استورج دو چیز است و کسانی که درباره سرمایه گذاری در آن می پرسند، معمولا فقط یکی را در ذهن دارند.
یکی خرید توکن STORJ است، مثل هر ارز دیجیتال دیگری. دیگری اجاره دادن فضای خالی دیسک خودتان به شبکه و گرفتن پاداش بابتش. این دو، دو تصمیم کاملا متفاوت با ریسک های متفاوت اند و ما در ادامه هر دو را با اعداد واقعی که خودتان باید حساب کنید، باز می کنیم.
مسیر اول: خرید توکن
ساده ترین راه است و همان چیزی که بیشتر کاربران دنبالش هستند. توکن را می خرید، نگه می دارید و اگر شبکه رشد کند، انتظار دارید ارزشش بالا برود.
اما یک نکته را از اول روشن کنیم. توکن STORJ سهام شرکت نیست. حق سود ندارید، حق رای در مدیریت شرکت ندارید و رشد درآمد شرکت مستقیما به جیب شما نمی رود. این توکن در اصل واحد پرداخت داخل شبکه است: مشتری بابت فضا پول می دهد و اپراتور بابت میزبانی پاداش می گیرد.
پس منطق سرمایه گذاری روی آن این است: هرچه حجم داده بیشتری روی این شبکه ذخیره شود، گردش این توکن بیشتر می شود. اگر به این فرض باور ندارید، خریدنش فقط شرط بندی روی نوسان بازار است.
مسیر دوم: اجاره دادن فضای دیسک
اینجاست که استورج با بقیه پروژه ها فرق می کند. شما می توانید یک نود اجرا کنید، فضای خالی هارد و پهنای باند خانگی تان را در اختیار شبکه بگذارید و بابت فضای اشغال شده و ترافیک خروجی پاداش بگیرید. شرایط فنی، حداقل ها و نحوه پرداخت در مستندات رسمی اپراتورهای نود استورج آمده است.
حالا بخش صادقانه اش. این کار سه ویژگی دارد که در تبلیغ ها کم گفته می شود:
- شروعش کند است. نود جدید با فضای کم شروع می کند و اعتماد شبکه به آن به مرور ساخته می شود. درآمد ماه اول عملا ناچیز است.
- بخشی از پاداش نگه داشته می شود. شبکه بخشی از درآمد نود جدید را به عنوان تضمین نگه می دارد و در طول زمان آزاد می کند. اگر نود را زود خاموش کنید، آن بخش را از دست می دهید.
- قطعی، جریمه دارد. نودی که مرتب در دسترس نباشد یا داده را از دست بدهد، از شبکه کنار گذاشته می شود. این یعنی سرور خانگی ای که روزی چند بار ریست می شود، گزینه مناسبی نیست.
و چرا اجرای نود از ایران معمولا جواب نمی دهد
این همان بخشی است که در متن های ترجمه شده پیدا نمی کنید و برای شما مهم ترین بخش است.
پایداری برق و اینترنت، دو شرط اصلی این کار است و هر دو در ایران شرط سختی هستند. یک نود که در قطعی های پی در پی از دسترس خارج شود، نه تنها درآمد نمی سازد، بلکه سابقه اش را هم خراب می کند.
مسئله دوم پرداخت است. پاداش نودها به صورت توکن پرداخت می شود و برداشتش هزینه شبکه دارد؛ برای نودی که درآمد ماهانه کمی دارد، همین هزینه بخش قابل توجهی از درآمد را می خورد.
مسئله سوم دسترسی است. سرویس های ابری و پلتفرم های این حوزه معمولا دسترسی از برخی کشورها را محدود می کنند و این محدودیت در سطح سرویس اعمال می شود، نه در سطح شبکه.
بی تعارف: برای کاربر ایرانی، مسیر دوم بیشتر یک پروژه فنی سرگرم کننده است تا یک منبع درآمد. اگر هدفتان سرمایه گذاری است، مسیر اول قابل دفاع تر است.
اگر مسیر اول را انتخاب کردید
چند چیز را قبل از خرید بدانید.
این توکن جزو دارایی های کوچک بازار است، یعنی نوسانش از بیت کوین و اتریوم بیشتر است و در روزهای ریزش، بیشتر افت می کند. اندازه سفارش را با همین فرض ببندید.
نقدشوندگی اش هم متوسط است. اختلاف نرخ خرید و فروش در این دسته از توکن ها بزرگ تر از دارایی های اصلی است و همین اختلاف، بخش واقعی هزینه معامله شماست؛ نه درصد کارمزدی که در جدول ها می بینید.
و اگر می خواهید مقایسه کنید که این پروژه در برابر رقبای متمرکزش کجا ایستاده، تفاوت استورج با پلتفرم های ذخیره سازی ابری دیگر را ببینید. برای شناخت خود فناوری هم معرفی استورج و نحوه کارش و کاربرد استورج در ذخیره سازی داده دو متن مکمل اند.
خرید و فروش خود توکن هم از صفحه استورج در دیجی دلار با نرخ لحظه ای و تسویه تومانی انجام می شود.
سوال های پرتکرار
چگونه می توان در استورج سرمایه گذاری کرد؟
دو راه دارد: خرید توکن STORJ از یک پلتفرم معتبر و نگهداری آن، یا اجرای یک نود و اجاره دادن فضای دیسک به شبکه. راه اول ساده و نقدشونده است، راه دوم به سخت افزار پایدار و اینترنت پایدار نیاز دارد.
اجرای نود استورج چقدر درآمد دارد؟
عدد ثابتی ندارد؛ به فضای پر شده، ترافیک خروجی و مدت فعالیت نود بستگی دارد و ماه های اول عملا ناچیز است. هر عددی که به شکل ماهانه و قطعی به شما گفته شود، تخمین است نه تضمین.
توکن استورج با سهام شرکت فرق دارد؟
بله. این توکن واحد پرداخت داخل شبکه است، نه سهم مالکیت. سود تقسیمی و حق رای شرکتی به آن تعلق نمی گیرد.
برای نگهداری استورج از چه کیف پولی استفاده کنم؟
STORJ یک توکن روی شبکه اتریوم است، پس هر کیف پولی که از توکن های این شبکه پشتیبانی کند کار می کند. برای مبالغ بزرگ تر کیف پول سخت افزاری، و در هر انتقال، انتخاب درست شبکه را دوباره چک کنید.
