نگهداری بلندمدت تتر؛ چه چیزی در چند سال خراب می شود
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
فرض کنید سه سال پیش مبلغی را به تتر تبدیل کردید و در کیف پولی گذاشتید و رفتید سراغ زندگی تان. حالا برگشته اید.
در این سه سال، تتر شما همان عدد مانده است. ولی چند چیز دور و بر آن عوض شده که هیچ کدامشان در راهنماهای «بهترین کیف پول» نوشته نمی شود. نگهداری بلندمدت تتر مشکلات خودش را دارد و آن مشکلات، مشکلات نگهداری کوتاه مدت نیستند.
این را کمتر جایی می خوانید و از همه بقیه عملی تر است.
تتر یک بلاک چین ندارد؛ روی چند شبکه منتشر می شود و ناشر می تواند پشتیبانی یک شبکه را کنار بگذارد. طبق فهرست رسمی پروتکل های پشتیبانی شده، شرکت تتر دیگر روی Omni و EOS و الگوراند و چند بستر دیگر توکن صادر نمی کند و ملزم به بازخرید آن ها هم نیست. تتر یورو هم به همین ترتیب جمع شده است.
حالا تصور کنید کسی سال ها پیش تترش را روی Omni گذاشته و کنار رفته. آن توکن هنوز در کیف پولش هست، ولی چیزی که در دست دارد دیگر همان دارایی نقدشونده قبلی نیست.
درس عملی اش ساده است: برای نگهداری چند ساله، روی شبکه ای بمانید که بیشترین استفاده و بیشترین پشتیبانی را دارد، و سالی یک بار سر بزنید ببینید همان طور مانده یا نه. «گذاشتم و فراموش کردم» برای طلا جواب می دهد، برای توکن نه.
بیت کوین را کسی صادر نمی کند. تتر را یک شرکت صادر می کند و ارزشش به این وابسته است که آن شرکت بتواند به ازای هر توکن، یک دلار بدهد.
خود شرکت در صفحه شفافیت اعلام می کند دارایی هایش از بدهی هایش بیشتر است و ترکیب ذخایر را منتشر می کند. این ادعا قابل خواندن است و باید هم خوانده شود، ولی ادعای یک شرکت است، نه تضمین یک نهاد ناظر.
برای نگهداری یک هفته ای، این تفاوت اهمیت چندانی ندارد. برای نگهداری پنج ساله دارد. هر چه افق زمانی بلندتر شود، ریسک ناشر بیشتر به چشم می آید. بحث کامل ترکیب ذخایر و اینکه چقدر قابل راستی آزمایی است، در آنچه پشت هر توکن تتر خوابیده آمده.
و یک نکته که مستقیم از همین جا می آید: توکنی که ناشر دارد، قابل مسدود شدن هم هست. این اتفاق برای آدرس های عادی نمی افتد ولی امکانش وجود دارد و در فریز شدن تتر توضیح داده ایم.
بی تعارف، بیشترین تتری که در بلندمدت از دست رفته، نه هک شده و نه فریز؛ صاحبش دیگر نتوانسته به آن برسد.
سه سال زمان کمی نیست. گوشی عوض می شود، لپ تاپ فرمت می شود، اپلیکیشن از استور برداشته می شود، و آن کاغذی که عبارت بازیابی رویش نوشته شده بود در یک اسباب کشی گم می شود.
چند قاعده که هزینه شان صفر است و بیشترین تفاوت را می سازند:
- عبارت بازیابی را روی کاغذ بنویسید، دو نسخه، در دو مکان جدا. نه در گالری عکس، نه در یادداشت های ابری، نه در پیام به خودتان.
- کیف پولی انتخاب کنید که عبارت بازیابی استانداردی می دهد، تا اگر آن برنامه در دسترس نبود بتوانید همان دارایی را در نرم افزار دیگری باز کنید. وابستگی به یک برند، خودش یک ریسک بلندمدت است.
- سالی یک بار بازیابی را تمرین کنید. کیف پول را روی یک دستگاه دیگر از روی همان عبارت باز کنید و ببینید موجودی درست نمایش داده می شود. نسخه پشتیبانی که تست نشده، نسخه پشتیبان نیست.
- یک نفر باید بداند این دارایی وجود دارد و در صورت لزوم چطور به آن برسد. این بخش را همه نادیده می گیرند و برای مبلغ های بزرگ، جدی ترین بخش ماجراست.
انتخاب خود کیف پول را هم جدا نوشته ایم: کدام نوع کیف پول برای چه کسی، و برای مبالغ بزرگ تر راه اندازی کیف پول سخت افزاری.
یک کیف پول، یک شبکه، یک نسخه پشتیبان. سه نقطه شکست که هر کدام کل دارایی را می برد.
لازم نیست کار پیچیده ای بکنید. برای مبلغی که چند سال قرار است بماند، دو کیف پول جدا با دو نسخه پشتیبان جدا، ریسک را به شکل معناداری پایین می آورد و هیچ هزینه ای هم ندارد جز کمی نظم.
