ییلد فارمینگ در پالیگان: مسیر کار و هزینه واقعی
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
ییلد فارمینگ روی اتریوم برای سرمایه کوچک عملا بی معنی است. ورود، خروج، برداشت پاداش، هر کدام یک کارمزد جداگانه، و آخر سر کل سودی که چند ماه جمع کرده اید صرف همان کارمزدها می شود.
روی پالیگان این استدلال برعکس می شود. اینجا کارمزد مشکل شما نیست.
و دقیقا به همین دلیل باید بدانید مشکل واقعی چیست، چون وقتی بهانه کارمزد برداشته شود، چیزی که می ماند خود ریسک است.
- یک کیف پول سازگار با اتریوم که شبکه پالیگان در آن فعال باشد.
- مقدار کمی POL برای کارمزد. بدون آن هیچ کاری روی شبکه انجام نمی شود، حتی تایید یک قرارداد؛ راه ساده اش تهیه POL برای کارمزد استخرها است.
- دارایی ای که می خواهید وارد کنید. در بیشتر استخرها به هر دو طرف جفت ارز نیاز دارید، نه یکی.
- و مهم تر از هر سه: پذیرش اینکه این پول می تواند کم شود. نه به این دلیل که کسی کلاهبردار است، به دلایلی که همین پایین می نویسیم.
اسم پلتفرم ها هر سال عوض می شود؛ مراحل عوض نمی شود. کاری که انجام می دهید همیشه همین است:
اول، دارایی را به شبکه پالیگان می آورید. یا از صرافی با شبکه پالیگان برداشت می کنید، یا از اتریوم پل می زنید. مسیر اول تقریبا همیشه ارزان تر است.
دوم، دارایی را به نسبت لازم تبدیل می کنید. اگر استخر دو طرفه است، باید هر دو طرف را به اندازه ارزش برابر داشته باشید. همین تبدیل، اولین هزینه واقعی شماست.
سوم، به قرارداد اجازه دسترسی می دهید. یک تراکنش جدا. سعی کنید مقدار مجاز را محدود کنید، نه نامحدود.
چهارم، دارایی را وارد استخر می کنید و در ازایش توکنی می گیرید که سهم شما را نشان می دهد. آن توکن را گم نکنید؛ کلید خروج شماست.
پنجم، پاداش را برداشت می کنید. در بیشتر پروتکل ها این کار خودکار نیست و باید دستی انجامش دهید. توضیح کامل تر مکانیک تامین نقدینگی را در راهنمای کسب درآمد از تامین نقدینگی نوشته ایم.
روی پالیگان کارمزد شبکه آنقدر کوچک است که در حساب و کتاب گم می شود. پس بیایید ببینیم چه چیزی واقعا از سود شما کم می کند.
هزینه ورود. تبدیل دارایی به نسبت لازم، همیشه با اختلاف قیمت همراه است. هرچه استخر کم عمق تر باشد این اختلاف بیشتر است. این هزینه از همان دقیقه اول پرداخت می شود.
زیان ناپایدار. اسم بدی دارد و همه از توضیحش فرار می کنند. مکانیزمش ساده است: وقتی نقدینگی می گذارید، استخر به طور خودکار دارایی ای را که گران می شود می فروشد و دارایی ای را که ارزان می شود می خرد. اگر قیمت دو طرف از هم فاصله بگیرند، موجودی نهایی شما از حالتی که فقط دارایی را نگه می داشتید کمتر می شود. کارمزدهای دریافتی باید این فاصله را جبران کنند و همیشه نمی کنند.
ارزش خود توکن پاداش. بیشتر عددهای درصدی که تبلیغ می شوند، به توکن پروژه پرداخت می شوند نه به دلار. اگر آن توکن در همان مدت افت کند، سود اسمی شما روی کاغذ می ماند و در واقعیت نمی ماند.
