پنل دیجی دلار برای سفارش ووچر؛ قدم به قدم روی خود صفحه

اگر بخواهم کل این درس را به یک عادت تبدیل کنم، سه نگاه کوتاه است پیش از زدن دکمه پرداخت.

آدرس. دو تکه آخر قبل از اسلش را بخوانید، حرف به حرف. این کار سه ثانیه وقت می برد و تنها کاری است که هیچ جایگزینی ندارد.

نوع ووچر. مقصد پرداخت شما اسم دقیقی را خواسته و آن اسم قابل جایگزینی نیست. یو ووچر و هات ووچر و مقصدهایی که قبولش می کنند دو چیز جدا هستند و کد یکی به درد دیگری نمی خورد. اینجا یک تصحیح هم لازم است که هنوز نصف اینترنت فارسی برعکسش را می نویسد: پرفکت مانی سال هاست صدور کد جدید را متوقف کرده. هیچ صفحه ای در دیجی دلار به شما کد نو پرفکت مانی نمی فروشد و اگر جایی چنین پیشنهادی دیدید، همان جا کنار بکشید. تنها کاری که با کد قدیمی می شود کرد بازخرید کدهای مانده از قبل است.

مبلغ فاکتور. نه عددی که ده دقیقه پیش در صفحه دیدید. همان عددی که همین حالا در فاکتور نوشته شده.

و یک چیز کوچک که از پشت میز خیلی به چشم می آید: وقتی سفارشی جایی گیر می کند، کاربر معمولا اول از صفحه اش عکس می گیرد و می فرستد. آن عکس تقریبا هیچ کمکی نمی کند، چون هزار سفارش دیگر هم همان شکلی است. چیزی که کار را جلو می اندازد شماره سفارش است؛ همان که در سابقه سفارش های پنل کنار هر ردیف نشسته. اگر همین یک عادت را بردارید، وقت خودتان را نصف کرده اید.