کارمزد تتر در صرافی های ایرانی؛ چه چیزی واقعا حساب می شود

دو پلتفرم، هر دو «کمترین کارمزد» را تبلیغ می کنند. یک مبلغ مشخص تومان می دهید و در پایان کار، تعداد تتری که به دستتان می رسد یکی نیست.

پس آن عددی که روی بنر نوشته شده، کل ماجرا نبوده. بیایید ببینیم پول واقعا کجاها کم می شود.

چهار جایی که از پول شما برداشته می شود

یک: نرخی که به شما نشان داده می شود. بزرگ ترین قلم و کم دیده ترین. هر پلتفرم نرخ خودش را اعلام می کند و این نرخ لزوما همان نرخ مرجع بازار نیست. اختلاف کوچکی در این عدد، از هر کارمزد اعلام شده ای بزرگ تر است.

دو: فاصله نرخ خرید و فروش. قیمتی که با آن می خرید و قیمتی که همان لحظه می توانید بفروشید یکی نیست و آن فاصله، درآمد پلتفرم است. اگر بخواهید همان لحظه معامله را برگردانید، همین را از دست می دهید. تفکیکش را در فاصله قیمت خرید و فروش بین پلتفرم ها نوشته ایم.

سه: کارمزد معامله. همان درصدی که معمولا تبلیغ می شود. در بیشتر پلتفرم ها دو نرخ دارد، بسته به اینکه سفارش شما در دفتر بنشیند یا سفارش موجود را بردارد.

چهار: کارمزد برداشت. اگر تتر را از پلتفرم بیرون ببرید، این قلم اضافه می شود و به شبکه ای بستگی دارد که انتخاب می کنید.

«کارمزد صفر» تقریبا همیشه یعنی قلم سوم صفر است. سه قلم دیگر سر جایشان هستند.

کدام قلم برای شما مهم است

بستگی به این دارد که چه می کنید، و همین است که مقایسه های عمومی را بی فایده می کند.

خرید و نگهداری در همان پلتفرم. فقط قلم یک و دو برایتان مهم است. کارمزد برداشت هیچ ربطی به شما ندارد و مقایسه پلتفرم ها بر اساس آن، مقایسه چیزی است که استفاده نمی کنید.

خرید و انتقال به کیف پول شخصی. هر چهار قلم. و اگر مبلغ کوچک است، قلم چهارم می تواند از بقیه بزرگ تر شود، چون کارمزد شبکه معمولا مبلغ ثابتی است و به اندازه انتقال شما کاری ندارد.

معامله مکرر. قلم دو و سه در هر رفت و برگشت تکرار می شوند. کسی که هفته ای چند بار معامله می کند، در طول سال چند برابر کسی که یک بار خرید کرده هزینه می دهد، بدون اینکه لحظه ای متوجه شود.

حتی خود ناشر هم رایگان کار نمی کند

یک مقایسه که چشم را باز می کند: صفحه کارمزدهای رسمی شرکت تتر برای خرید یا بازخرید مستقیم، کارمزد یک دهم درصد اعلام کرده، با حداقل مبلغ صد هزار دلار و صد و پنجاه دلار هزینه احراز هویت.

یعنی حتی در نقطه صدور، جایی که هیچ واسطه ای در کار نیست، معامله رایگان نیست. هر حلقه بعدی این زنجیره هم چیزی برمی دارد، و باید هم بردارد؛ کسی که می گوید هیچ چیز برنمی دارد، دارد قلمش را جای دیگری پنهان می کند.

این را نمی نویسیم که پلتفرم ها را توجیه کنیم. می نویسیم که معیار مقایسه درست شود: سوال این نیست که چه کسی چیزی برنمی دارد، سوال این است که مجموع برداشت ها کجا کمتر است.

روش درست مقایسه دو پلتفرم

جدول های مقایسه کارمزد به درد تصمیم گیری نمی خورند، چون فقط قلم سوم را کنار هم می گذارند. کاری که واقعا جواب می دهد ساده تر است.

یک مبلغ مشخص را در نظر بگیرید و در همان دقیقه، در هر دو پلتفرم ببینید در ازای آن چند تتر به شما می دهند. عددی که در پایان به دستتان می رسد، تنها معیار درست است.

در همان دقیقه، چون نرخ ها تکان می خورند و مقایسه دو عدد از دو ساعت مختلف هیچ چیز را نشان نمی دهد.

و اگر قرار است برداشت هم بکنید، کارمزد برداشت همان شبکه را هم به این عدد اضافه کنید. مقایسه شبکه ها از این نظر را جدا نوشته ایم: کدام شبکه برای انتقال ارزان تر درمی آید، و راهکارهای کم کردن همین قلم در کم کردن هزینه انتقال تتر آمده.

اقلامی که فقط در ایران به این فهرست اضافه می شوند

واریز و برداشت تومانی. بعضی پلتفرم ها برای تسویه تومانی هزینه یا سقف دارند و برداشت در ساعت های خاصی انجام می شود. اگر پولتان چند روز در انتظار تسویه بماند، آن هم یک هزینه است، حتی اگر اسمش کارمزد نباشد.

حداقل مبلغ. هم برای معامله و هم برای برداشت. برای مبالغ کوچک، همین حداقل ها تعیین می کنند که اصلا این کار به صرفه هست یا نه.

سطح احراز هویت. سقف های روزانه و ماهانه به آن گره خورده اند و اگر مبلغ شما از سقف بیشتر باشد، مجبور می شوید معامله را بشکنید؛ هر تکه یک بار هزینه می برد.

و یک نکته که کل این حساب و کتاب را عوض می کند: اگر هدف نهایی شما پرداخت به یک سرویس خارجی است، مسیر تومان به تتر به پرداخت، سه بار تبدیل دارد. هات ووچر و کدهای دلاری آماده این زنجیره را کوتاه می کنند و برای مبالغ کوچک معمولا ارزان تر تمام می شوند.

خلاصه

کارمزد یک عدد نیست، چهار عدد است، و پلتفرم ها معمولا یکی از آن ها را تبلیغ می کنند.

به جای دنبال کردن تبلیغ ها، یک بار خودتان مقدار نهایی دریافتی را در دو جا مقایسه کنید. پنج دقیقه وقت می برد و از هر جدول مقایسه ای دقیق تر است.

سوال های پرتکرار