و هزینه خروج به ریال. پولی که در نهایت به دست شما می رسد، ریال است. آن مسیر هم اختلاف نرخ و کارمزد خودش را دارد و باید در حساب اولیه بیاید، نه در حسرت انتهایی.
روی شبکه های گران، دلیل شکست ییلد فارمینگ برای سرمایه کوچک کارمزد است و بحث همان جا تمام می شود.
روی پالیگان آن دیوار برداشته شده، و نتیجه کار شما تقریبا کامل به یک چیز وابسته می شود: اینکه توکنی که با آن پاداش می گیرید ارزشش را نگه دارد. همه چیز به آن یک متغیر خلاصه می شود.
ترجمه اش این است: در انتخاب استخر، به عدد درصد نگاه نکنید. به این نگاه کنید که پاداش با چه توکنی پرداخت می شود و آن توکن پشتوانه اش چیست. عدد بالا معمولا نشانه ریسک بالاست، نه نشانه سخاوت. همین منطق را برای حالت عمومی در راهنمای ییلد فارمینگ باز کرده ایم.
سه نکته که در هیچ راهنمای ترجمه شده ای پیدا نمی کنید.
اول، رابط بعضی از این پروتکل ها دسترسی از ایران را می بندد. قرارداد روی زنجیره برای همه باز است، ولی سایتی که با آن کار می کنید ممکن است روزی بالا نیاید. قبل از وارد کردن پول، مسیر خروج را هم یک بار امتحان کنید.
دوم، اختلال اینترنت. اگر موقعیتی دارید که نیاز به مدیریت دارد، مثلا وامی که وثیقه اش می تواند تسویه شود، نبودن چند ساعته شما یک انتخاب نیست، یک ریسک است. مکانیک این حالت در توضیح وام گرفتن در دیفای آمده.
سوم، و صادقانه ترین بخش: بر اساس سفارش هایی که در پلتفرم دیجی دلار ثبت می شود، بیشتر کاربران این شبکه را برای انتقال ارزان استفاده می کنند، نه برای فارمینگ. اگر هدف شما هم فقط جابه جایی دارایی است، لازم نیست وارد این بازی شوید.
تفاوت ییلد فارمینگ و استیکینگ چیست؟
در استیکینگ، شبکه بابت تامین امنیتش به شما پاداش می دهد. در ییلد فارمینگ، پاداش را کس دیگری می پردازد: معامله گران، وام گیرندگان، یا بودجه توکن یک پروژه. تفاوت کامل و ریسک هر کدام را در مقایسه ییلد فارمینگ و استیکینگ نوشته ایم.
سود ییلد فارمینگ در پالیگان چقدر است؟
عدد ثابتی ندارد و هر کس عددی بدهد دارد یک لحظه خاص را به شما نشان می دهد. نرخ ها با تقاضا بالا و پایین می روند و بخش زیادی از آنها به توکن پروژه پرداخت می شود، نه به دلار. عدد اعلام شده سقف خوش بینانه است، نه چیزی که به دست می آید.
با سرمایه کم هم می شود شروع کرد؟
از نظر کارمزد بله، و این تفاوت اصلی پالیگان با شبکه های گران است. ولی زیان ناپایدار و افت توکن پاداش به اندازه سرمایه شما ربطی ندارند و درصدی عمل می کنند. سرمایه کم یعنی هزینه ورود کمتر، نه ریسک کمتر.
کدام پلتفرم برای شروع بهتر است؟
ما پلتفرم معرفی نمی کنیم، چون فهرست ها زود کهنه می شوند. معیار خودتان باشد: قرارداد چند سال است کار می کند، چقدر دارایی داخلش قفل شده، گزارش ممیزی اش قابل خواندن هست، و اگر توکن پاداشش صفر شود باز هم کسی از آن استفاده می کند یا نه.
منابع: مستندات استقرار یونی سواپ روی شبکه پالیگان و صفحه برنامه های غیرمتمرکز در سایت رسمی اتریوم.