عرضه اولیه در سولانا؛ شما اول صف نیستید

در مدل قدیمی، پروژه توکن را با قیمت ثابت می فروخت، پول جمع می کرد و ماه ها بعد توکن در صرافی ها لیست می شد. آن فاصله، جایی بود که سرمایه گذار اولیه سود می برد.

روی سولانا این فاصله تقریبا از بین رفته. مدل غالب امروز این است که توکن از همان دقیقه اول قابل معامله است و قیمتش هم از پیش تعیین نشده؛ با ورود خریدارها بالا می رود. یعنی چیزی به اسم «قیمت عرضه» که همه به آن دسترسی داشته باشند وجود ندارد.

نتیجه اش را باید صریح گفت: در چنین ساختاری، برنده کسی است که سریع تر است، نه کسی که زودتر ثبت نام کرده. و سریع تر، در عمل، یعنی رباتی که میلی ثانیه ای عمل می کند. تفاوت این دو مدل را در مقایسه عرضه اولیه و عرضه غیرمتمرکز جداگانه باز کرده ایم.

اینها فنی به نظر می رسند ولی دیدنشان دو دقیقه طول می کشد و بیشتر از هر تحلیلی به کارتان می آیند.

اختیار ضرب. اگر باطل نشده باشد، سازنده هر وقت بخواهد می تواند واحد جدید بسازد. یعنی عرضه ای که به شما گفته شده، هر لحظه می تواند چند برابر شود.

اختیار انجماد. اگر باطل نشده باشد، حساب شما قابل قفل شدن است. موجودی را می بینید و نمی توانید بفروشیدش.

هر دو در مستندات توکن سولانا تعریف شده اند و پروژه های سالم باطلشان می کنند. یک مورد سوم هم هست که تازه تر است: در برنامه توکن جدید این شبکه می شود افزونه هایی مثل کارمزد روی هر انتقال تعریف کرد، و فهرست این افزونه ها نشان می دهد رفتار یک توکن می تواند با آنچه انتظار دارید فرق کند.

روش دیدن این ها و باقی نشانه ها را در راهنمای تشخیص پروژه های بی پشتوانه سولانا قدم به قدم آورده ایم. و اگر می خواهید بدانید این توکن ها اصلا چطور ساخته می شوند، ساخت توکن روی سولانا تصویر کامل تری می دهد.