هست. اختلال اینترنت روی خود شبکه اثری ندارد؛ زنجیره بدون شما ادامه می دهد. اما روی دسترسی شما اثر دارد. کسی که در ساعت اختلال بخواهد از کیف پول شخصی اش تراکنش بفرستد، ممکن است ساعت ها نتواند به هیچ نودی وصل شود. این ریسک دسترسی است، نه ریسک امنیتی، و راه حلش هم متفاوت است: از قبل تصمیم بگیرید چه بخشی از دارایی باید در دسترس فوری باشد.
درباره اینکه یک پلتفرم داخلی چه چیزی را تضمین می کند و چه چیزی را نه، مجوزها و مستندات دیجی دلار صریح تر از هر توضیح کلی است.
بیت کوین در هفده سال گذشته در لایه پروتکل شکسته نشده و این دستاورد کوچکی نیست. ولی این جمله را نباید بزرگ تر از خودش کرد.
امن بودن شبکه یعنی گذشته را نمی شود ارزان بازنویسی کرد. امن بودن دارایی شما یعنی چیز دیگری، و آن یکی کاملا در دست خودتان است.
آیا شبکه بیت کوین تا به حال هک شده است؟
لایه پروتکل نه. آنچه در رسانه ها با عنوان هک بیت کوین منتشر می شود تقریبا همیشه نفوذ به یک صرافی، یک کیف پول یا یک کاربر بوده است. یک باگ سرریز در سال ۲۰۱۰ استثنای شناخته شده است که در همان روز اصلاح شد.
حمله پنجاه و یک درصدی به بیت کوین چقدر محتمل است؟
از نظر فنی ممکن و از نظر اقتصادی بی صرفه. هزینه تجهیزات و برق لازم برای رسیدن به آن سهم، از سودی که خرج دوباره یک تراکنش می دهد بزرگ تر است، و خود حمله ارزش دارایی ای را که مهاجم به دست می آورد نابود می کند.
هش ریت بالاتر یعنی قیمت بالاتر؟
رابطه در جهت عکس محکم تر است: قیمت بالاتر استخراج را سودده تر و در نتیجه هش ریت را بیشتر می کند. استفاده از هش ریت به عنوان سیگنال پیش بینی قیمت، علت و معلول را جابه جا می کند.
کارمزد تراکنش چه ربطی به امنیت دارد؟
هر چه پاداش بلاک کوچک تر می شود، سهم کارمزدها از درآمد ماینر بیشتر می شود. در بلندمدت این کارمزدها هستند که هزینه امنیت شبکه را می پردازند و اینکه آیا برای این کار کافی خواهند بود، هنوز جواب قطعی ندارد.
