ایردراپ ارز دیجیتال چیست و چه چیزی واقعا نصیب شما می شود
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
یک لینک در تلگرام: «ایردراپ رسمی پروژه، فقط کیف پولت رو وصل کن.» چند دقیقه بعد، کیف پول خالی است.
و در همان هفته، کسی که سه سال پیش دو بار در یک صرافی غیرمتمرکز معامله کرده بود، توکنی دریافت می کند که ارزشش از حقوق ماهانه اش بیشتر است.
هر دو ایردراپ نامیده می شوند. تفاوتشان چیزی است که این متن درباره اش است.
ایردراپ توزیع رایگان توکن بین تعداد زیادی آدرس کیف پول است. پروژه توکن می سازد و بخشی از آن را، بدون گرفتن پول، به آدرس هایی می فرستد که شرط مشخصی را داشته اند.
کلمه کلیدی «شرط» است. ایردراپ واقعی تقریبا هیچ وقت به این معنا نیست که هر کسی هر وقت خواست چیزی بگیرد؛ به این معناست که رفتار مشخصی در گذشته یا حال، شما را واجد شرایط کرده است.
سه دلیل واقعی وجود دارد و هر سه به نفع پروژه است، نه به نفع شما. این را از اول بدانید تا انتظار درستی داشته باشید.
تبلیغات. توکن رایگان سر و صدا می سازد، و سر و صدا برای پروژه ای که هنوز کاربر ندارد از هر بودجه تبلیغاتی ارزان تر است.
پخش مالکیت. شبکه ای که نود درصد توکنش دست ده نفر است، غیرمتمرکز نیست و کسی جدی اش نمی گیرد. ایردراپ آمار توزیع را سریع اصلاح می کند.
راه اندازی حاکمیت. وقتی توکن حق رای می دهد، پروژه باید رای دهنده داشته باشد. ساده ترین راهش دادن توکن به کسانی است که از پلتفرم استفاده کرده اند.
- ایردراپ بازگشتی: پاداش رفتار گذشته، بدون اینکه از قبل اعلام شده باشد. تنها نوعی که واقعا پول ساخته، و دقیقا چون از قبل اعلام نشده، نمی شود برایش برنامه ریزی کرد.
- ایردراپ به دارندگان: عکس برداری از بلاکچین در لحظه ای مشخص و توزیع بر اساس موجودی همان لحظه.
- ایردراپ فورک: وقتی شبکه ای دو نیم می شود، دارنده زنجیره اصلی به همان اندازه از زنجیره جدید هم دارد. بیت کوین کش نمونه کلاسیکش است.
- ایردراپ با انجام وظیفه: فالو کن، ریتوییت کن، عضو کانال شو. کم ارزش ترین نوع و آلوده ترین به تقلب.
- ایردراپ استاندارد: توزیع بدون شرط خاص. امروز تقریبا منسوخ است، چون یک نفر با هزار کیف پول کل ماجرا را بی معنا می کند.
تفاوت این ها فقط تعریف نیست. نوع ایردراپ تعیین می کند که آیا کاری از دست شما برمی آید یا نه.
یونی سواپ در سپتامبر ۲۰۲۰ توکن حاکمیتی اش را معرفی کرد و اعلامیه رسمی خود پروژه جزئیاتش را دقیق نوشته: عکس برداری تا اول سپتامبر ۲۰۲۰، چهارصد واحد UNI برای هر یک از ۲۵۱۵۳۴ آدرسی که تا آن تاریخ با پلتفرم کار کرده بودند، و سهمی جداگانه برای ۴۹۱۹۲ تامین کننده نقدینگی.
چیزی که در روایت های فارسی معمولا حذف می شود این است: هیچ کس از قبل نمی دانست. کسانی که آن چهارصد توکن را گرفتند، برای گرفتن ایردراپ معامله نکرده بودند؛ از پلتفرم استفاده کرده بودند چون به کارشان می آمد.
این تفاوت کل ماجراست. ایردراپ های بزرگ پاداش استفاده واقعی بوده اند، نه پاداش شکار ایردراپ.
حداقلش یک کیف پول غیرکاستدیال است؛ یعنی کیف پولی که کلید خصوصی اش دست خودتان باشد. توکنی که به آدرس صرافی فرستاده شود، ممکن است اصلا به شما نرسد، چون صرافی قرار نیست هر توکن ناشناسی را پشتیبانی کند. راه اندازی رایج ترین گزینه در راهنمای نصب و اتصال متامسک آمده است.
بعد از آن، تعامل واقعی با پروتکل: معامله، تامین نقدینگی، پل زدن بین شبکه ها، یا استفاده از سرویسی که هنوز توکن ندارد. و کارمزد شبکه، که باید از قبل در کیف پول باشد.
همین جا حساب ساده ای لازم است که کمتر کسی می کند. اگر برای شکار یک ایردراپ احتمالی، ده تراکنش انجام دهید و هر کدام کارمزد بدهد، شما پول واقعی خرج کرده اید در ازای یک احتمال. اگر آن پروژه هیچ وقت توکن ندهد یا شما را واجد شرایط نداند، آن خرج برنمی گردد.
