عددی که روی کارت یک استخر می بینید، سود شما نیست. این جمله را باید اول هر متنی درباره ییلد فارمینگ نوشت، چون بیشتر مطالب فارسی آن را آخر می نویسند یا اصلا نمی نویسند.
آن درصد، یک محاسبه فرضی است: فرض می کند نرخ فعلی یک سال ثابت بماند، فرض می کند قیمت توکن پاداش نریزد، و فرض می کند نسبت دو دارایی داخل استخر تغییر نکند. هر سه فرض معمولا غلط از آب درمی آیند.
پس بیایید به جای فهرست کردن «بهترین استراتژی ها»، ببینیم پول واقعا کجا ساخته می شود و کجا از دست می رود.
مکانیزم، در دو جمله
شما دو دارایی را با نسبت مشخص وارد یک استخر می کنید و در ازای آن توکن نقدینگی می گیرید. آن توکن سند سهم شماست.
بعد همان توکن را در مزرعه قرار می دهید و پاداش می گیرید. مستندات رسمی پنکیک سواپ این ساختار را صریح توصیف می کند: در مزرعه ها توکن نقدینگی می گذارید و CAKE می گیرید، و در استخرهای شربتی خود CAKE را می گذارید و توکن های دیگر می گیرید.
اگر مرحله اول برایتان مبهم است، نحوه ساخت توکن نقدینگی پیش نیاز این بحث است.
جایی که سود آب می رود
سه سوراخ وجود دارد و هیچ کدام در آن عدد درصد لحاظ نشده اند.
ضرر ناپایدار. وقتی قیمت دو دارایی داخل استخر نسبت به هم تغییر می کند، سهم شما به شکلی بازچینی می شود که در پایان، ارزش کمتری از حالت ساده نگه داشتن همان دو دارایی دارید. هر چه اختلاف حرکت دو دارایی بیشتر باشد، این شکاف بزرگ تر است.
این مهم ترین عاملی است که فارمرهای تازه کار نادیده می گیرند.
ریزش توکن پاداش. پاداش را با توکنی می گیرید که مدام در حال عرضه شدن است. اگر تقاضای جدیدی برایش نباشد، همان عرضه قیمت را پایین می آورد. یعنی ممکن است تعداد توکن هایتان زیاد شود و ارزش دلاری موجودی تان کم.
کارمزد جابجایی. ورود، خروج، برداشت پاداش و سرمایه گذاری مجدد، هر کدام یک تراکنش است. روی مبالغ کوچک، این کارمزدها بخش بزرگی از سود را می خورند.
پس چه چیزی واقعا کار می کند
بی تعارف: استخرهای با درصد نجومی، بدترین انتخاب اند. آن عدد بالا به این دلیل بالاست که کسی حاضر نیست بدون پاداش سنگین، ریسک آن جفت دارایی را بپذیرد. بازار احمق نیست.
آنچه در عمل دوام می آورد، این هاست:
استخرهای دو دارایی پایدار. وقتی هر دو طرف استخر به دلار وابسته اند، ضرر ناپایدار تقریبا حذف می شود. درصدش کم است و همان کم، واقعا به دست شما می رسد.
جفت هایی که خودتان بلندمدت نگه می دارید. اگر قرار است هر دو دارایی را به هر حال داشته باشید، ضرر ناپایدار برایتان هزینه فرصت است نه ضرر واقعی. این تفاوت مهمی است.
و مبلغی که به کارمزد نیفتد. اگر جمع پاداش ماهانه شما از هزینه چند تراکنش کمتر است، این کار برای شما نیست. ساده و ریاضی.
حرفی که در فارسی کمتر زده می شود
سرمایه گذاری مجدد خودکار، همیشه به نفع شما نیست.
مرکب شدن سود روی کاغذ خوب است، اما وقتی توکن پاداش در حال ریزش باشد، سرمایه گذاری مجددش یعنی خرید مداوم چیزی که دارد ارزان می شود. در چنین حالتی برداشت و تبدیل به دارایی پایدار، تصمیم بهتری است.
