دکمه برداشت را می زنید و صفحه از شما «شبکه» می خواهد. TRC20، ERC20، BEP20. اینجا همان جایی است که بیشتر آدم ها مکث می کنند و بعد یکی را شانسی انتخاب می کنند.
این انتخاب شانسی، رایج ترین دلیل گم شدن تتر است. بیایید کل مسیر را یک بار درست طی کنیم.
قبل از هر کاری: آیا اصلا باید برداشت کنید؟
سوالی که کمتر پرسیده می شود. اگر قرار است تتر شما همین هفته معامله یا خرج شود، بیرون کشیدنش از پلتفرم فقط کارمزد اضافه است و چیزی به امنیتتان اضافه نمی کند.
برداشت وقتی معنی دارد که یکی از این دو باشد: می خواهید کلید دارایی دست خودتان باشد، یا مقصدی بیرون از آن پلتفرم دارید. برای مبلغ های کوچک و کوتاه مدت، ماندن در حساب انتخاب بدی نیست.
مسیر درست، قدم به قدم
یک: شبکه را از روی مقصد انتخاب کنید
نه از روی ارزانی، نه از روی عادت. اول کیف پول مقصد را باز کنید و ببینید تتر را روی کدام شبکه ها تحویل می گیرد، بعد همان را در فرم برداشت انتخاب کنید.
اگر مقصد چند گزینه می دهد، ترون معمولا ارزان تر است. ولی اولویت با پشتیبانی مقصد است، نه با کارمزد.
دو: آدرس را از خود کیف پول کپی کنید
در کیف پول، همان شبکه را باز کنید و آدرس دریافت را از آنجا بردارید. آدرس را از پیام قدیمی، از یادداشت، یا از حافظه ننویسید.
و بعد از چسباندن، چند کاراکتر اول و چند کاراکتر آخر را با آنچه در کیف پول است مقایسه کنید. بدافزارهایی وجود دارند که کارشان فقط عوض کردن آدرس داخل کلیپ بورد است.
سه: اول یک مبلغ کوچک بفرستید
برای هر آدرس جدید، یک بار. کارمزد این تست را بدهید و راحت باشید. کسانی که این قدم را رد کرده اند، معمولا همان هایی هستند که بعدا سراغ پشتیبانی می آیند.
وقتی مبلغ کوچک رسید، بقیه را بفرستید.
چهار: حداقل برداشت را ببینید
هر پلتفرم و هر شبکه حداقلی دارد. اگر مبلغ شما نزدیک آن حداقل باشد، کارمزد سهم بی معنایی از پولتان برمی دارد. در این حالت یا صبر کنید تا مبلغ جمع شود یا اصلا برداشت نکنید.
پنج: هش تراکنش را نگه دارید
بعد از ثبت برداشت، پلتفرم یک شناسه تراکنش به شما می دهد. تا وقتی دارایی به مقصد نرسیده، آن را نگه دارید. این تنها چیزی است که در هر پیگیری به کار می آید.
یک نکته که تازه بعد از انتقال معلوم می شود
تتر رسید به کیف پول. حالا می خواهید از همان جا جایی بفرستیدش و پیغام خطا می گیرید.
دلیلش این است که کارمزد شبکه را نمی شود با تتر پرداخت کرد. روی ترون، طبق مستندات منابع شبکه ترون، انتقال توکن به منبعی به نام انرژی نیاز دارد و اگر ترون استیک نکرده باشید، هزینه اش از موجودی ترون شما کم می شود. روی اتریوم همین نقش را اتر بازی می کند.
پس کیف پولی که فقط تتر دارد، یک کیف پول قفل است. مقدار کمی از ارز بومی همان شبکه را هم برایش بفرستید. این کار را همان اول انجام دهید، نه وقتی عجله دارید.
مقصد را درست انتخاب کنید
«کیف پول شخصی» یک گزینه نیست، چند گزینه است، و هر کدام برای وضعیت متفاوتی ساخته شده.
کیف پول نرم افزاری روی موبایل. برای مبلغی که گاهی جابه جا می شود مناسب است. کلید دست خودتان است و همین یعنی مسئولیت پشتیبان گیری هم با خودتان.
کیف پول سخت افزاری. وقتی مبلغ به جایی می رسد که فکر کردن به آن آزارتان می دهد. اینجا هم مسیر همان است، فقط آدرس را از نرم افزار همراه دستگاه می گیرید.
یک پلتفرم دیگر. اینجا در واقع دارید بین دو حساب امانی جابه جا می کنید. کلید هیچ وقت دست شما نبوده و بعد از انتقال هم نخواهد بود. اگر هدفتان مالکیت واقعی کلید است، این مسیر آن را به شما نمی دهد.
