استلار در ایران؛ چرا حواله با XLM ناقص می ماند
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سوالی که ماهی چند بار به پشتیبانی می رسد، تقریبا همیشه یک شکل دارد: «شنیده ام با استلار می شود ارزان و سریع پول به خارج فرستاد. از ایران چطور؟»
جواب صادقانه اش دو بخش دارد. بخش اول: بله، استلار دقیقا برای همین ساخته شده و در آن کار خوب است. بخش دوم، که کمتر گفته می شود: آن سازوکار در ایران نصفه می ماند و دلیلش هم فنی نیست.
تصور رایج این است که استلار مثل بیت کوین کار می کند و شما یک دارایی را از کیف پولی به کیف پول دیگر می فرستید. این فقط نصف ماجراست.
ارزش اصلی استلار در جابجایی پول واقعی است: تومان به یک طرف، یورو یا پزو یا فرانک از طرف دیگر. و برای اینکه ریال یا یورو وارد این شبکه شود، به چیزی نیاز است که در ادبیات استلار به آن «انکر» می گویند.
تعریفش را مستندات توسعه دهندگان استلار روشن می گوید: انکر همان درگاه ورود و خروجی است که شبکه استلار را به ریل های مالی سنتی وصل می کند. پول واقعی را از طریق بانک می گیرد و معادلش را روی شبکه به شکل توکن منتشر می کند؛ در جهت برعکس هم توکن را می گیرد و پول واقعی تحویل می دهد.
پس مسیر کامل یک حواله این است: انکر مبدا پول را می گیرد، شبکه توکن را در چند ثانیه به آن سر دنیا می برد، و انکر مقصد آن را به ارز محلی تبدیل و تحویل می دهد.
هر انکر یک نهاد مالی واقعی است، با حساب بانکی واقعی، در یک کشور مشخص، تحت قوانین همان کشور. احراز هویت مشتری هم بر عهده اوست و مستندات استلار جای آن را در استانداردهای SEP مشخص کرده اند.
یعنی انکر یک قطعه نرم افزاری نیست که بشود دورش زد. یک شرکت است.
برای ایران انکری وجود ندارد. نه به این دلیل که کسی به فکرش نرسیده؛ به این دلیل که هیچ نهادی نمی تواند همزمان به بانک ایرانی و به شبکه بانکی بین المللی وصل باشد.
پس بخش «تومان به یورو» از این زنجیره حذف است. آنچه باقی می ماند فقط انتقال توکن بین دو کیف پول است، و برای آن کار استلار مزیت خاصی نسبت به گزینه های دیگر ندارد.
دو کار، و باید این دو را از هم جدا کرد.
کار اول نگهداری XLM به عنوان یک دارایی است. این کاملا شدنی است و ربطی به بحث حواله ندارد. اگر این مقصد شماست، قبل از انتقال به کیف پول شخصی حتما شرط حداقل موجودی و ماجرای ممو در استلار را بخوانید؛ این دو مورد بیشترین دارایی گم شده در این شبکه را می سازند.
کار دوم فرستادن ارزش به یک آدرس خارجی است، مثلا برای کسی که خودش در کشور دیگری امکان تبدیل دارد. این هم شدنی است، اما شما فقط یک تکه از مسیر را ساخته اید؛ تبدیل نهایی همچنان مسئله طرف مقابل است.
آنچه شدنی نیست و تبلیغ می شود، حواله بانک به بانک است.
بیشتر کسانی که سراغ این موضوع می آیند، اصلا حواله بانکی نمی خواهند. می خواهند هزینه یک سرویس خارجی را بدهند: هاست، اشتراک نرم افزار، تبلیغات، خرید از یک فروشگاه.
برای این کار وارد شدن به یک دارایی نوسان دار، منطق ندارد. شما ریسک قیمت را می پذیرید برای کاری که به آن ریسک نیازی ندارد.
ووچرهای پرداخت این شکاف را پر می کنند. تهیه یو ووچر برای پرداخت خارجی ارزش را به شکل یک کد ثابت در اختیارتان می گذارد و راهنمای انواع ووچر و کاربردشان نشان می دهد کدام یک برای کدام سرویس پذیرفته می شود. تصویر کلی تر مسیرهای پرداخت از ایران هم در پرداخت بین المللی با ارز دیجیتال جمع شده است.
جمله «کارمزد استلار تقریبا صفر است» درست است و گمراه کننده. کارمزد شبکه واقعا ناچیز است، اما هزینه شما در این مسیر جای دیگری ساخته می شود:
- اسپرد خرید و فروش در بازار داخلی،
- کارمزد خدمات پلتفرم،
- کارمزد شبکه، که تنها جز واقعا ناچیز این فهرست است،
- و در سمت مقابل، هزینه تبدیل توکن به پول محلی که کاملا از کنترل شما بیرون است.
جز آخر معمولا از سه تای اول بزرگ تر است و هیچ کجا هم اعلام نمی شود.
یک متغیر محلی هم هست که در هیچ راهنمای خارجی پیدا نمی کنید: قطعی و اختلال اینترنت. اگر وسط یک انتقال چند مرحله ای دسترسی قطع شود، دارایی از بین نمی رود اما زمان بندی تان به هم می ریزد، و در بازاری که نرخش هر دقیقه تغییر می کند این خودش هزینه است. بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، در روزهای اختلال شبکه، فاصله بین ثبت سفارش و تکمیل آن به وضوح بلندتر می شود.
استلار فناوری خوبی برای مسئله ای واقعی است. مسئله این است که آن فناوری بدون یک نهاد مالی در دو سر مسیر کار نمی کند، و ما یک سر آن را نداریم.
پس اگر کسی به شما گفت با استلار از ایران حواله بانکی بفرستید، از او بپرسید انکر سمت ایران کدام است. جواب روشنی نخواهد داشت.
برای شناخت خود شبکه معرفی استلار و نحوه کار آن نقطه شروع بهتری است، و نرخ لحظه ای در صفحه استلار و نرخ لحظه ای XLM در دسترس است.
آیا از ایران می شود با استلار حواله ارزی فرستاد؟
حواله بانک به بانک، نه. برای آن کار به یک انکر در سمت ایران نیاز است که پول را از حساب بانکی بگیرد و وارد شبکه کند، و چنین نهادی وجود ندارد. انتقال توکن بین دو کیف پول شدنی است، اما تبدیل نهایی به ارز محلی همچنان مسئله طرف مقابل می ماند.
انکر در استلار یعنی چه؟
انکر همان درگاه اتصال شبکه استلار به سیستم بانکی است. پول واقعی را دریافت می کند و معادلش را روی شبکه به صورت توکن منتشر می کند، و در جهت برعکس هم توکن را به پول واقعی تبدیل می کند. یک شرکت مالی است، نه یک قطعه نرم افزار.
ارز استلار برای کدام کشورهاست؟
محدودیت جغرافیایی روی خود شبکه نیست؛ روی انکرهاست. هر کشوری که نهاد مالی متصل به شبکه داشته باشد، عملا در این مسیر هست و بقیه فقط می توانند توکن جابجا کنند.
برای پرداخت هزینه سرویس خارجی، استلار بهتر است یا ووچر؟
ووچر. در پرداخت یکباره شما به نوسان قیمت نیازی ندارید و ووچر ارزش را به شکل ثابت در اختیارتان می گذارد. استلار وقتی معنا دارد که خود دارایی را بخواهید نگه دارید.