قاعده ساده: به توکن پاداش مثل حقوق نگاه کنید، نه مثل سرمایه.
و برای کاربر ایرانی، چند نکته که هیچ راهنمای خارجی ندارد
اتصال به این پلتفرم ها از داخل کشور همیشه پایدار نیست و مسیر رفت و برگشت دارایی هم مسئله خودش را دارد. جزئیات عملی اش را در کار کردن با پنکیک سواپ از ایران نوشته ایم.
اختلال اینترنت اینجا فقط آزاردهنده نیست، هزینه دارد. اگر وسط یک تراکنش دسترسی قطع شود، دارایی از بین نمی رود اما ممکن است در بدترین لحظه گیر کنید و برای خروج مجبور به پرداخت کارمزد بیشتر شوید.
و حساب سود را به تومان نکنید. اگر بازدهی دلاری شما پنج درصد بوده و در همان مدت نرخ ارز بالا رفته، عدد تومانی تان چشمگیر به نظر می رسد؛ اما آن رشد را نرخ ارز ساخته نه استراتژی شما. برای سنجش عملکرد، حساب را دلاری نگه دارید.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، بخش قابل توجهی از خریداران CAKE بعد از دوره های افت شدید قیمت وارد می شوند؛ یعنی درست وقتی که پاداش های شبکه هم کم ارزش تر شده اند. این الگو گفتنی است.
پس بالاخره چه کنیم
اگر تازه کارید، با یک استخر دو دارایی پایدار و با مبلغی که از دست دادنش شما را نمی رنجاند شروع کنید. یک ماه فقط نگاه کنید که واقعا چقدر گیرتان می آید، و آن را با همان مبلغ اگر ساده نگه می داشتید مقایسه کنید.
بیشتر کسانی که این مقایسه را انجام می دهند، غافلگیر می شوند. و همان غافلگیری از هر مقاله ای آموزنده تر است.
برای فهم کلی این مدل درآمد ییلد فارمینگ و سودی که تبلیغ می شود را بخوانید. اگر هدفتان از ورود به بازار اصلا سود نیست بلکه پرداخت هزینه یک سرویس خارجی است، یو ووچر و پرداخت بدون نوسان مسیر مستقیم تری است و شما را درگیر هیچ کدام از این محاسبه ها نمی کند. نرخ لحظه ای CAKE هم در صفحه خرید و فروش کیک.
سوال های پرتکرار
تفاوت ییلد فارمینگ و استیکینگ چیست؟
در استیکینگ یک دارایی را قفل می کنید و پاداش می گیرید و ریسک اصلی تان نوسان همان دارایی است. در ییلد فارمینگ دو دارایی وارد استخر می کنید و علاوه بر نوسان، ضرر ناپایدار هم به ریسک هایتان اضافه می شود. در عوض بازدهی اسمی اش معمولا بالاتر است.
سود ییلد فارمینگ در پنکیک سواپ چقدر است؟
عدد ثابتی ندارد و برای هر استخر متفاوت است و روزانه هم تغییر می کند. مهم تر از خود عدد این است که آن درصد، ضرر ناپایدار و ریزش قیمت توکن پاداش را در خودش حساب نکرده است.
ضرر ناپایدار یعنی چه و چطور کمش کنیم؟
یعنی وقتی قیمت دو دارایی استخر نسبت به هم تغییر می کند، ارزش سهم شما از حالت ساده نگه داشتن همان دو دارایی کمتر می شود. کم کردنش با انتخاب جفت هایی است که با هم حرکت می کنند، و کمترین حالتش در استخرهای دو دارایی پایدار است.
با مبلغ کم شروع کنم صرف می کند؟
معمولا نه. ورود، خروج، برداشت پاداش و سرمایه گذاری مجدد هر کدام کارمزد تراکنش دارند و روی مبالغ کوچک همین کارمزدها بخش عمده سود را می بلعند. قبل از شروع، جمع کارمزدها را با پاداش تخمینی ماهانه مقایسه کنید.