وام گرفتن از دیفای؛ هزینه واقعی از چهار تکه است
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
نسخه قبلی این صفحه یک مثال داشت: هزار دلار بگذارید، نرخ سالانه پنج درصد، پنجاه دلار سود. آن عدد از هیچ جا نیامده بود. نرخ در این پروتکل ها ثابت نیست و هیچ کس نمی تواند نرخ سال آینده را بنویسد.
چیزی که می شود دقیق توضیح داد سازوکار است. و سازوکار وام دیفای یک بند دارد که اگر ندانید، دیر یا زود گران تمام می شود.
در بانک، اعتبار شما سنجیده می شود و بر اساسش پول می گیرید. در دیفای هیچ کس شما را نمی شناسد، پس اعتبارسنجی جایش را به یک قاعده ساده داده: ارزش وثیقه باید از مبلغ وام بیشتر باشد.
یعنی برای گرفتن پول، باید پول بیشتری داشته باشید. کسی که سرمایه ندارد از این مسیر چیزی گیرش نمی آید.
پس چه کسی از آن استفاده می کند؟ کسی که دارایی دارد و نمی خواهد بفروشد. مثلا نمی خواهد موقعیتش را ببندد ولی به نقدینگی احتیاج دارد. این تنها کاربرد منطقی این ابزار است و هر توضیح دیگری که بشنوید، فرعی است.
هر موقعیت وام با عددی به نام ضریب سلامت سنجیده می شود. فرمول رسمی اش این است: ارزش کل وثیقه ضرب در میانگین وزنی آستانه نقدشوندگی، تقسیم بر ارزش کل بدهی. اگر این عدد زیر یک برود، موقعیت قابل انحلال است.
انحلال یعنی یک نفر دیگر بخشی از بدهی شما را می پردازد و در ازایش وثیقه شما را با تخفیف برمی دارد. آن تخفیف انگیزه اوست، و هزینه اش را شما می دهید. کسی به شما زنگ نمی زند و مهلتی هم وجود ندارد.
حالا این را کنار جمله ای بگذارید که در راهنمای رسمی آوه نوشته شده: هیچ ضریب سلامت جهانا امنی وجود ندارد، چون به نوسان و همبستگی دارایی های شما بستگی دارد. آوه بزرگ ترین پروتکل این حوزه است و توکن حاکمیتی اش AAVE همان جایی است که تصمیم های ریسک این پارامترها گرفته می شود.
یک مثال فرضی برای اینکه شهود پیدا کنید، صرفا برای نشان دادن سازوکار: اگر وثیقه ای بگذارید که آستانه اش هشتاد درصد است و تا نزدیک سقف وام بگیرید، کافی است بازار کمی برگردد تا زیر یک بروید. اگر همان وثیقه را بگذارید و نصف آن سقف را وام بگیرید، فاصله تان تا انحلال چند برابر می شود. تفاوت این دو حالت، تفاوت بین یک شب راحت و یک صبح تلخ است.
خیلی ها فقط تکه اول را حساب می کنند.
بهره وام. ثابت نیست. طبق مستندات، نرخ ها با میزان استفاده از استخر تنظیم می شوند و وقتی استخر شلوغ شود سریع تر بالا می روند. نرخی که موقع گرفتن وام دیدید، همان نرخی نیست که ماه بعد می پردازید.
کارمزد شبکه. هر عمل یک تراکنش است: واریز وثیقه، گرفتن وام، اضافه کردن وثیقه، بازپرداخت. روی اتریوم این ها جمع می شوند و برای مبالغ کوچک می توانند از خود بهره سنگین تر شوند. روی شبکه های ارزان تر مسئله کمتر است؛ ساختار کارمزد را در تحلیل کارمزد شبکه پالیگان باز کرده ایم.
سرمایه قفل شده. وثیقه شما تا آخرین لحظه بلوکه است. اگر وسط کار به آن احتیاج پیدا کنید، اول باید وام را ببندید.
ریسک انحلال. این تکه عدد ندارد ولی گران ترین تکه است، چون درست وقتی فعال می شود که بازار بدترین حالتش را دارد.
اگر همین عبارت را جستجو کنید، بیشتر نتایج فارسی درباره سرویس هایی است که رمزارز شما را به عنوان وثیقه می گیرند و ریال می دهند. آن یک محصول کاملا متفاوت است.
تفاوت اصلی در طرف مقابل است. در دیفای، طرف مقابل شما یک قرارداد هوشمند است که کدش عمومی است و رفتارش قابل پیش بینی. در آن مدل، طرف مقابل یک شرکت است که دارایی شما را نگه می دارد. هر کدام ریسک خودشان را دارند، ولی جنس ریسک یکی نیست و در یک مقاله نباید با هم قاطی شوند.
ما هیچ کدام از این دو را ارائه نمی دهیم و در این مطلب هیچ سرویسی را توصیه نمی کنیم. صرفا می گوییم که این دو یک چیز نیستند.
سه دلیل، و هیچ کدامشان به کیفیت پروتکل ربطی ندارد.
اول اینکه مدیریت یک وام باز، دسترسی پیوسته می خواهد. ضریب سلامت با قیمت بازار حرکت می کند و ممکن است هر ساعتی از شبانه روز به مرز برسد. قطعی اینترنت اینجا فقط آزاردهنده نیست، مستقیما پول است.
دوم اینکه هیچ پشتیبانی وجود ندارد. اگر اشتباه کنید، کسی نیست که وضعیت را برگرداند.
سوم اینکه پولی که از این وام می گیرید معمولا استیبل کوین است، نه تومان. برای رسیدن به تومان باز هم باید یک مرحله دیگر طی کنید، مثلا فروش تتر به تومان، و کارمزد آن مرحله را هم باید در محاسبه بیاورید.
اگر با این وجود سراغش می روید، دو قاعده را رعایت کنید: خیلی کمتر از سقف مجاز وام بگیرید، و وثیقه ای انتخاب کنید که با دارایی قرض گرفته شده همجهت نباشد. پیش از هر کاری هم منطق خود پروتکل را در معرفی پروتکل آوه بخوانید.
می شود بدون وثیقه از دیفای وام گرفت؟
برای کاربر عادی عملا نه. وام بدون وثیقه ای که در این پروتکل ها وجود دارد باید در همان تراکنش بازپرداخت شود و برای کسی طراحی شده که قرارداد هوشمند می نویسد.
چطور جلوی انحلال را بگیرم؟
دو راه بیشتر ندارد: بخشی از بدهی را بازپرداخت کنید، یا وثیقه اضافه کنید. هر دو تراکنش می خواهند، پس همیشه مقداری توکن شبکه برای کارمزد کنار بگذارید.
نرخ بهره در دیفای ثابت است؟
نرخ متغیر رایج ترین حالت است و با میزان استفاده از استخر بالا و پایین می رود. هر عددی که در مقاله ها به عنوان نرخ سالانه می بینید، عکس یک لحظه است نه یک تعهد.
اگر ارزش وثیقه ام بالا برود چه می شود؟
ضریب سلامتتان بهتر می شود و فاصله تان تا انحلال بیشتر. می توانید همان جا رها کنید یا وام بیشتری بگیرید؛ گزینه دوم دقیقا همان کاری است که آدم ها را در ریزش بعدی زمین می زند.