اگر مبلغ بزرگ است، بخشی از آن را روی کیف پولی بگذارید که دسترسی روزمره به آن ندارید. آدم ها معمولا به دارایی ای که آسان در دسترس است دست می زنند، و بعد از دو سال می بینند چیزی نمانده. این هم یک نوع ریسک بلندمدت است، هر چند اسم فنی ندارد.
یک ساعت در سال، و بیشتر اتفاق های بد این حوزه از شما رد می شود:
- موجودی در کیف پول همان است که فکر می کنید؟ یک بار باز کنید و ببینید.
- شبکه ای که تترتان روی آن است هنوز شبکه فعال و پرکاربردی است؟
- عبارت بازیابی هنوز خواناست و هنوز سر جایش است؟ کاغذ در رطوبت از بین می رود.
- بازیابی روی یک دستگاه دیگر را تست کرده اید؟
- نرم افزار کیف پول هنوز به روزرسانی می شود و هنوز برای شما قابل نصب است؟
هیچ کدام از این ها مهارت فنی نمی خواهد. فقط باید یادتان باشد که انجامشان دهید، و دقیقا همین است که در بلندمدت فراموش می شود.
خیلی ها تتر را برای «حفظ ارزش پول» نگه می دارند. درست است، ولی نه به آن معنایی که تصور می شود.
تتر ارزش شما را به دلار حفظ می کند، نه به قدرت خرید. اگر دلار جهانی خودش تورم داشته باشد، تتر شما هم همان تورم را می خورد. و اگر قیمت دلار در ایران مدتی ثابت بماند در حالی که قیمت ها بالا می روند، نگهداری تتر در آن دوره شما را عقب نگه داشته است.
پس تتر پناهگاه است، نه سرمایه گذاری. سود نمی دهد و قرار هم نیست بدهد. اگر پولی برای پنج سال کنار گذاشته اید و انتظار رشد دارید، تتر ابزار اشتباهی است؛ کاری که تتر می کند این است که شما را از نوسان دور نگه می دارد. اینکه چه زمانی این تصمیم درست است و چه زمانی نه، در کی نگه داشتن تتر تصمیم درستی است بررسی شده.
دسترسی ثابت نیست. نرم افزاری که امروز نصب می شود ممکن است دو سال دیگر برای شما در دسترس نباشد. برای همین است که عبارت بازیابی استاندارد از نام کیف پول مهم تر است؛ ابزار عوض می شود، عبارت بازیابی می ماند.
خرج کردن در روز نیاز. تتر برای نگهداری خوب است ولی برای پرداخت مستقیم به بسیاری از سرویس های خارجی مستقیما به کار نمی آید. اگر بخشی از این پول قرار است روزی خرج شود، تبدیلش به کدهای پرداخت دلاری یک قدم اضافه دارد که بهتر است از قبل بدانید.
اگر افق شما بیشتر از یک سال است: روی شبکه اصلی و پرکاربرد بمانید، کلید را خودتان نگه دارید، عبارت بازیابی را دو جا روی کاغذ داشته باشید، سالی یک بار همه چیز را بررسی کنید و همه تخم مرغ ها را در یک کیف پول نگذارید.
و انتظار رشد نداشته باشید. این ابزار برای نلرزیدن ساخته شده، نه برای بالا رفتن.
تتر را در کجا نگهداری کنیم؟
بستگی به مدت دارد. برای چند روز، حساب همان پلتفرمی که از آن خرید کرده اید کافی است. برای ماه ها و سال ها، کیف پولی که کلید خصوصی اش دست خودتان است، و برای مبالغ بزرگ کیف پول سخت افزاری.
خطرات نگهداری تتر چیست؟
سه دسته: ریسک ناشر، چون تتر بدهی یک شرکت است؛ ریسک شبکه، چون پشتیبانی از یک بستر ممکن است متوقف شود؛ و ریسک دسترسی، یعنی گم شدن عبارت بازیابی. در بلندمدت، سومی بیشتر از دو تای دیگر ضرر زده است.
بهترین کیف پول برای نگهداری تتر چیست؟
کیف پولی که شبکه مورد استفاده شما را پشتیبانی کند و عبارت بازیابی استاندارد بدهد. شرط دوم برای نگهداری چند ساله از هر قابلیت دیگری مهم تر است، چون تضمین می کند دارایی به یک نرم افزار خاص گره نخورده باشد.
آیا نگهداری بلندمدت تتر در حساب صرافی امن است؟
برای مدت کوتاه اشکالی ندارد، برای سال ها توصیه نمی شود. در آن حالت شما مالک یک عدد در پنل هستید و دسترسی تان به تصمیم های آن پلتفرم گره خورده است. هر چه مدت طولانی تر شود، این وابستگی وزن بیشتری پیدا می کند.