این بخش را در راهنماهای ترجمه شده پیدا نمی کنید و مهم ترین بخش این متن است.
احراز هویت. بخش بزرگی از ایردراپ های امروزی، توزیع را به یک صرافی متمرکز می سپارند یا شرط احراز هویت می گذارند. برای کاربر ایرانی این یعنی توکن ممکن است اختصاص داده شود اما هرگز قابل برداشت نباشد. قبل از خرج کردن کارمزد، بررسی کنید که مسیر دریافت زنجیره ای است یا از صرافی می گذرد.
مسدودسازی جغرافیایی. بعضی رابط های کاربری بر اساس نشانی آی پی بسته می شوند. تغییر نشانی، مشکل احراز هویت را حل نمی کند و در بسیاری موارد نقض شرایط استفاده است؛ حسابی که بعدا به همین دلیل بسته شود، توکنش هم می رود.
پول اولیه. برای هر تعاملی، کارمزد شبکه لازم است و آن کارمزد باید از جایی بیاید. مسیر عملی برای رساندن ارزش به یک کیف پول یا پلتفرم بین المللی، ووچر است؛ ووچر مناسب برای شارژ کیف پول کنار هم مقایسه شده و یو ووچر برای شارژ سریع کوتاه ترین مسیر است.
اینترنت. در روزهای اختلال، مهلت های زمان دار از دست می روند. ایردراپ هایی که پنجره دریافت کوتاه دارند، برای کاربر ایرانی ریسک اضافه ای دارند که در هیچ راهنمای خارجی دیده نمی شود.
سه دلیل. اول، توزیع گسترده معمولا با فشار فروش سنگین همراه است؛ بخش بزرگی از گیرندگان همان روز اول می فروشند و قیمتی که در دقیقه اول می بینید، معمولا بالاترین قیمتی است که خواهید دید. دوم، هزینه شکار ایردراپ قطعی است و درآمدش احتمالی. سوم و مهم تر از هر دو، بیشتر چیزهایی که با نام ایردراپ در کانال ها می چرخند اصلا ایردراپ نیستند.
الگوی رایج ساده است: صفحه ای شبیه سایت رسمی، دکمه «اتصال کیف پول»، و امضایی که در واقع اجازه برداشت نامحدود می دهد. یک امضا کافی است. تفکیک نمونه واقعی از جعلی در تشخیص ایردراپ جعلی از واقعی باز شده و اگر دارایی قابل توجهی نگه می دارید، جدا کردن کیف پول آزمایشی از کیف پول اصلی و استفاده از کیف پول سخت افزاری برای نگهداری بلندمدت ساده ترین دفاع است.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، هر موج ایردراپ الگوی یکسانی دارد: تقاضا برای شارژ کیف پول در روزهای اوج خبر جهش می کند و چند هفته بعد به سطح قبل برمی گردد. یعنی بیشتر کسانی که وارد می شوند، دیر وارد می شوند.
از پروتکل هایی استفاده کنید که به هر حال به کارتان می آیند. اگر روزی توکنی دادند، پاداش است؛ اگر ندادند، چیزی از دست نداده اید چون خدمات را استفاده کرده اید.
و هیچ وقت کیف پول اصلی را به سایتی که از یک پیام تبلیغاتی آمده وصل نکنید. این تنها قانونی است که استثنا ندارد.
ایردراپ در ارز دیجیتال به چه معناست؟
توزیع رایگان توکن بین آدرس های کیف پولی که شرط مشخصی را داشته اند: نگهداری یک دارایی در زمان عکس برداری، استفاده قبلی از یک پلتفرم، یا انجام وظیفه ای معین. کلمه «رایگان» درست است، اما «بدون شرط» نه.
آیا ایردراپ ها واقعی هستند؟
بعضی هایشان کاملا واقعی اند و مستندشان روی سایت رسمی خود پروژه منتشر می شود. اما نسبت جعلی به واقعی در پیام رسان های فارسی بسیار بالاست. معیار ساده این است: خبر را روی دامنه رسمی پروژه ببینید، نه در کانالی که لینک را فرستاده.
برای ایردراپ چه چیزی لازم است؟
یک کیف پول غیرکاستدیال، مقداری موجودی برای کارمزد شبکه، و تعامل واقعی با پروتکل مورد نظر. هیچ ایردراپ معتبری کلید خصوصی یا عبارت بازیابی شما را نمی خواهد؛ درخواست این دو یعنی کلاهبرداری، بدون استثنا.
قیمت ایردراپ چقدر است؟
خود ایردراپ قیمت ندارد و پولی بابتش پرداخت نمی شود؛ هر کس از شما برای «ثبت نام در ایردراپ» پول بخواهد، کلاهبردار است. آنچه هزینه دارد کارمزد شبکه برای تعامل هایی است که شما را واجد شرایط می کند، و ارزش توکن دریافتی هم تا وقتی در بازاری معامله نشود، عددی ندارد.
