قانون گذاری استیبل کوین؛ چه چیزی برای دارنده تتر عوض می شود
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
هر بار خبری درباره قانون گذاری استیبل کوین منتشر می شود، یک سوال از پشتیبانی تکرار می شود: «تتر دارد ممنوع می شود؟ بفروشم؟»
نه. و برای اینکه بفهمید چرا، باید یک چیز را جا بیندازیم: رگولاتور با توکن کاری ندارد. با ناشرش کار دارد.
یک استیبل کوین دلاری در عمل شبیه سپرده است: کسی پول شما را می گیرد و در ازایش یک ادعای دلاری به شما می دهد. تفاوتش با بانک این است که سال ها هیچ نهادی بررسی نمی کرد آن پول کجاست.
تمرکز همه قانون هایی که در این چند سال نوشته شده روی همین نقطه است: ناشر باید مجوز داشته باشد، ذخایرش باید قابل بازرسی باشد، و دارنده باید بتواند توکنش را پس بدهد و پول بگیرد. هیچ کدامشان درباره اینکه شما در کیف پولتان چه دارید حرفی نمی زنند.
مشخص ترین نمونه، مقررات بازار دارایی های رمزی اتحادیه اروپا است که با نام MiCA شناخته می شود. این مقررات برای استیبل کوینی که به یک ارز رسمی وصل است دسته ای جدا ساخته: توکن پول الکترونیکی.
و شرطش صریح است. طبق متن رسمی این مقررات، عرضه عمومی چنین توکنی در اتحادیه اروپا فقط وقتی مجاز است که ناشرش به عنوان موسسه اعتباری یا موسسه پول الکترونیکی مجوز گرفته باشد و سند فنی خود را به مرجع صالح اعلام و منتشر کرده باشد.
ترجمه عملی اش این است: دسترسی به یک استیبل کوین در هر کشور، به وضعیت مجوز ناشرش در همان کشور بستگی پیدا می کند. توکن همان توکن است؛ چیزی که فرق می کند این است که کدام سرویس اجازه دارد آن را به شما بفروشد.
هر متن قانونی که در این حوزه نوشته شده، دیر یا زود به یک بند می رسد: ناشر باید بتواند نشان بدهد پشت هر توکن چه دارایی ای خوابیده و آن دارایی چقدر نقدشونده است.
دلیلش هم ساده است. اگر روزی همه دارنده ها با هم بخواهند پولشان را پس بگیرند، فرق یک ذخیره از جنس اوراق کوتاه مدت با یک ذخیره از جنس وام و دارایی های دیرفروش، فرق بین تسویه و ورشکستگی است.
اینکه گزارش منتشر شود با اینکه حسابرسی کامل انجام شود دو چیز متفاوت است و خیلی ها این دو را یکی می گیرند. تفاوتشان را در گواهی ذخایر و حسابرسی تتر باز کرده ام.
اینجا جایی است که مقاله های ترجمه شده بی فایده می شوند، چون فرض می کنند خواننده در اروپا زندگی می کند.
یک چیز عوض می شود و آن هم دسترسی است. هر جا ناشر مجوز محلی نداشته باشد، سرویس های آن منطقه توکن را از فهرست خود برمی دارند. کسی که دارایی اش را روی یک صرافی خارجی نگه داشته، ممکن است یک روز صبح ببیند جفت معاملاتی اش عوض شده است. این ریسک قدیمی نگهداری دارایی روی حساب دیگران است، فقط این بار با یک ماشه تازه.
و یک چیز عوض نمی شود: قدرت ناشر برای مسدود کردن یک آدرس. این قابلیت از قبل وجود داشت و ربطی به قانون گذاری ندارد؛ در مسدود کردن آدرس توسط ناشر توضیحش داده ام.
وضعیت داخلی هم بحث جداگانه ای است و با مقررات اروپا هیچ نسبتی ندارد. اگر سوالتان این است، قانونی بودن معامله تتر داخل کشور جواب مستقیم تری می دهد.
موضع من روشن است: قانون گذاری استیبل کوین برای دارنده خبر بدی نیست، خبر خوبی است. چیزی که تا دیروز فقط به حرف ناشر متکی بود، حالا الزام دارد.
اما یک درس عملی دارد و آن این است که دارایی را جایی نگه ندارید که یک تصمیم اداری در کشوری دیگر بتواند دسترسی تان را قطع کند. تتر را در کیف پول خودتان نگه دارید و برای تبدیل ریالی از مسیری استفاده کنید که به رگولاتوری کشور سومی وابسته نیست. نرخ و شرایط معامله تتر در دیجی دلار از همین منطق می آید.
و اگر بعد از این بحث ها به این فکر افتاده اید که شاید استیبل کوین دیگری امن تر باشد، اول انتخاب بین استیبل کوین ها برای بازار ایران را بخوانید. جواب آن طور که فکر می کنید نیست.
آیا تتر غیرقانونی می شود؟
قانون های این حوزه توکن را ممنوع نمی کنند؛ برای ناشر شرط می گذارند. نتیجه شان می تواند این باشد که یک توکن در یک منطقه خاص عرضه نشود، نه اینکه دارایی دارنده ها باطل شود.
MiCA چیست؟
نام مقررات بازار دارایی های رمزی اتحادیه اروپا. برای استیبل کوین های وابسته به یک ارز رسمی دسته توکن پول الکترونیکی را تعریف کرده و عرضه عمومی آن را منوط به مجوز ناشر و انتشار سند فنی کرده است.
آیا این قوانین روی کاربر ایرانی اثر دارد؟
مستقیم نه، غیرمستقیم بله. اثرش از مسیر سرویس هایی می آید که در آن حوزه های قضایی فعالیت می کنند؛ یعنی صرافی خارجی که ممکن است فهرست توکن هایش را تغییر بدهد. روی تتری که در کیف پول خودتان است اثری ندارد.
کدام استیبل کوین از نظر قانونی وضعیت بهتری دارد؟
معیارش این است که ناشر در کدام حوزه های قضایی مجوز گرفته و چه چیزی درباره ذخایرش منتشر می کند. اما برای کاربر ایرانی این معیار تعیین کننده نیست؛ چیزی که تعیین کننده است این است که کدام توکن در بازار داخلی نقدشوندگی دارد.