هر بار بحث ریسک استیبل کوین بالا می گیرد، همه درباره یک چیز حرف می زنند: پشتوانه. و همان یک چیز، کم احتمال ترین بلایی است که سر یک کاربر ایرانی می آید.
این مطلب همان فهرست است، ولی به ترتیب احتمال چیده شده نه به ترتیب ترسناکی.
ریسک یک: خودتان
بی تعارف، شایع ترین راه از دست دادن تتر این است: کلید خصوصی گم می شود، عبارت بازیابی جایی ذخیره می شود که نباید، یا آدرس مقصد اشتباه وارد می شود.
هیچ ناشری و هیچ صرافی ای نمی تواند این را جبران کند. تعداد آدم هایی که به این شکل ضرر کرده اند از تعداد کسانی که قربانی مشکل ذخایر شده اند بسیار بیشتر است.
ریسک دو: جایی که دارایی را گذاشته اید
تتری که روی حساب یک صرافی است، در واقع یک ادعای شما نسبت به آن صرافی است. اگر آن سرویس حسابتان را محدود کند، برداشت را ببندد یا اصلا تعطیل شود، توکن سالم است و شما دستتان به آن نمی رسد.
این ریسک برای کاربر ایرانی چند برابر است، چون بسته شدن حساب به دلایل غیرمالی هم اتفاق می افتد. سابقه اش کوتاه نیست و هر سال هم تکرار می شود.
راه حلش هم پیچیده نیست: چیزی را که لازم ندارید روی صرافی نگه ندارید.
ریسک سه: ناشر می تواند آدرس شما را ببندد
این یکی را خیلی ها نمی دانند و وقتی می شنوند تعجب می کنند. شرکت ناشر می تواند یک آدرس مشخص را در فهرست سیاه بگذارد. موجودی همان جا می ماند و دیگر قابل جابه جایی نیست.
این یک نقص نیست، یک قابلیت طراحی شده است و چند بار هم از آن استفاده شده. جزئیاتش را در کسی که می تواند موجودی را قفل کند نوشته ام.
احتمالش برای یک کاربر عادی پایین است، اما صفر نیست و بستگی به این دارد که تتر شما از کجا آمده. توکنی که مسیرش مشخص است، مشکلی نمی سازد.
ریسک چهار: خود پشتوانه
و حالا آن ریسکی که همه از آن حرف می زنند.
ارزش یک استیبل کوین دلاری به این وصل است که ناشر واقعا دارایی معادلش را داشته باشد و آن دارایی به سرعت نقد شود. شرکت تتر در صفحه شفافیت رسمی خودش اعلام می کند که همه توکن ها یک به یک به ارز فیات وصل و صد درصد با ذخایرش پشتیبانی می شوند، دارایی هایش از بدهی هایش بیشتر است، و اطلاعات توکن های در گردش را معمولا روزانه منتشر می کند.
سوال درست این نیست که آیا این ادعا درست است. سوال این است که چقدرش راستی آزمایی مستقل شده و ترکیب آن ذخایر در فشار چه رفتاری می کند. تفاوت گزارش دوره ای با حسابرسی کامل را در گزارش ذخایر و آنچه واقعا نشان می دهد باز کرده ام.
موضع من: این ریسک واقعی است، ولی برای کسی که تتر را چند هفته نگه می دارد تا معامله ای انجام بدهد، عملا بی اثر است. برای کسی که کل پس اندازش را سال ها در آن پارک کرده، جدی است. یک نکته بیشتر از هرچیز اهمیت دارد و آن هم مدت نگهداری است.
ریسک پنج: قیمت از یک دلار فاصله بگیرد
گاهی قیمت برای مدت کوتاهی از یک دلار پایین تر می رود. معمولا هم به خاطر مشکل ذخایر نیست، بلکه به خاطر هجوم فروش در یک بازار خاص است.
برای کاربر ایرانی این نکته یک پیچ اضافه دارد که در تحلیل های خارجی اصلا دیده نمی شود: نرخ تومانی تتر عمدتا در حال نشان دادن حرکت ریال است، نه حرکت تتر. وقتی نمودار تومانی بالا می رود، در بیشتر موارد اتفاقی برای تتر نیفتاده. سناریوهای واقعی جدا شدن قیمت را در سناریوی جدا شدن قیمت از یک دلار جدا نوشته ام.
پس چه کار کنیم
سه کار، به ترتیب اهمیت.
یک: کلیدها را درست نگه دارید. این تنها ریسکی است که صد درصد در کنترل شماست و بیشترین ضرر را هم می زند.
دو: دارایی را روی حساب دیگران نگذارید مگر برای مدتی که واقعا لازم است. معامله تتر با نرخ همان دقیقه یعنی لازم نیست موجودی را از قبل جایی پارک کنید.
سه: اگر افق نگهداری تان طولانی است، همه تخم مرغ ها را در یک سبد نگذارید. تتر ابزار خوبی برای نگه داشتن ارزش دلاری است، ولی آن روی سکه تتر هم هست و دیدنش بخشی از تصمیم درست است.
سوال های پرتکرار درباره ریسک استیبل کوین
آیا تتر می تواند بی ارزش شود؟
از نظر تئوری هر دارایی متکی به یک ناشر چنین ریسکی دارد. اما این سناریو یک بحران بزرگ و علنی می خواهد، نه یک اتفاق شبانه. آنچه واقعا شبانه اتفاق می افتد، بسته شدن دسترسی شماست نه بی ارزش شدن توکن.
هولد کردن کدام استیبل کوین ریسک کمتری دارد؟
هیچ کدام بدون ریسک نیست و انتخاب بین آن ها یعنی انتخاب بین انواع ریسک. برای کاربری که در نهایت باید به تومان تبدیل کند، ریسک نتوانستن فروش از ریسک ناشر مهم تر است و همین معیار معمولا تصمیم را روشن می کند.
نگهداری تتر در کیف پول شخصی امن تر است یا در صرافی؟
کیف پول شخصی ریسک طرف مقابل را حذف می کند و در عوض ریسک خود شما را بالا می برد. اگر کلید و عبارت بازیابی را درست نگه می دارید، کیف پول شخصی بهتر است. اگر مطمئن نیستید، مبلغ کوچک روی سرویسی که به آن اعتماد دارید کم خطرتر است.
چقدر از دارایی را می شود در استیبل کوین نگه داشت؟
این تصمیم شخصی است و به افق زمانی شما بستگی دارد. قاعده ای که در عمل جواب می دهد: مبلغی که برای معامله و مصرف نزدیک لازم دارید بماند، و برای نگهداری چند ساله بین چند نوع دارایی پخش شود.
