استیکینگ تتر واقعا استیکینگ نیست؛ پس سودش از کجاست

بگذارید با یک جمله شروع کنم که خیلی جاها نمی خوانید: چیزی که به اسم استیکینگ تتر می فروشند، از نظر فنی اصلا استیکینگ نیست.

این نکته لفظی نیست. تفاوت اسم، تفاوت ریسک را پنهان می کند و آدم ها بر اساس اسم تصمیم می گیرند.

استیکینگ اصلا برای چه ساخته شد

استیکینگ کاری است که در یک شبکه اثبات سهام انجام می شود: شما مقدار مشخصی از ارز بومی همان شبکه را قفل می کنید تا در تایید تراکنش ها نقش داشته باشید، و شبکه بابت این کار به شما پاداش می دهد.

سایت رسمی اتریوم تعریفش را صریح نوشته: سپردن ۳۲ اتر برای فعال کردن نرم افزار اعتبارسنج. یعنی استیکینگ به امنیت شبکه گره خورده، و پاداشش را خود شبکه می دهد.

حالا تتر را نگاه کنید. تتر ارز بومی هیچ شبکه ای نیست. یک توکن است که روی شبکه های دیگری مثل ترون و اتریوم سوار می شود. شبکه ای وجود ندارد که تتر امنیتش را تامین کند، پس پاداشی هم برای دادن ندارد.

پس آن سود از کجا می آید

از یک وام. همیشه.

وقتی تتر را در بخشی به نام استیکینگ می گذارید، در عمل آن را به یک استخر یا یک شرکت قرض داده اید. کسی که آن طرف از این استخر قرض می گیرد بهره می دهد، و بخشی از آن بهره به شما می رسد. سازوکارش را در سود وام دهی و جایی که از آن می آید کامل باز کرده ام.

این یعنی نرخ اعلام شده تضمین نیست، متغیر است، و مهم تر از آن: ریسکش ریسک طرف مقابل است نه ریسک شبکه. در استیکینگ واقعی بدترین اتفاق این است که بخشی از دارایی به دلیل خطای اعتبارسنج جریمه شود. در نسخه تتری، بدترین اتفاق این است که وام گیرنده نتواند پس بدهد یا آن شرکت ورشکست شود.

دو ریسک کاملا متفاوت، زیر یک اسم.

سه سوالی که قبل از قفل کردن باید بپرسید

پول من کجا می رود و چه کسی از آن استفاده می کند؟ اگر جواب مبهم بود، همان جا تمام است.

برداشت چقدر طول می کشد؟ بعضی طرح ها دوره قفل دارند. سود دو سه درصدی وقتی به دردتان نمی خورد که بازار تکان خورده و پول شما ده روز دیگر آزاد می شود.

و نرخ چطور تعیین می شود؟ اگر نرخ ثابت و بالا وعده داده شده، بدانید که آن نرخ از جایی جز بهره وام گیرنده می آید، و آن جا معمولا اسمش سرمایه گذاری مجدد است. همان جایی که پروژه های زیادی رویش زمین خوردند.

حساب کردن روی سود، وقتی خود دارایی ریسک دارد

یک نکته که معمولا از قلم می افتد: شما دارید روی دارایی ای سود می گیرید که خودش ریسک ناشر دارد.

تتر ارزشش را از ذخایری می گیرد که شرکت ناشر نگه می دارد، نه از یک قانون طبیعت. اگر با آن ذخایر مشکلی پیش بیاید، چند درصد سود سالانه هیچ چیز را جبران نمی کند. دارایی هایی که پشت هر تتر خوابیده اند را ببینید تا معلوم شود دقیقا درباره چه چیزی حرف می زنیم.

بی تعارف: اگر هدفتان حفظ ارزش دلاری پول است، نگه داشتن ساده تتر کار را می کند و لازم نیست برای چند درصد، ریسک یک طرف مقابل تازه را هم اضافه کنید. کی پارک کردن پول در تتر منطقی است همین بحث را از زاویه دیگری دارد.

و یک متغیر که فقط اینجا معنی دارد

قطعی و کندی اینترنت. هر طرحی که برای برداشت به ورود شما در یک بازه زمانی نیاز دارد، در روزی که دسترسی ندارید علیه شما کار می کند.

و متغیر دوم: سودی که به دلار حساب می شود، وقتی به تومان تبدیل شود ممکن است اصلا آن چیزی نباشد که فکر می کردید. نرخ تبدیل در بازار داخلی هم بین صرافی ها فرق دارد و همان تفاوت می تواند از کل سود سالانه بزرگ تر باشد.

بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، بیشتر کسانی که سراغ این طرح ها می روند در واقع دنبال جایگزین سپرده بانکی هستند. اگر شما هم همین را می خواهید، ساده ترین مسیر تتر بخرید و خودتان نگه دارید است، و اگر می خواهید مطمئن باشید درست نگهش می دارید، خرید و نگهداری امن تتر را بخوانید.

سوال های پرتکرار درباره استیکینگ تتر