کیف پول لایت کوین؛ سه نوع آدرس و یک اشتباه گران

لایت کوین یکی از قدیمی ترین ارزهای دیجیتال است و همین قدمت، یک عارضه جانبی دارد: سه نسل آدرس متفاوت دارد که ظاهرشان با هم فرق می کند و یکی از آنها دقیقا شبیه آدرس بیت کوین است.

بیشتر پول هایی که در این شبکه گم می شود، همین جا گم می شود. پس قبل از بحث کیف پول، اول تکلیف آدرس ها را روشن کنیم.

سه شکل آدرس، و آن یکی که خطرناک است

آدرس های لایت کوین سه شکل دارند:

• آدرس های قدیمی که با حرف L شروع می شوند.
• آدرس هایی که با M شروع می شوند و جایگزین نسل قدیمی تری هستند که با عدد 3 شروع می شد.
• آدرس های جدیدتر که با ltc1 شروع می شوند و کارمزد کمتری دارند.

مشکل، همان نسل قدیمی است. آدرس هایی که با 3 شروع می شوند در بیت کوین هم وجود دارند و از روی ظاهر نمی شود فهمید کدام است. اگر لایت کوین را به یکی از آنها که در واقع آدرس بیت کوین بوده بفرستید، تراکنش روی شبکه لایت کوین ثبت می شود و صاحب آن آدرس بیت کوین معمولا کلید مربوطه را در شبکه لایت کوین در اختیار ندارد. دارایی از دسترس خارج می شود.

قاعده ای که این خطر را حذف می کند: به جای نگاه کردن به ظاهر آدرس، همیشه از فرم واریز همان سرویس و از شبکه ای که خودش اعلام کرده استفاده کنید، و اول یک مبلغ ناچیز آزمایشی بفرستید. کارمزد شبکه لایت کوین پایین است و این آزمایش عملا رایگان تمام می شود.

کیف پول را بر اساس مبلغ انتخاب کنید، نه بر اساس فهرست ها

فهرست «ده کیف پول برتر» به درد کسی نمی خورد، چون سوال درست این نیست که کدام بهتر است؛ این است که شما چه می خواهید.

مبلغ کم، استفاده روزمره. کیف پول موبایل. راه اندازی چند دقیقه ای، بدون هزینه، کافی. کلید روی گوشی شماست، پس قفل گوشی و نصب نکردن برنامه های مشکوک، بخشی از امنیت دارایی است.

مبلغ قابل توجه، نگهداری بلندمدت. کیف پول سخت افزاری. کلید هیچ وقت از دستگاه بیرون نمی آید و حتی اگر کامپیوترتان آلوده باشد، تراکنش بدون تایید روی خود دستگاه امضا نمی شود.

معامله مکرر. ماندن در پلتفرمی که خرید و فروش تومانی انجام می دهد منطقی تر است؛ هر انتقال، کارمزد و ریسک اضافه می کند. فقط بدانید این نگهداری نیست، معامله است.

کیف پول رومیزی کامل. برای کسی که می خواهد خودش گره شبکه داشته باشد؛ کد منبع و نسخه های رسمی هم روی سایت رسمی لایت کوین در دسترس است. برای بیشتر کاربران، بیش از حد لازم است.

آن قابلیت جدید که ممکن است دردسر بسازد

لایت کوین چند سالی است قابلیتی برای انتقال های محرمانه دارد که در آن مبلغ تراکنش عمومی نیست.

از نظر فنی جالب است. از نظر عملی، یک نکته را باید بدانید: بسیاری از صرافی ها و سرویس ها واریز از این نوع آدرس ها را نمی پذیرند و برخی حتی برداشت به آن را غیرفعال کرده اند. اگر قصد دارید دارایی را به یک پلتفرم منتقل کنید، از آدرس معمولی استفاده کنید.

این را از این جهت می گویم که در فهرست های تبلیغاتی، این قابلیت به عنوان مزیت معرفی می شود بدون اینکه بگویند کجا کار نمی کند.

پشتیبان گیری، همان کاری که همه به تعویق می اندازند

هر کیف پول شخصی، در لحظه ساخت یک عبارت بازیابی به شما می دهد. آن عبارت خود دارایی شماست؛ کیف پول فقط یک برنامه است.

سه قاعده ساده که تقریبا همه سرقت ها را حذف می کند: عبارت را روی کاغذ بنویسید و عکس نگیرید. در هیچ فرم، سایت یا چت پشتیبانی واردش نکنید. و یک نسخه دوم را جای فیزیکی دیگری نگه دارید، چون گم شدن و آتش و سرقت هم به اندازه هکر، دارایی از بین می برند.

بی تعارف، اگر این یک بخش را جدی نگیرید، بقیه این متن بی فایده است.

از ایران، دو نکته

اپلیکیشن های کیف پول همیشه از فروشگاه های رسمی در دسترس نیستند و همین باعث می شود کاربر سراغ فایل نصبی از منابع غیررسمی برود. این خطرناک ترین کار ممکن است. اگر ناچارید، فایل را با آنچه سایت رسمی پروژه اعلام کرده تطبیق دهید.

و در روزهای ناپایداری دسترسی، انتقال را تکرار نکنید. تراکنشی که در برنامه نیمه کاره به نظر می رسد معمولا روی شبکه ثبت شده است؛ آدرس را در یک مرورگر بلاکچین ببینید و بعد تصمیم بگیرید.

اگر می خواهید بدانید این شبکه اصلا چه فرقی با بیت کوین دارد، معرفی لایت کوین و نحوه کارش و لایت کوین کنار بیت کوین و ریپل کجا می ایستد جواب می دهند. برای نگاه سرمایه گذاری هم بررسی جایگاه سرمایه گذاری لایت کوین را ببینید و خرید و فروش با تسویه تومانی از صفحه لایت کوین دیجی دلار انجام می شود.

سوال های پرتکرار