شاخص ترس و طمع؛ این عدد واقعا چه چیزی را می سنجد

پشت این عدد یک الگوی قدیمی تر هست که خواندنش مهم تر است. بازار در چهار مرحله می چرخد و در هر مرحله حس غالب فرق دارد:

• تجمع. قیمت آرام است، خبری نیست، حوصله ها سر رفته. اینجا کمترین رقابت را برای خرید دارید و بیشترین بی حوصلگی را.
• صعود. قیمت بالا می رود و هر بار که بالا می رود، افراد بیشتری متقاعد می شوند که باید بخرند. اینجا شاخص سبز است.
• توزیع. قیمت هنوز بالاست ولی دیگر بالاتر نمی رود. حس غالب انکار است: «فقط یک اصلاح است».
• نزول. و بعد فروش، که هر چه سریع تر باشد ضرر را بیشتر قطعی می کند.

سوگیری هایی که در این مسیر کار می کنند اسم دارند و هر کدام یک اشتباه مشخص می سازند. ترس از جا ماندن باعث خرید در بدترین قیمت می شود. اثر گله ای باعث می شود تصمیم دیگران را با تحلیل اشتباه بگیرید. و زیان گریزی، یعنی اینکه درد ضرر بیشتر از لذت سود است، باعث می شود پوزیشن زیان ده را نگه دارید و سودده را زود ببندید. دقیقا برعکس آن چیزی که باید.

خبر بد اینکه دانستن اسم اینها جلویشان را نمی گیرد. چیزی که جلویشان را می گیرد، تصمیم گرفتن قبل از لحظه است.