و اگر قرار است تتر سال ها بماند، بحث از انتقال فراتر می رود و به پشتیبان گیری و تقسیم دارایی می رسد؛ آن را در نگهداری تتر برای سال های طولانی جدا نوشته ایم.
چه چیزی برگشت پذیر است و چه چیزی نه
روشن بگویم، چون تصور اشتباه در این مورد گران تمام می شود.
- آدرس اشتباه ولی روی شبکه درست: پول به صاحب آن آدرس رسیده و برگشتش فقط به رضایت او بستگی دارد.
- شبکه اشتباه: بستگی به مورد دارد و گاهی با کمک مقصد قابل بازیابی است. جزئیاتش در ارسال تتر روی شبکه اشتباه آمده.
- تراکنش ثبت شده روی شبکه: هیچ کس، در هیچ کجا، نمی تواند لغوش کند.
همین سه خط، دلیل کافی برای آن تست مبلغ کوچک است.
در ایران چه چیزهایی اضافه می شود
مقصد ممکن است شما را نپذیرد. اگر مقصد یک صرافی خارجی است، ورود دارایی ممکن است بدون مشکل انجام شود ولی حساب بعدا محدود گردد. این ریسکی است که قبل از انتقال باید بپذیرید، نه بعدش.
اختلال اینترنت وسط کار. اگر برداشت ثبت شده، قطعی اینترنت آن را از بین نمی برد؛ تراکنش روی شبکه پیش می رود. چیزی که از بین می رود دسترسی شما به پنل است. برای همین هش تراکنش را بلافاصله جایی ذخیره کنید.
و یک راه ساده تر برای پرداخت. اگر هدف نهایی تان خرج کردن در یک سرویس خارجی است، این همه مسیر لازم نیست؛ ووچرهای دلاری بدون آدرس و بدون شبکه همان کار را بدون انتخاب شبکه انجام می دهند.
و اگر هنوز تصمیم نگرفته اید تتر را کجا نگه دارید، مقایسه انواع کیف پول تتر را قبل از برداشت بخوانید؛ انتخاب نوع کیف پول، تصمیمی است که مقصد این انتقال را مشخص می کند.
چک لیست قبل از زدن دکمه تایید
پنج ثانیه وقت می برد و تقریبا همه اشتباه های این مسیر را می گیرد:
- شبکه انتخابی در پلتفرم، همان شبکه ای است که آدرس را از آن گرفتم؟
- کاراکترهای اول و آخر آدرس با کیف پول یکی است؟
- مبلغ از حداقل برداشت بیشتر است و کارمزد نسبت به آن معقول است؟
- اگر آدرس جدید است، تست کوچک را انجام داده ام؟
اگر مسیرتان شامل عوض کردن شبکه هم هست، ترتیب کار فرق می کند و در جابه جایی تتر میان شبکه های مختلف توضیح داده شده.
سوال های پرتکرار
چگونه ارز دیجیتال را از صرافی به کیف پول منتقل کنم؟
آدرس دریافت را از کیف پول روی شبکه مورد نظر بگیرید، در بخش برداشت پلتفرم همان شبکه را انتخاب کنید، آدرس را بچسبانید و ابتدا مبلغ کوچکی بفرستید. ترتیب کار همیشه همین است و فرقی نمی کند کدام دارایی را جابه جا می کنید.
چگونه تتر را از یک کیف پول به کیف پول دیگر منتقل کنم؟
مثل ارسال از صرافی، با یک تفاوت مهم: اینجا کارمزد را خودتان باید از موجودی ارز بومی شبکه بپردازید. یعنی کیف پول مبدا علاوه بر تتر، باید کمی ترون یا اتر هم داشته باشد.
انتقال تتر از صرافی ایرانی به خارجی چقدر طول می کشد؟
دو زمان جدا با هم جمع می شوند: صف بررسی برداشت در مبدا، و تعداد تاییدی که مقصد لازم دارد. خود تراکنش روی شبکه معمولا سریع است و آنچه طول می کشد این دو مورد است. عدد ثابتی برایش وجود ندارد و به شلوغی هر دو طرف بستگی دارد.
برای تبدیل تتر به تومان هم باید به کیف پول منتقل کنم؟
نه. برای فروش و دریافت تومان، تتر باید در همان پلتفرمی باشد که از آن می فروشید. اگر تتر را به کیف پول شخصی برده اید، برای فروش باید دوباره برش گردانید و این یعنی یک کارمزد اضافه. اگر می دانید به زودی می فروشید، اصلا بیرون نبرید.
