آینده تتر؛ چه چیزی جایگاهش را عوض می کند و چه چیزی نه

پرتکرارترین چیزی که مردم درباره آینده تتر جستجو می کنند، پیش بینی قیمت آن است. و این تنها سوالی است که جواب دادنش هیچ فایده ای ندارد.

تتر به دلار وصل است. پیش بینی قیمتش یعنی یا می گویید یک دلار می ماند، که خبر نیست، یا می گویید نمی ماند، که آن دیگر پیش بینی نیست بلکه ادعای فروپاشی است. پس بگذارید سوال را عوض کنیم: چه چیزی می تواند جایگاه تتر را عوض کند، و از کجا بفهمیم دارد اتفاق می افتد.

نیروی اول: قانون گذاری

مهم ترین چیزی که در چند سال اخیر درباره استیبل کوین ها تغییر کرده، نه فناوری است نه بازار. قانون است.

اتحادیه اروپا در مقرره ۲۰۲۳/۱۱۱۴ چارچوبی گذاشته که در آن، انتشار توکن های وابسته به یک ارز رسمی مجوز و الزامات مشخصی می خواهد. یعنی برای اولین بار سوال «این توکن مجاز است یا نه» یک جواب اداری روشن دارد، نه یک بحث نظری.

این برای هر استیبل کوینی دو راه می گذارد: تطبیق دادن خودش با آن الزامات، یا کنار کشیدن از آن بازارها. هر کدام هم هزینه خودش را دارد. سایر فشارهای رقابتی و مقرراتی را در رقابتی که تتر با آن روبه روست جدا بررسی کرده ایم.

نیروی دوم: اعتماد، که با گزارش ساخته می شود

سال هاست بحث درباره ذخایر تتر ادامه دارد و در همین مدت، شکل پاسخ دادن به آن هم تغییر کرده.

نکته ای که بیشتر متن ها جا می اندازند این است: گواهی ذخایر با حسابرسی کامل یکی نیست. اولی می گوید در یک تاریخ مشخص فلان مقدار دارایی وجود داشته؛ دومی دفاتر، منشا دارایی ها و کنترل های داخلی را بررسی می کند. تفاوتشان را در فرق گواهی ذخایر با حسابرسی کامل شکافته ایم.

اگر بخواهید یک سیگنال واقعی برای آینده تتر زیر نظر بگیرید، این است. نه قیمت، نه توییت مدیرعامل ها؛ اینکه گزارش دهی اش عمیق تر می شود یا سطحی تر می ماند.

نیروی سوم: رقبا، و چیزی که آنها ندارند

استیبل کوین های رقیب از نظر شفافیت و انطباق با قانون، بعضی شان واقعا وضع بهتری دارند. اما هیچ کدام چیزی را ندارند که تتر دارد: بازار.

نقدشوندگی یک ویژگی فنی نیست، یک اثر شبکه ای است. تتر به این دلیل استاندارد شد که همه از آن استفاده می کردند، و همه از آن استفاده می کنند چون استاندارد است. شکستن این چرخه با «محصول بهتر» به تنهایی انجام نمی شود و تجربه چند سال گذشته هم همین را نشان داده.

پس سناریوی واقع بینانه جابه جایی، از سمت محصول نمی آید. از سمت اجبار می آید: جایی که یک قانون گذار یا یک پلتفرم بزرگ، استفاده از یکی را محدود و دیگری را پیش فرض کند.

و لایه ای که به هیچ کدام این ها ربط ندارد: ایران

اینجا نکته ای هست که در تحلیل های ترجمه شده اصلا دیده نمی شود.

نقش تتر در بازار ایران را وضعیت مقرراتی اروپا تعیین نمی کند. آنچه تعیینش می کند این است که جفت معاملاتی بازار داخلی چیست و مردم با چه چیزی ارزش دلاری نگه می دارند. تا وقتی نرخ تومانی همه چیز از مسیر تتر خوانده می شود، جایگزینی اش در ایران کندتر از هر جای دیگری خواهد بود. کاربردهای فعلی اش را هم در آنچه امروز در ایران با تتر انجام می شود جمع کرده ایم.

و اگر روزی جابه جا شود، شکلش را قبلا در همین بازار دیده ایم. پرفکت مانی سال ها ابزار پیش فرض پرداخت ارزی بود؛ وقتی صدور کدهای جدیدش متوقف شد، بازار در عرض چند ماه به ابزار دیگری کوچ کرد و کدهای قدیمی فقط سمت بازخرید کدهایی که از آن دوره مانده باقی ماندند. انتقال ها در این بازار ناگهانی نیستند، اما وقتی شروع می شوند سریع اند.

به جای پیش بینی، این سه چیز را نگاه کنید

• عمق گزارش های ذخایر. هر بار که گزارشی منتشر می شود، ببینید چه چیزی اضافه شده و چه چیزی همچنان نیامده.
• رفتار پلتفرم های بزرگ. اگر جایی جفت های معاملاتی اش را از تتر به چیز دیگری منتقل کند، آن اتفاق واقعی است؛ اظهارنظر درباره اش نه.
• بازار داخلی. اینکه نرخ مرجع تومانی همچنان روی تتر خوانده می شود یا نه، تنها چیزی است که مستقیم روی جیب شما اثر دارد.

آنچه در این متن نمی گوییم

هدف قیمتی نمی دهیم و نمی گوییم تتر در فلان تاریخ کجا خواهد بود. هر کسی که این را بگوید، درباره چیزی حرف می زند که نمی داند.

چیزی که می شود گفت این است: تتر امروز به دلیل بازارش سرپاست، نه به دلیل شفافیتش، و همین باعث می شود ریسکش متمرکز باشد و مزیتش هم متمرکز. اگر دارایی تان را ماه ها در آن نگه می دارید، آن سناریوی نامطلوب را در وقتی قیمت از یک دلار فاصله می گیرد بخوانید و بعد تصمیم بگیرید که چه سهمی از سبدتان اینجا بماند. این مطلب تحلیل بازار است و توصیه سرمایه گذاری تلقی نمی شود.

سوال های پرتکرار درباره آینده تتر