بلاکچین بیت کوین؛ چهار مفهومی که واقعا به کارتان می آید

توضیح رسمی بیت کوین بلاکچین را «دفتر حساب عمومی مشترکی که کل شبکه به آن تکیه می کند» تعریف می کند. کلمه کلیدی عمومی است.

یعنی هر تراکنشی که تا امروز انجام شده، برای همیشه قابل دیدن است. اسم شما رویش نیست، ولی آدرس شما هست، و آدرس ها به هم وصل می شوند. اگر یک بار آدرسی را به هویت واقعی تان گره بزنید، تمام تاریخچه آن آدرس به عقب و جلو قابل ردیابی می شود.

این مهم ترین سوءتفاهم درباره بیت کوین است. مردم فکر می کنند ناشناس است؛ نیست. مستعار است، و این دو کلمه معنای بسیار متفاوتی دارند.

اینجا جایی است که خیلی ها اشتباه می کنند.

استخراج در توضیح رسمی بیت کوین یک «سیستم اجماع توزیع شده» است که تراکنش های در انتظار را با قرار دادنشان در بلاکچین تایید می کند، و شبیه یک قرعه کشی رقابتی کار می کند تا هیچ کس به تنهایی نتواند تعیین کند چه چیزی به زنجیره اضافه شود.

نتیجه اش این است که وقتی تراکنش شما در یک بلاک قرار می گیرد، هنوز صد درصد قطعی نشده. با اضافه شدن هر بلاک بعدی، بازگرداندن آن سخت تر و پرهزینه تر می شود تا جایی که عملا ناممکن است. به همین دلیل است که پلتفرم ها بعد از چند تایید موجودی را آزاد می کنند، نه بعد از اولین بلاک.

و به همین دلیل «تراکنش زدم چرا نرسید» تقریبا همیشه یک مسئله کارمزد است، نه یک مشکل. تراکنش با کارمزد پایین در صف می ماند تا وقتی ماینری آن را به صرفه ببیند.