کیف پول تتر؛ کدام نوع به درد شما می خورد
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
تتر خریده اید و صرافی می گوید «برداشت به کیف پول». می روید دنبال کیف پول تتر و به فهرستی از ده اسم می رسید که هر سایتی ترتیبشان را عوض کرده است. مشکل اینجاست که آن فهرست جواب سوال شما نیست.
چون چیزی به اسم «کیف پول تتر» به آن معنایی که تصور می کنید وجود ندارد.
تتر یک بلاک چین مستقل ندارد. یک توکن است که روی شبکه های دیگری منتشر می شود؛ روی ترون، روی اتریوم، روی سولانا و چند شبکه دیگر. پس کیف پولی که تتر شما را نگه می دارد، در واقع کیف پول آن شبکه است که اتفاقا این توکن را هم نمایش می دهد.
این نکته فنی به نظر می رسد ولی سه نتیجه کاملا عملی دارد. یک: هر کیف پولی که شبکه مقصد شما را پشتیبانی کند، کیف پول تتر هم هست. دو: اگر تتر را روی شبکه ای بفرستید که کیف پول با آن کار نمی کند، موجودی را نمی بینید. سه: کارمزد شبکه را با تتر نمی شود پرداخت کرد و باید کمی از ارز بومی همان شبکه در کیف پولتان باشد.
و یک نکته که فهرست های قدیمی هنوز آن را تکرار می کنند: طبق فهرست رسمی شبکه های پشتیبانی شده تتر، انتشار و بازخرید روی چند بستر قدیمی از جمله Omni و EOS و الگوراند متوقف شده است. اگر مطلبی به شما می گوید تتر را روی Omni نگه دارید، آن مطلب برای سال ها پیش است.
به جای فهرست اسم ها، دسته ها را بشناسید. تفاوت واقعی در یک چیز است: کلید خصوصی دست کیست.
کیف پول صرافی، جایی که کلید دست شما نیست
وقتی تتر را در حساب صرافی نگه می دارید، صرافی کلید را دارد و شما یک عدد در پنل. راحت است، کارمزد جابه جایی ندارد و برای کسی که هفته ای چند بار معامله می کند منطقی ترین انتخاب است.
ریسکش هم همان جاست: دسترسی شما به دارایی، به در دسترس بودن آن پلتفرم گره خورده. برای مبلغی که از دست دادنش خواب را از شما می گیرد، این ریسک را نپذیرید.
کیف پول نرم افزاری، تعادل معمول
اپلیکیشن موبایل یا برنامه دسکتاپ که کلید خصوصی را رمزنگاری شده روی دستگاه خودتان نگه می دارد. کلید مال شماست و عبارت بازیابی هم.
این دسته برای اکثریت کاربران کافی است. اما امنیتش دقیقا به اندازه امنیت گوشی یا لپ تاپ شماست. دستگاه آلوده، کیف پول امن ندارد.
کیف پول سخت افزاری، برای وقتی که رقم بزرگ شد
یک دستگاه کوچک که کلید خصوصی هیچ وقت از آن خارج نمی شود. تراکنش داخل خود دستگاه امضا می شود، پس بدافزار روی کامپیوتر هم کاری از پیش نمی برد.
موبایل یا دسکتاپ، فرق عملی شان چیست
نسخه دسکتاپ معمولا امکانات بیشتری دارد و روی دستگاهی نصب می شود که کمتر جابه جا می شود و کمتر گم می شود.
نسخه موبایل همیشه همراهتان است و همین هم مزیت و هم ریسکش است. گوشی گم می شود، به تعمیرکار سپرده می شود و برنامه های زیادی روی آن نصب است.
اگر گوشی تان همان دستگاهی است که همه کارهای دیگرتان را هم با آن انجام می دهید، مبلغ بزرگ روی آن نگذارید. به همین سادگی.
کیف پول هایی که داخل مرورگر باز می شوند و کلید را همان جا مدیریت می کنند. راحتی شان زیاد است و سطح حمله شان هم.
بزرگ ترین خطر این دسته فیشینگ است. آدرس جعلی، همان ظاهر، و عبارت بازیابی که یک بار وارد می کنید و دیگر برنمی گردد. اگر از این نوع استفاده می کنید، آدرس را دستی تایپ کنید یا از بوکمارک خودتان باز کنید و هیچ وقت از لینک داخل پیام و تبلیغ نروید.
مقاله های ترجمه ای این بخش را ندارند، چون برای نویسنده شان موضوعیت ندارد.
پشتیبانی برای شما وجود ندارد. اگر عبارت بازیابی را گم کنید، هیچ کس در دنیا نمی تواند کاری کند. این برای همه کاربران صادق است، ولی کاربر ایرانی حتی امکان مکاتبه با پشتیبانی بسیاری از این شرکت ها را هم ندارد.
