انتقال پول با استلار؛ شبکه فقط نصف زنجیره است
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
وعده استلار روی کاغذ بی نقص است: پول در چند ثانیه آن طرف دنیا، با کارمزدی که عملا به حساب نمی آید. و این وعده دروغ نیست.
مسئله این است که شبکه فقط نصف زنجیره است. نیمه دیگر جایی است که پول واقعی وارد و خارج می شود، و همان نیمه است که تعیین می کند این کار برای شما شدنی است یا نه.
تصور غالب این است که انتقال با استلار یعنی همان کاری که با بیت کوین می کنید، فقط سریع تر. اگر فقط توکن بومی شبکه را از یک آدرس به آدرس دیگر بفرستید، بله، دقیقا همان است.
ولی این کاری نیست که استلار برایش ساخته شده. کاری که برایش ساخته شده، جابجا کردن پول واقعی است: تومان از این طرف، یورو یا پزو یا فرانک از آن طرف. و آن کار به چیزی نیاز دارد که روی زنجیره نیست.
مستندات توسعه دهندگان استلار در تعریف انکر بی ابهام است: انکر همان درگاه ورود و خروج است که شبکه استلار را به ریل های مالی سنتی وصل می کند، یعنی به بانک ها و شرکت های فین تک. انکر پول فیات را از مسیرهای موجود، مثل واریز بانکی یا نقد، تحویل می گیرد و معادل دیجیتالش را روی شبکه به کاربر می دهد.
پس مسیر کامل یک حواله سه تکه دارد و فقط تکه وسط روی زنجیره است:
- انکر مبدا پول محلی را می گیرد و توکن معادلش را صادر می کند،
- شبکه توکن را در چند ثانیه به آدرس مقصد می رساند،
- انکر مقصد آن توکن را می گیرد و پول محلی آن کشور را به گیرنده می دهد.
سرعت و کارمزد پایینی که تبلیغ می شود، مال تکه وسط است. تکه اول و سوم سرعت و هزینه خودشان را دارند و معمولا از تکه وسط کندتر و گران ترند.
و این تمام ماجراست.
هر انکر یک نهاد مالی واقعی است، با حساب بانکی واقعی، در کشوری مشخص، تحت قوانین همان کشور. یعنی احراز هویت دارد، مقررات مبارزه با پولشویی دارد و می تواند مشتری قبول نکند.
همان مستندات، استانداردهایی را که یک انکر باید پیاده کند فهرست می کند و یکی از مهم ترین هایشان مشخصا برای پرداخت های بین المللی نوشته شده است. کنارش استانداردهای احراز هویت و ارسال اطلاعات مشتری هم هست. یعنی رعایت مقررات در خود طراحی این سیستم گنجانده شده، نه اینکه چیزی باشد که بشود دورش زد.
پس هر جا خواندید «با استلار بدون واسطه پول بفرستید»، همان جا بپرسید: انکر سمت مبدا کیست و انکر سمت مقصد کیست. اگر جوابی نبود، آن مسیر وجود ندارد.
جایی که در هر دو سر زنجیره یک نهاد مالی مجاز نشسته باشد.
در عمل یعنی کریدورهایی که یک شرکت حواله یا یک فین تک محلی، سمت خودش را پیاده کرده است. آمریکای لاتین، بخش هایی از آفریقا و چند مسیر آسیایی نمونه های شناخته شده ترند. در این کریدورها ادعای سرعت و هزینه واقعا محقق می شود، چون هر سه تکه زنجیره وجود دارد.
و همین تعریف، جواب سوال بعدی را هم می دهد.
هر جا که یک سر زنجیره انکر نداشته باشد، کل زنجیره ناقص است. مهم نیست شبکه چقدر سریع باشد.
برای کاربر ایرانی این دقیقا همان حالت است و بحث مفصلش را در استلار در ایران و اینکه چرا حواله ناقص می ماند جداگانه باز کرده ایم. خلاصه اش این است که بخش «تومان به ارز خارجی» از این زنجیره حذف است و آنچه می ماند فقط انتقال توکن بین دو آدرس است، نه حواله بانک به بانک.
جمله «کارمزد استلار تقریبا صفر است» درست است و همزمان گمراه کننده، چون کارمزد شبکه کوچک ترین قلم این فهرست است:
- اسپرد خرید توکن در مبدا،
- کارمزد خدمات پلتفرمی که از آن می خرید،
- کارمزد شبکه، همان قلم واقعا ناچیز،
- و هزینه تبدیل توکن به پول محلی در مقصد.
قلم آخر معمولا از سه تای اول بزرگ تر است و تقریبا هیچ وقت هم از قبل اعلام نمی شود. هر مقایسه ای که فقط کارمزد شبکه را با کارمزد سوییفت مقایسه کند، مقایسه ناقصی است.
اگر دو کشور به هم وصل اند ولی حواله بینشان سه روز طول می کشد و درصد بالایی هزینه دارد، استلار واقعا آن را به چند ثانیه و کسری از هزینه می رساند. این دستاورد کمی نیست.
اما اگر دو کشور اصلا به هم وصل نیستند، فناوری این وصل را نمی سازد. آن یک مسئله سیاسی و بانکی است، نه فنی. و این تفاوتی است که تبلیغ های این حوزه مرتب از رویش رد می شوند.
برای شناخت خود شبکه و اینکه چطور کار می کند، معرفی استلار و ساختار شبکه اش نقطه شروع بهتری است، و تفاوتش با شبکه ای که اغلب با آن اشتباه گرفته می شود در استلار و ریپل کجا از هم جدا می شوند آمده است.
بیشتر کسانی که سراغ این موضوع می آیند اصلا حواله بانکی نمی خواهند. می خواهند هزینه یک سرویس خارجی را بدهند.
برای آن کار وارد شدن به یک دارایی نوسان دار منطق ندارد: ریسک قیمت را می پذیرید بدون اینکه چیزی در ازایش بگیرید. یو ووچر با مبلغ دلاری ثابت برای پرداخت خارجی ارزش را ثابت نگه می دارد و ووچرهای موجود و مورد استفاده هر کدام بقیه گزینه ها را نشان می دهد.
انتقال پول با استلار چطور انجام می شود؟
در سه تکه: یک انکر در مبدا پول محلی را می گیرد و توکن صادر می کند، شبکه توکن را در چند ثانیه منتقل می کند، و یک انکر در مقصد آن را به پول محلی تبدیل می کند. فقط تکه وسط روی زنجیره است.
انکر در استلار یعنی چه؟
طبق مستندات رسمی، انکر همان درگاه ورود و خروجی است که شبکه را به سیستم بانکی وصل می کند. یک نهاد مالی واقعی با حساب بانکی واقعی در یک کشور مشخص، نه یک قطعه نرم افزار.
کارمزد انتقال با استلار چقدر است؟
کارمزد خود شبکه بسیار ناچیز است، اما هزینه واقعی شما چهار قلم دارد و بزرگ ترینش معمولا تبدیل توکن به پول محلی در مقصد است که از قبل هم اعلام نمی شود.
آیا استلار جایگزین سوییفت است؟
در کریدورهایی که هر دو سرشان انکر دارند، مسیر سریع تر و ارزان تری ارائه می دهد. اما جایی که ارتباط بانکی اصلا برقرار نیست، این یک مسئله سیاسی است و فناوری حلش نمی کند.
