دوج کوین بلند مدت؛ چه چیزی باید درست باشد

«دوج کوین را بخرم و پنج سال دست نزنم، جواب می دهد؟» این سوال را زیاد می شنویم و جواب کوتاهی ندارد، چون خود سوال دو تا سوال است که با هم قاطی شده اند.

سوال اول: آیا دوج کوین پنج سال دیگر هم وجود دارد؟ سوال دوم: آیا گران تر می شود؟ این دو هیچ ربطی به هم ندارند.

بقا تقریبا قطعی است، رشد نه

دوج کوین بیش از یک دهه است که بدون وقفه کار می کند، جامعه بزرگی دارد و در رتبه های بالای بازار نشسته. احتمال اینکه ناپدید شود کم است.

ولی بقا هیچ چیزی درباره قیمت نمی گوید. ده ها دارایی هستند که سال هاست کار می کنند و قیمتشان سال هاست جایی نرفته. بقا شرط لازم است، نه کافی.

پس اگر استدلال شما این است که «چون از بین نمی رود، بالاخره بالا می رود»، این استدلال یک حلقه کم دارد.

مسئله اصلی: این دارایی سقف عرضه ندارد

اینجا بزرگ ترین تفاوت نگهداری بلندمدت دوج کوین با نگهداری بلندمدت بیت کوین است، و بیشتر مقایسه ها از رویش رد می شوند.

طبق مستندات رسمی دوج کوین، بابت هر بلاک ده هزار دوج کوین جدید ضرب می شود و بلاک ها هم تقریبا هر دقیقه ساخته می شوند. یعنی عرضه دائما در حال افزایش است و در داده های کوین مارکت کپ هم برای این دارایی حداکثر عرضه ای ثبت نشده است.

معنی عملی اش برای کسی که سال ها نگه می دارد این است: هر سال مقدار بیشتری دوج کوین وجود دارد، پس برای اینکه قیمت ثابت بماند، تقاضا هم باید به همان نسبت رشد کند. برای اینکه بالا برود، باید بیشتر رشد کند. این تفاوت با دارایی کمیاب، تفاوت جهت نیست؛ تفاوت شیب زمین است. توضیح کامل عرضه بی سقف دوج کوین این حساب را باز کرده است.

سه چیزی که باید درست باشد

اگر نگهداری بلندمدت این دارایی قرار است جواب بدهد، دست کم یکی از این سه باید اتفاق بیفتد:

• پذیرش پرداخت واقعی و تکرارشونده. نه یک شرکت که اعلام می کند، بلکه حجمی از پرداخت که هر ماه تکرار شود. وضعیت فعلی اش در بررسی جاهایی که دوج کوین قبول می شود آمده و بی تعارف، کوچک است.
• ورود پول نهادی و ماندگار. چیزی که ترکیب دارندگان را عوض کند و بازار را کمتر وابسته به موج توجه بگذارد.
• باقی ماندن جامعه کاربری در همین اندازه. این تنها موردی است که تا امروز مرتب تحقق پیدا کرده و دقیقا همان چیزی است که دوج کوین را زنده نگه داشته.

هیچ کدام از این سه، پیش بینی نیست. معیار است. اگر سه سال دیگر هیچ کدامشان جلو نرفته باشند، فرضیه شما رد شده و این را باید بپذیرید.

ریسکی که اسمش را کسی نمی آورد

ریسک بزرگ دوج کوین در بلندمدت، سقوط قیمت نیست. جایگزینی است.

دوج کوین در دسته ای بازی می کند که ورود به آن تقریبا رایگان است. هر فصل چند میم کوین جدید می آید و توجه، که تنها سوخت این دسته است، تقسیم می شود. دوج کوین تا امروز جای خودش را نگه داشته و تفاوتش با بقیه میم کوین ها هم دقیقا همین سابقه است، اما این یک برتری فنی نیست که کسی نتواند از آن عبور کند.

پس نگه داشتن ده ساله این دارایی، شرط بستن روی دوام یک فرهنگ است، نه روی یک فناوری. اگر با این جمله راحت نیستید، این دارایی برای شما نیست.

حساب تومانی، جایی که خیلی ها خودشان را گول می زنند

این بخش مخصوص خواننده ایرانی است و در هیچ تحلیل ترجمه شده ای پیدایش نمی کنید.

اگر پنج سال پیش دوج کوین خریده بودید و امروز سود تومانی داشته باشید، بخش بزرگی از آن سود مال دوج کوین نیست؛ مال تغییر نرخ ارز است. برای اینکه بفهمید تصمیمتان درست بوده یا نه، باید عملکرد را به دلار بسنجید و بعد جدا حساب کنید که همان پول در یک دارایی دلاری دیگر چه می شد.

هر کس این تفکیک را انجام ندهد، تورم را با مهارت سرمایه گذاری اشتباه می گیرد. و این اشتباه، رایج ترین اشتباه در ارزیابی بلندمدت بین کاربران ایرانی است.

موضع ما

بی تعارف: دوج کوین به عنوان بخش کوچکی از یک سبد، برای کسی که می داند چه چیزی خریده، تصمیم دفاع پذیری است. به عنوان محور یک برنامه بازنشستگی، نه.

دلیلش هم دشمنی با این دارایی نیست. دلیلش این است که هر دارایی که ارزشش عمدتا از توجه می آید، نمی تواند پایه یک برنامه بلندمدت باشد؛ چون توجه، تنها چیزی است که هیچ کس نمی تواند برایش برنامه بریزد.

اگر تصمیم گرفتید نگه دارید، اندازه سفارش را طوری انتخاب کنید که یک افت شصت درصدی برنامه زندگی تان را عوض نکند. سابقه چنین افت هایی در بررسی سقف تاریخی دوج کوین هست و نرخ روز دوج کوین هم نقطه شروع حساب کردن است.

سوال های پرتکرار