پرتکرارترین شکل این سوال در پشتیبانی: «کدام ارز برای کوتاه مدت سود می دهد؟» و مشکل، دقیقا در همین سوال است. سود کوتاه مدت از انتخاب دارایی نمی آید؛ از این می آید که چند درصد از هر معامله بعد از کسر هزینه ها برای شما می ماند.
بگذارید با عددهای ساختگی بازی نکنیم و ساختار ماجرا را باز کنیم.
کوتاه مدت دقیقا یعنی چند وقت
سه چیز کاملا متفاوت زیر یک اسم جمع شده اند و ریسکشان هم رده نیست:
- معامله روزانه. باز و بسته کردن در همان روز. تعریف رسمی اش همین است و در بازارهای سنتی هم به عنوان فعالیتی پرریسک دسته بندی می شود.
- نوسان گیری. چند روز تا چند هفته. تعداد معامله کمتر است، پس سهم هزینه ها هم کمتر است.
- نگهداری چندماهه. بیشتر مردم وقتی «کوتاه مدت» می گویند در واقع همین را می خواهند و بدون اینکه بدانند، کم هزینه ترین گزینه را انتخاب کرده اند.
هر چه به بالای این فهرست نزدیک تر شوید، سهم مهارت کمتر و سهم هزینه بیشتر می شود. این جمله را نگه دارید.
چهار هزینه ای که سود کوتاه مدت را می خورند
در نگهداری بلندمدت، این چهار قلم یک بار پرداخت می شوند. در معامله کوتاه مدت، هر بار.
- فاصله خرید و فروش. بی سر و صداترینشان. شما همیشه کمی بالاتر می خرید و کمی پایین تر می فروشید و این فاصله در دارایی های کم عمق تر، بزرگ تر است.
- کارمزد سرویس. تنها قلمی که تبلیغ ها درباره اش حرف می زنند.
- کارمزد شبکه. فقط وقتی دارایی را جابه جا می کنید. اگر معامله داخل یک پلتفرم انجام شود، این قلم صفر است و همین یکی از معدود مزیت های واقعی معامله در بازار داخلی است.
- هزینه زمان و خطا. شمردنی نیست ولی وجود دارد. کسی که روزی سه ساعت نمودار نگاه می کند، دارد هزینه می دهد.
حساب سرانگشتی: اگر مجموع سه قلم اول در هر رفت و برگشت یک درصد باشد، بیست معامله در ماه یعنی بیست درصد. یعنی قبل از هر تحلیلی، باید بیست درصد جلو بزنید تا به نقطه سربه سر برسید. اکثر ضررهای کوتاه مدت اینجا ساخته می شوند، نه در تحلیل غلط.
چرا پرنوسان ترین دارایی بدترین انتخاب برای شروع است
اینجا موضع می گیرم و می دانم خلاف چیزی است که در کانال ها گفته می شود.
منطق رایج این است که برای سود کوتاه مدت باید سراغ دارایی پرنوسان رفت، و دوج کوین معمولا مثال اول است. نوسانش هم واقعا بالاست. ولی نوسان یک شمشیر دو لبه است که لبه دومش را کسی نشان نمی دهد: همان دارایی که در ده دقیقه می تواند هشت درصد بالا برود، در ده دقیقه هم می تواند هشت درصد پایین بیاید، و شما در آن ده دقیقه لزوما پشت سیستم نیستید.
مشکل دوم جدی تر است. قیمت دوج کوین بیشتر از هر دارایی دیگری به توجه وابسته است، نه به چیزی که بشود مدلش کرد. اینکه چه چیزی را واقعا می شود از نمودارش خواند و چه چیزی را نه، موضوع آنچه نمودار دوج کوین واقعا می گوید است. و اینکه اصلا این دارایی به درد شما می خورد یا نه، جواب کوتاهی ندارد و در سه شرط خرید دوج کوین آمده است.
یک تصحیح، چون نسخه قبلی همین صفحه اشتباه می گفت
متن قبلی این صفحه، معامله اهرم دار را به عنوان یکی از ابزارهای موجود در دیجی دلار معرفی می کرد. این درست نیست و اصلاحش می کنیم: آنچه اینجا ارائه می شود خرید و فروش خود دارایی است. اهرم و مارجین محصول ما نیستند.
