حکمرانی تزوس؛ شبکه ای که بدون انشعاب آپدیت می شود
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
سال ۲۰۱۶ اتریوم بر سر یک تصمیم دو تکه شد و از دل آن اختلاف، اتریوم کلاسیک بیرون آمد. آن اتفاق نشان داد هزینه واقعی نداشتن سازوکار تصمیم گیری چیست: وقتی راه رسمی برای حل اختلاف وجود ندارد، اختلاف به انشعاب ختم می شود.
تزوس با همین مسئله شروع شد. ایده اش این بود که فرایند تغییر پروتکل را داخل خود پروتکل بگذارد، تا ارتقا به جای اینکه جنگ اجتماعی باشد، یک رویه باشد.
پنج مرحله پشت سر هم، و هر مرحله زمان مشخص خودش را دارد. مستندات رسمی تزوس آن را این طور توصیف می کنند:
- پیشنهاد؛ نمایندگان شبکه پیشنهادهای تغییر را ثبت و روی آن ها رای می دهند.
- بررسی؛ رای گیری روی اینکه پیشنهاد برتر جلو برود یا نه.
- مکث؛ فرصت آزمایش و بررسی توسط جامعه.
- ترویج؛ رای نهایی برای پذیرش.
- پذیرش؛ زمانی برای اینکه زیرساخت ها خود را با نسخه جدید تطبیق دهند.
هر مرحله حدود چهارده دوره طول می کشد، یعنی نزدیک دو هفته. پس یک تغییر کامل، از ثبت پیشنهاد تا فعال شدن، حدود هفتاد روز زمان می برد. در دو مرحله رای گیری هم آستانه سختی وجود دارد: وزن رای های موافق باید بیش از هشتاد درصد مجموع موافق و مخالف باشد.
و در پایان مرحله آخر، شبکه به صورت خودکار نسخه جدید را فعال می کند. کسی لازم نیست چیزی را هماهنگ کند.
یک چیز، و مهم است: هزینه هماهنگی.
در شبکه هایی که چنین سازوکاری ندارند، هر ارتقای بزرگ نیاز به توافق نانوشته بین توسعه دهندگان، استخرهای استخراج، صرافی ها و کیف پول ها دارد. اگر بخشی از این زنجیره همراه نشود، زنجیره دو تکه می شود. اینجا نتیجه از قبل مشخص است و همه می دانند در چه تاریخی چه اتفاقی می افتد.
برای دارنده معمولی، سود این ماجرا غیرمستقیم اما واقعی است: پشتیبانی صرافی ها و کیف پول ها کمتر دچار وقفه می شود و شما کمتر با پیام «واریز و برداشت موقتا بسته است» روبرو می شوید.
صفحه هایی که این پروژه را تعریف می کنند معمولا اینجا سکوت می کنند. سه ایراد جدی وجود دارد.
اول، کندی. هفتاد روز برای یک تغییر، وقتی رقبا می توانند در چند هفته چیزی را عرضه کنند، هزینه رقابتی دارد. نظم، همیشه رایگان نیست.
دوم، تمرکز رای. رای متعلق به وزن سهام است، پس چند نهاد بزرگ عملا وزن تعیین کننده دارند. «حکمرانی روی زنجیره» به معنای «حکمرانی مردمی» نیست و این دو را نباید یکی گرفت.
سوم، و مهم تر از هر دو: فرایند خوب، تصمیم خوب تولید نمی کند. تنها تضمین می کند تصمیم بدون انشعاب اجرا می شود. اینکه تزوس تا امروز انشعاب پرسر و صدایی نداشته، به همان اندازه که نشانه کارآمدی سازوکار است، می تواند نشانه نبود اختلاف جدی باشد.
صریح باشیم: اگر مقدار کمی از این دارایی را نگه داشته اید، شما در این رای گیری ها نقشی ندارید. حق رای به نمایندگانی می رسد که سهام کافی برای فعالیت در شبکه دارند و کاربر عادی، اگر بخواهد، فقط می تواند سهامش را به یکی از آن ها واگذار کند.
پس این ویژگی را به عنوان دلیل خرید نفروشیم. حکمرانی روی زنجیره یک مزیت فنی برای دوام شبکه است، نه یک منبع درآمد برای شما.
دو نکته عملی هم هست. اگر دارایی را در پلتفرم داخلی نگه داشته اید، ارتقاها بدون دخالت شما اعمال می شوند. و اگر از کیف پول شخصی استفاده می کنید، پس از هر تغییر پروتکل، به روز نگه داشتن نرم افزار کیف پول شرط دیدن درست موجودی است.
بر اساس سفارش های ثبت شده در پلتفرم دیجی دلار، تزوس یکی از دارایی هایی است که تقاضایش تقریبا مستقل از موج های خبری بازار حرکت می کند؛ خریدارانش کمتر اند و بلندمدت تر می مانند.
تزوس مسئله ای واقعی را حل کرده و راه حلش هم به شکل قابل احترامی مهندسی شده است. اما این راه حل، مسئله «قیمت» را حل نمی کند و هیچ وقت هم قرار نبوده حل کند.
برای دیدن تصویر کامل تر نقاط قوت و ضعف تزوس و پروژه های ساخته شده روی این شبکه را بخوانید. اگر مفهوم رای گیری روی زنجیره برایتان تازه است، توکن حاکمیتی و کاری که انجام می دهد نقطه شروع بهتری است. خرید و فروش هم از صفحه تزوس دیجی دلار انجام می شود.
حکمرانی روی زنجیره در تزوس یعنی چه؟
یعنی قواعد تغییر پروتکل، خودشان بخشی از پروتکل اند. پیشنهاد، رای گیری و فعال سازی نسخه جدید همه روی خود شبکه انجام می شوند و به توافق بیرونی بین گروه ها نیاز ندارند.
یک ارتقای پروتکل در تزوس چقدر طول می کشد؟
پنج مرحله دارد و هر مرحله حدود دو هفته است، یعنی نزدیک هفتاد روز از ثبت پیشنهاد تا فعال شدن خودکار روی شبکه اصلی.
من هم می توانم در رای گیری شرکت کنم؟
مستقیما نه، مگر اینکه سهام کافی برای فعالیت به عنوان نماینده داشته باشید. کاربر عادی می تواند سهامش را به یک نماینده واگذار کند و وزن رای او را بیشتر کند.
آیا تزوس تا حالا هارد فورک داشته است؟
ارتقاهای پروتکل بارها انجام شده اند، اما از راه همین فرایند رسمی و بدون دو تکه شدن زنجیره. تفاوت در همین است: تغییر هست، انشعاب نیست.
