درگاه پرداخت تتر؛ پذیرش ارز دیجیتال در فروشگاه

سوالی که هر چند وقت از سمت فروشنده ها می رسد: «مشتری خارج از ایران دارم، کارت نمی تواند بزند، می شود تتر بگیرم؟»

جواب کوتاه بله است. جواب کامل تر این است که سه راه متفاوت وجود دارد، هزینه و دردسرشان یکی نیست، و یک مشکل هم هست که هیچ کدامشان حلش نمی کنند.

بگذارید از ساده ترین شروع کنیم.

سه راه پذیرش تتر

یک: آدرس کیف پول، دستی. آدرس کیف پولتان را به مشتری می دهید، او می فرستد، شما در بلاک اکسپلورر چک می کنید و سفارش را تایید می کنید.

هزینه اش صفر است و راه اندازی اش پنج دقیقه. مشکلش این است که مقیاس ندارد. با پنج سفارش در ماه عالی است؛ با پنجاه تا، روزتان می شود تطبیق دادن تراکنش ها با سفارش ها. و اگر دو مشتری مبلغ یکسان بفرستند، تشخیص اینکه کدام کدام است دردسر واقعی می شود.

دو: سرویس درگاه پرداخت ارز دیجیتال. سرویسی واسط می شود، برای هر سفارش آدرس یا لینک اختصاصی می سازد، پرداخت را تشخیص می دهد و به فروشگاه شما اطلاع می دهد.

این همان چیزی است که برای فروشگاه واقعی جواب می دهد. درصدی کارمزد می گیرد و در عوض تطبیق خودکار، افزونه آماده برای فروشگاه سازها و سابقه تراکنش ها را می دهد.

سه: تسویه از طریق صرافی. تتر را در حساب صرافی می گیرید و همان جا به تومان تبدیل و به حسابتان واریز می کنید. عملا ترکیبی از راه اول است با یک مسیر نقد کردن مرتب.

مشکلی که هیچ درگاهی حلش نمی کند

شما تتر می گیرید. ولی اجاره، حقوق و جنسی که می خرید همه به تومان است.

یعنی از لحظه ای که پول را گرفتید تا لحظه ای که به تومان تبدیلش کردید، روی نرخ باز هستید. اگر نرخ بالا برود سود کرده اید و اگر پایین بیاید از حاشیه سودتان خورده. این نه ویژگی است نه باگ؛ ذات کار است.

راهش هم پیچیده نیست: سیاست تسویه داشته باشید و به آن پایبند بمانید. مثلا هر روز آخر وقت هرچه تتر گرفته اید نقد کنید. کسانی که ضرر می کنند معمولا آنهایی هستند که نگه می دارند چون «شاید بالاتر برود». آن دیگر فروشندگی نیست، معامله گری است، و باید بدانید دارید انجامش می دهید.

نکته دوم: قیمت کالا را به تومان بگذارید و در لحظه پرداخت به تتر تبدیل کنید. اگر قیمت را ثابت به دلار بنویسید، هر تکان نرخ روی قیمت تومانی شما می افتد و مشتری داخلی گیج می شود.

هزینه واقعی پذیرش تتر

در برابر درگاه بانکی که کارمزدش مشخص و کم است، این مسیر چند قلم دارد:

• کارمزد سرویس درگاه، اگر از راه دوم می روید. معمولا درصدی از مبلغ.
• کارمزد شبکه، که معمولا مشتری می دهد ولی روی مبلغ نهایی اثر می گذارد.
• اسپرد تبدیل به تومان. این بزرگ ترین قلم است و همان جایی است که بیشتر فروشنده ها حسابش را نمی کنند.

قبل از تصمیم، یک سفارش واقعی را کامل از اول تا آخر ببرید و ببینید از صد دلار مشتری، چند تومان به حسابتان نشست. آن عدد تصمیم را می گیرد، نه جدول کارمزد.

برای درک اینکه چرا اسپرد در روزهای مختلف فرق می کند، نقدشوندگی و اسپرد تتر را ببینید.

قبل از راه اندازی، این را در نظر بگیرید

پذیرش ارز دیجیتال به عنوان روش پرداخت در ایران موضوع جاافتاده ای نیست و چارچوب مشخصی هم برایش وجود ندارد. درگاه های بانکی رسمی این کار را انجام نمی دهند و سرویس های واسط در فضایی کار می کنند که قواعدش می تواند تغییر کند.

پس این را به عنوان جایگزین درگاه بانکی نبینید. به عنوان مسیر مکمل برای مشتری هایی ببینید که راه دیگری ندارند، عمدتا مشتری خارج از کشور.

و یک هشدار عملی: مبلغ های بزرگ را با پرداخت تتری از مشتری ناشناس نگیرید بدون اینکه بدانید پول از کجا آمده. برگشت ناپذیری تراکنش که مزیت شماست، در سناریوی کلاهبرداری علیه شما هم کار می کند. روش های رایج کلاهبرداری با تتر را جداگانه نوشته ایم و برای فروشنده خواندنش لازم است.

سوال های پرتکرار