استلار چیست؛ شبکه ای که برای حواله ساخته شد

هر بار که کسی می خواهد پول را از یک کشور به کشور دیگر بفرستد، پول واقعا جابه جا نمی شود. چند بانک در چند دفتر جداگانه عدد را کم و زیاد می کنند و بین این دفترها باید اعتماد و اعتبار وجود داشته باشد. طول کشیدنش هم از همین جاست.

استلار برای همین یک مسئله ساخته شد و به همین دلیل با اکثر بلاکچین هایی که می شناسید فرق دارد.

استلار چیست

یک شبکه پرداخت باز که هر دارایی ای، از دلار و یورو گرفته تا اوراق، می تواند روی آن صادر و منتقل شود. توکن بومی اش لومن است با نماد XLM.

تفاوت اصلی اش با اتریوم و بیت کوین در نیت طراحی است: اینجا هدف اجرای هر برنامه دلخواه یا ذخیره ارزش نبوده؛ هدف انتقال دارایی بوده و بقیه چیزها بعدا اضافه شده اند. صرافی داخل خود شبکه، صدور دارایی و مسیریابی پرداخت از روز اول در پروتکل بوده اند، نه به شکل قرارداد جداگانه.

لومن دقیقا چه کاری می کند

اینجاست که استلار از بقیه جدا می شود و اتفاقا کمترین توضیح را در مطالب فارسی گرفته است.

مستندات رسمی استلار سه کار برای XLM می شمارد: پرداخت کارمزد تراکنش، تامین اجاره داده روی دفتر کل، و مهم تر از همه، تامین «حداقل موجودی» حساب. طبق همان مستندات، واحد پایه نیم لومن است، هر حساب باید همیشه دو برابر آن یعنی یک لومن نگه دارد، و هر زیرشاخه ای که اضافه کنید نیم لومن دیگر به این حداقل اضافه می کند. زیرشاخه یعنی هر خط اعتماد به یک دارایی، هر سفارش باز، هر امضاکننده؛ و سقفش هزار زیرشاخه است.

ترجمه عملی اش برای شما: بخشی از موجودی حساب استلار شما قفل است و قابل خرج نیست. کاربری که تمام XLM خود را می فروشد و پیام خطا می گیرد، دچار باگ نشده؛ به همان حد رسیده است.

خط اعتماد، مفهومی که معادلش را جای دیگر ندیده اید

روی اتریوم هر کسی می تواند هر توکنی را به کیف پول شما بفرستد، چه بخواهید چه نخواهید. روی استلار نمی تواند.

برای دریافت هر دارایی به جز خود لومن، اول باید صریحا به صادرکننده آن دارایی خط اعتماد بدهید. یعنی شما اعلام می کنید حاضرید بدهی آن صادرکننده را نگه دارید. این دو نتیجه دارد:

• توکن ناخواسته و اسپم عملا وجود ندارد.
• هر خط اعتماد یک زیرشاخه است و نیم لومن دیگر از موجودی شما را قفل می کند.

و یک واقعیت که خوش آیند نیست ولی درست است: دلاری که روی استلار نگه می دارید، تعهد یک صادرکننده مشخص است. اگر آن صادرکننده مشکل پیدا کند، شبکه استلار کاری برای شما نمی کند. غیرمتمرکز بودن دفتر کل، ریسک صادرکننده را حذف نمی کند.

اجماع بدون استخراج

استلار ماینر ندارد و پروتکل اجماعش بر پایه توافق است: هر نود خودش انتخاب می کند به کدام نودهای دیگر اعتماد کند، و شبکه از هم پوشانی این انتخاب ها ساخته می شود.

سود این طراحی سرعت و هزینه ناچیز است. هزینه اش را هم بگوییم: امنیت شبکه به توزیع همان انتخاب های اعتماد وابسته است، نه به هزینه سخت افزار. این مدل متفاوتی از امنیت است و مقایسه مستقیمش با بیت کوین گمراه کننده است. کسی که استلار را «بیت کوین سریع تر» توصیف می کند، هر دو را اشتباه فهمیده است.

فاصله ای که در ایران باقی می ماند

روی کاغذ استلار ابزار ایده آل حواله است. در عمل، حلقه آخر آن برای کاربر ایرانی وجود ندارد.

انتقال XLM بین دو کیف پول در چند ثانیه انجام می شود و هزینه اش ناچیز است؛ تا اینجا مشکلی نیست. مشکل جایی است که باید آن دارایی به پول محلی تبدیل شود. آن مرحله را نه بلاکچین انجام می دهد نه پروتکل، بلکه یک موسسه محلی انجام می دهد و همان جاست که مسیر برای ایران قطع می شود. چرا حواله با استلار در ایران ناقص می ماند این را کامل باز کرده است.

نکته دوم که ما در سفارش های ثبت شده در پلتفرم زیاد می بینیم: بسیاری از سرویس ها برای واریز XLM یک شناسه اضافه می خواهند. اگر بدون آن بفرستید، تراکنش روی زنجیره موفق است ولی به حساب شما ننشسته و پیدا کردنش کار ساده ای نیست. جزئیاتش در ممو و آنچه بدون آن پیش می آید آمده است.

حرف آخر

استلار شبکه خوش ساختی است که یک کار مشخص را خوب انجام می دهد. اما ارزش XLM به میزان استفاده از شبکه گره نخورده، و این چیزی است که باید قبل از خرید بدانید: می شود شبکه پررونق باشد و قیمت توکن تکان نخورد.

اگر می خواهید همین را با عدد ببینید چرا رشد شبکه استلار به قیمت XLM نمی رسد را بخوانید، و اگر می خواهید بدانید چه کسی پشت این شبکه است چه کسی پشت شبکه استلار است. نرخ لحظه ای و ثبت سفارش هم از نرخ لحظه ای استلار انجام می شود.

سوال های پرتکرار