به روزرسانی ممکن است قطع شود. اپلیکیشنی که امروز از استور نصب می شود، ممکن است فردا برای آی پی ایران در دسترس نباشد. کیف پولی انتخاب کنید که فایل نصبش را جدا هم می شود گرفت و عبارت بازیابی اش استاندارد باشد تا در صورت لزوم بتوانید همان دارایی را در کیف پول دیگری بازیابی کنید.
اینترنت همیشه وصل نیست. در روزهای اختلال، کیف پول تحت وب عملا از دسترس خارج می شود. اگر بخشی از دارایی تان باید در هر شرایطی قابل جابه جایی باشد، تکیه کردن روی یک مسیر اینترنتی تصمیم خوبی نیست.
و اگر اصل کارتان پرداخت به یک سرویس خارجی است و نه نگهداری بلندمدت، شاید اصلا نیازی به این ماجرا نداشته باشید؛ کدهای دلاری قابل خرج بدون کیف پول و آدرس همان پرداخت را بدون انتخاب شبکه و بدون عبارت بازیابی انجام می دهند.
عکس گرفتن از عبارت بازیابی. آن عکس در گالری می ماند، با حساب ابری همگام می شود و از دست شما خارج است. کاغذ و خودکار برای این یک مورد از هر فناوری امن تری است.
کپی کردن آدرس و اعتماد به کلیپ بورد. بدافزارهایی هستند که آدرس کپی شده را با آدرس خودشان عوض می کنند. چند کاراکتر اول و آخر آدرس را قبل از تایید نگاه کنید.
تست نکردن با مبلغ کم. اولین انتقال به یک آدرس جدید را با کمترین مبلغ ممکن انجام دهید. کارمزدش را بدهید و خیالتان راحت شود.
نصب کیف پول از لینک تبلیغاتی. نسخه های جعلی دقیقا شبیه اصل هستند و کارشان فقط گرفتن عبارت بازیابی است. از سایت رسمی یا استور رسمی نصب کنید، نه از لینکی که در پیام رسان برایتان آمده.
یک معیار ساده که بارها جواب داده: مبلغ را با «چقدر بدم می آید این پول را از دست بدهم» بسنجید، نه با دلار.
- پولی که قرار است این هفته خرج یا معامله شود: همان حساب صرافی.
- پس اندازی که ماه ها می ماند و گاهی به آن دست می زنید: کیف پول نرم افزاری روی دستگاهی که فقط خودتان به آن دسترسی دارید.
- سرمایه ای که سال ها قرار است بماند: سخت افزاری، با نسخه پشتیبان کاغذی عبارت بازیابی در دو جای جدا.
و تقسیم کردن اشکالی ندارد. لازم نیست همه تترتان یک جا باشد.
قدم بعدی، بیرون کشیدن تتر از صرافی است که خودش چند نکته دارد و جدا نوشته ایم: انتقال تتر از صرافی به کیف پول شخصی. اگر هم بحث سال ها ماندن است، نکات نگهداری بلندمدت تتر را ببینید.
کدام کیف پول برای تتر امن است؟
امن ترین دسته، کیف پول سخت افزاری است چون کلید خصوصی هیچ وقت به اینترنت وصل نمی شود. ولی امنیت واقعی بیشتر از نام کیف پول به رفتار شما بستگی دارد: عبارت بازیابی را در هیچ فایل و پیامی نگه ندارید و آن را جایی بنویسید که آتش و آب و کنجکاوی دیگران به آن نرسد.
بهترین کیف پول برای تتر TRC20 چیست؟
هر کیف پولی که شبکه ترون را پشتیبانی کند. نکته ای که معمولا جا می ماند این است که برای فرستادن تتر روی ترون باید مقداری ترون هم در همان کیف پول داشته باشید، وگرنه تراکنش انجام نمی شود. انتخاب شبکه را در راهنمای جابه جایی تتر میان شبکه ها کامل توضیح داده ایم.
بهترین روش برای نگهداری تتر چیست؟
روشی که با مدت نگهداری شما بخواند. برای کوتاه مدت، ماندن در صرافی هزینه و دردسر کمتری دارد. برای بلندمدت، کلید باید دست خودتان باشد. بدترین حالت، مبلغ بزرگ روی کیف پولی که رمز و پشتیبانش هم روی همان گوشی است.
بهترین کیف پول برای ایرانی ها چیست؟
کیف پولی که دو شرط را با هم داشته باشد: عبارت بازیابی استاندارد، تا اگر روزی نصب یا به روزرسانی اش برای شما مقدور نبود بتوانید همان دارایی را جای دیگری باز کنید؛ و پشتیبانی از شبکه ای که واقعا استفاده می کنید. اسم و برند، بعد از این دو شرط می آید.