و صادقانه، برای کسی که تازه شروع کرده این محدودیت خوبی است. اهرم ریسک را بزرگ نمی کند، جنسش را عوض می کند؛ ریاضی انحلال و چیزهایی که قبل از باز کردن چنین حسابی باید بدانید در پرونده معاملات آتی آمده است.
چیزی که واقعا نتیجه را تعیین می کند
نه اندیکاتور، نه استراتژی. دو تا عدد ساده.
اندازه هر معامله. اگر یک معامله بد بتواند بیشتر از چند درصد کل سرمایه شما را ببرد، بقیه بحث بی معنی است.
حد ضرری که از قبل نوشته شده. از قبل، یعنی قبل از ورود، نه در لحظه ای که ضرر دارید نگاهش می کنید. تصمیم گیری در لحظه ضرر، همان کاری است که سرمایه ها را از بین می برد. چارچوب کاملش در مدیریت ریسک در ارز دیجیتال هست.
هر کس بیشتر از دو دقیقه درباره اندیکاتورها با شما حرف زد و درباره این دو عدد حرفی نزد، چیزی برای فروختن دارد.
سه چیز که فقط برای بازار ما صدق می کند
اول، نمودار تومانی دو متغیر دارد. یک معامله کوتاه مدت می تواند به دلار سودده باشد و به تومان نه، یا برعکس. قبل از شروع تصمیم بگیرید سود را با کدام واحد می سنجید.
دوم، عمق بازار داخلی در ساعت های خلوت کم است و فاصله خرید و فروش باز می شود. معامله در ساعت های کم حجم، هزینه ای است که خودتان به خودتان تحمیل می کنید.
سوم، اختلال اینترنت. استراتژی کوتاه مدت به دسترسی مداوم نیاز دارد و آن دسترسی اینجا تضمینی نیست. کسی که سبک معامله اش تحمل دو روز قطعی را ندارد، سبکش با این بازار جور نیست. نرخ لحظه ای و شرایط ثبت سفارش در صفحه دوج کوین و ثبت سفارش ریالی قابل دیدن است.
سوال های پرتکرار
کدام ارز دیجیتال برای سرمایه گذاری کوتاه مدت سودآور است؟
هیچ کدام به صورت ذاتی. سودآوری کوتاه مدت به هزینه هر رفت و برگشت و به انضباط شما بستگی دارد، نه به نام دارایی. اگر جوابی جز این شنیدید، آن جواب برای فروش گفته شده است.
با سرمایه کم بهتر است کوتاه مدت کار کنم؟
معمولا نه، و دلیلش ریاضی است. هزینه های ثابت نسبت به سرمایه کوچک، سهم بزرگ تری برمی دارند. سرمایه کم با تعداد معامله زیاد، بدترین ترکیب ممکن است.
کدام ارز دیجیتال کمترین ریسک را دارد؟
از نظر نوسان قیمت، استیبل کوین ها. ولی آن ها ریسک را حذف نمی کنند، جابه جا می کنند: به جای ریسک قیمت، ریسک ناشر و ریسک شبکه انتقال را می پذیرید. کم ریسک به معنای بی ریسک نیست.
اسکالپینگ برای بازار ایران منطقی است؟
در عمل نه. اسکالپینگ به سودهای بسیار کوچک و تعداد معامله زیاد تکیه دارد و دقیقا همان چیزی است که فاصله خرید و فروش و کارمزد از بین می برند. اضافه کنید ناپایداری دسترسی را، و چیزی از حاشیه سود نمی ماند.
پس بالاخره چه کار کنیم
اگر تازه شروع کرده اید، از پایین آن فهرست اول شروع کنید، نه از بالا. تعداد معامله را کم کنید، اندازه هر معامله را کوچک نگه دارید و حد ضرر را قبل از ورود بنویسید.
و اگر بعد از سه ماه دیدید مجموع سودتان از مجموع کارمزدهایتان کمتر است، این شکست نیست؛ همان جواب سوالی است که از اول می پرسیدید.
