تفاوت استلار و ریپل؛ فرق اصلی در فناوری نیست
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
در نگاه اول این دو تقریبا یک چیزند. هر دو برای پرداخت ساخته شده اند، هیچ کدام ماینر ندارند، هر دو در چند ثانیه تسویه می کنند و کارمزدشان در حد هیچ است.
تفاوت جایی است که در جدول مقایسه ها نمی نویسند: اینکه پشت هر کدام چه نوع نهادی ایستاده. و همین یک تفاوت، بقیه تفاوت ها را می سازد.
هر دو دفتر کلی هستند که هر دارایی ای روی آن ها صادر و منتقل می شود، هر دو صرافی داخل خود پروتکل دارند، و هر دو به جای استخراج از توافق نودها استفاده می کنند. اگر فقط دنبال «کدام سریع تر است» هستید، این مقایسه چیزی به شما نمی دهد؛ هر دو سریع اند.
استلار را یک بنیاد غیرانتفاعی توسعه می دهد. صفحه رسمی بنیاد استلار خودش را «یک سازمان غیرانتفاعی» با ماموریت دسترسی عادلانه به سیستم مالی معرفی می کند. سهامداری در کار نیست و سودی توزیع نمی شود.
ریپل یک شرکت است. تاریخچه رسمی XRP Ledger می گوید بنیان گذاران دفتر کل، ۸۰ میلیارد XRP را به شرکتی که تاسیس کردند بخشیدند و آن شرکت بعدها ریپل نام گرفت و بیشتر آن موجودی را در قرارداد امانی گذاشت.
حالا نتیجه بگیریم. در ریپل یک بازیگر بزرگ با انگیزه تجاری وجود دارد که هم برای پذیرش شبکه می جنگد و هم موجودی عظیمی در اختیار دارد. در استلار چنین بازیگری نیست: نه آن فشار فروش هست و نه آن قدرت بازاریابی. هیچ کدام صرفا خوب یا بد نیستند، اما دو نوع کاملا متفاوت از ریسک اند.
این عملی ترین تفاوت بین این دو است و در هیچ مقایسه فارسی ندیده ایمش. هر دو شبکه از شما ودیعه می گیرند تا حسابتان اصلا وجود داشته باشد، اما با دو منطق متفاوت.
در استلار، مستندات رسمی لومن می گوید واحد پایه نیم XLM است، هر حساب باید دو برابر آن یعنی یک XLM نگه دارد و هر زیرشاخه، از جمله هر خط اعتماد و هر سفارش باز، نیم XLM دیگر اضافه می کند؛ حداکثر هزار زیرشاخه.
در ریپل، مستندات ودیعه عدد پایه را یک XRP و ودیعه هر شی را دو دهم XRP اعلام می کند، با یک استثنا: دو خط اعتماد اول اگر حساب دقیقا با همان یک XRP پایه ساخته شده باشد ودیعه اضافه نمی خواهند.
پیامدش برای شما یکی است: بخشی از موجودی تان قابل خرج نیست. کاربری که می خواهد حسابش را خالی کند و خطا می گیرد، در هر دو شبکه با همین قاعده روبه رو شده است. تفاوت در این است که این ودیعه ها را اعتبارسنج ها با رای گیری تغییر می دهند، پس عدد امروز عدد ابدی نیست.
در هر دو شبکه کارمزد تراکنش عملا از بین می رود و به کسی پرداخت نمی شود. اما دلیلش را باید فهمید: این ساز و کار ضد اسپم است، نه درآمد اعتبارسنج.
یعنی در هیچ کدام از این دو شبکه، اجرای نود کسب و کار نیست. اعتبارسنج ها به دلایل دیگری نود اجرا می کنند و این یک تفاوت بنیادی با شبکه هایی است که ماینر یا سهام گذار دارند. اگر جایی خواندید که «با اجرای نود استلار یا ریپل درآمد کسب کنید»، آن مطلب اشتباه است.
ریپل سراغ موسسات مالی رفته است. محصولش را به بانک ها و شرکت های پرداخت می فروشد و موفقیتش با قرارداد اندازه گیری می شود.
استلار بیشتر سراغ حلقه آخر رفته است: پرداخت های خرد، کمک های انسان دوستانه و درگاه های تبدیل ارز محلی. همین باعث می شود ارزیابی موفقیتش سخت تر باشد، چون این کاربردها خبر بزرگ تولید نمی کنند.
بی تعارف، برای انتقال ارزش بین دو کیف پول هر دو کار می کنند و تفاوت معناداری ندارند. مشکل هیچ کدام شبکه نیست.
مشکل حلقه آخر است: تبدیل به پول محلی. آن کار را نه استلار انجام می دهد نه ریپل، بلکه یک موسسه محلی انجام می دهد و همان جا مسیر برای ایران بسته می شود. حلقه گم شده حواله با استلار این را کامل باز کرده و همان استدلال درباره ریپل هم صادق است.
یک تفاوت عملی اما هست و در سفارش های ثبت شده در پلتفرم مدام تکرار می شود: هر دو شبکه شناسه اضافه برای واریز می خواهند، ولی اسمشان فرق می کند. در ریپل به آن تگ می گویند و در استلار ممو. کاربری که یکی را یاد گرفته، سراغ آن یکی که می رود گمان می کند لازم نیست. تگ ریپل و تله ممو در استلار را هر دو ببینید.
- خرید XRP یعنی شرط بندی روی موفقیت یک شرکت در فروش محصولش، با تمام مزیت ها و ریسک های همان.
- خرید XLM یعنی شرط بندی روی رشد شبکه ای که هیچ کس با انگیزه تجاری پشتش نیست. آرام تر، و بدون آن فشار عرضه.
و اگر می خواهید بدانید چرا این دو انقدر شبیه به نظر می رسند، چرا این دو شبکه انقدر شبیه اند جواب مستقیمش را دارد. برای ثبت سفارش هم نرخ XRP و نرخ XLM هست.
تفاوت اصلی استلار و ریپل چیست؟
ساختار نهادی پشتشان. استلار را یک بنیاد غیرانتفاعی توسعه می دهد و ریپل یک شرکت است که بخش بزرگی از عرضه XRP نزد اوست. تفاوت های فنی در مقایسه با این کوچک اند.
کدام کارمزد کمتری دارد؟
هر دو در حد کسری از یک سنت. اختلافشان در عمل بی معناست و آنچه واقعا هزینه شما را می سازد، کارمزد سرویس و اختلاف خرید و فروش است، نه کارمزد شبکه.
چرا نمی توانم کل موجودی حسابم را برداشت کنم؟
هر دو شبکه حداقل موجودی اجباری دارند: یک XLM در استلار و یک XRP در ریپل، به علاوه مقداری برای هر خط اعتماد یا شی اضافه. آن مقدار قفل است و ارسال نمی شود.
کدام برای حواله بهتر است؟
برای انتقال بین دو کیف پول تفاوت عملی ندارند. برای حواله واقعی، تعیین کننده وجود یک درگاه تبدیل به پول محلی در مقصد است و آن ربطی به انتخاب شبکه ندارد.
