ریسک سرمایه گذاری در تتر؛ به ترتیب احتمال واقعی

شایع ترین ضرر اینجاست و اصلا هم شبیه ریسک نیست.

تتر یک دارایی رشدپذیر نیست. قرار است همیشه یک دلار بماند و همین کار را هم می کند. کسی که نمودار تومانی را می بیند و فکر می کند تتر «سود داده»، در واقع دارد کاهش ارزش ریال را نگاه می کند نه رشد یک سرمایه گذاری. اگر نرخ ارز یک دوره آرام بگیرد، همان نمودار می خوابد و هیچ اتفاقی هم برای تتر نیفتاده.

پس اولین ریسک این است: تتر را به عنوان سرمایه گذاری بخرید، در حالی که ابزار حفظ ارزش است. مقایسه اش با نگه داشتن اسکناس در تتر یا دلار برای نگه داشتن ارزش آمده.

صادرکننده تتر می تواند یک آدرس را در سطح قرارداد مسدود کند و این کار هم انجام شده. اگر تتری که تحویل گرفته اید سابقه ای داشته باشد، مشکل به شما می رسد نه به فروشنده.

این احتمالا مهم ترین ریسکی است که کاربر ایرانی جدی نمی گیرد؛ اینکه توکن شما از کجا آمده و چه کسی اختیار مسدود کردنش را دارد را جدا نوشته ایم. راه کم کردنش هم پیچیده نیست: خرید از مبدا مشخص و قابل پیگیری، به جای اولین آگهی ارزان.

حالا می رسیم به چیزی که همه از آن شروع می کنند.

سابقه شفافیت تتر تمیز نیست و این را نباید ماست مالی کرد. سال ها گزارش های دوره ای منتشر می شد که تصویری از ترکیب ذخایر می داد ولی حسابرسی کامل نبود، و همین بی اعتمادی را طولانی کرد. آنچه در این پرونده تغییر کرده و آنچه هنوز تغییر نکرده، موضوع گزارش حسابرسی و چیزی که ثابت می کند است، و ترکیب خود ذخایر در آنچه پشت هر توکن گذاشته شده باز شده.

چرا این ریسک آخر فهرست است؟ چون برای اینکه به شما ضرر بزند باید چیزی در مقیاس کل بازار اتفاق بیفتد، در حالی که چهار مورد قبلی برای تک تک افراد و هر هفته اتفاق می افتند.

ولی صفر هم نیست. صادرکننده تتر یک شرکت خصوصی است، نه بانک با بیمه سپرده. تصمیم یک نهاد ناظر خارجی، یک پرونده حقوقی یا یک تغییر قانون می تواند وضعیت را جابه جا کند و شما هیچ ابزاری برای اثرگذاری بر آن ندارید. این همان ریسکی است که نمی شود حذفش کرد، فقط می شود اندازه اش را در سبد کوچک نگه داشت.