تتر و بازارهای مالی سنتی؛ در ایران ماجرا برعکس است
برای ثبت سفارش به حساب نیاز دارید. ثبت نام رایگان است.
هر چند وقت یک بار تیتری می بینید از این جنس: «ورود استیبل کوین ها به نظام مالی سنتی». بعد متن را می خوانید و متوجه می شوید درباره یک بانک در سنگاپور یا یک قانون در اروپاست.
برای کسی که در ایران زندگی می کند، این تیترها معنای وارونه ای دارند. آنجا تتر دارد کنار سیستم مالی می نشیند. اینجا تتر جای سیستم مالی نشسته است.
این تفاوت کوچکی نیست و بیشتر مطالبی که در این باره ترجمه می شوند اصلا به آن نمی رسند. بگذارید هر دو سمت را جدا نگاه کنیم.
سه جا، و هر سه واقعی اند.
تسویه بین موسسات. جابه جا کردن دلار بین دو کشور از مسیر بانکی روزها طول می کشد و در تعطیلات متوقف می شود. انتقال تتر شبانه روزی است و دقیقه ای. برای میزهای معاملاتی و صرافی ها، همین یک ویژگی کافی بوده که آن را به ابزار کاری تبدیل کند.
کارگزاری ها. بسیاری از کارگزاری های فارکس و مشتقه امروز واریز با USDT می پذیرند. برای کاربر ایرانی این تنها مسیر عملی است و جداگانه در شارژ حساب کارگزاری با تتر بازش کرده ایم.
و جهت عکس، که کمتر گفته می شود: پول ورودی به تتر خودش به بازارهای سنتی برمی گردد. عمده ذخایر این شرکت اوراق خزانه کوتاه مدت آمریکاست. یعنی هر بار کسی تتر می خرد، در نهایت تقاضایی برای بدهی دولت آمریکا ساخته می شود. اتصال دوطرفه است، نه یک طرفه.
ترکیب کامل آن ذخایر را در آنچه پشت تتر است نوشته ایم.
حالا برسیم به چیزی که به شما مربوط است.
در یک اقتصاد با دسترسی عادی بانکی، تتر یک ابزار میان بقیه ابزارهاست. کسی که حساب دلاری دارد، کارت بین المللی دارد و می تواند حواله بزند، تتر را فقط وقتی برمی دارد که سرعت بخواهد.
در ایران هیچ کدام از آن گزینه ها در دسترس نیست. حساب دلاری خارجی ندارید، کارت بین المللی کار نمی کند و حواله بانکی انجام نمی شود. پس تتر ابزار سریع تر نیست؛ تنها ابزار است.
این تفاوت یک نتیجه مهم دارد که کمتر کسی صریح می گوید: وقتی چیزی جایگزین می شود، ریسک هایش هم جایگزین نمی شوند، اضافه می شوند. شما مزیت سرعت را می گیرید و در عوض حمایت هایی را از دست می دهید که در سیستم بانکی رایگان بودند.
فهرستش کوتاه است ولی هر بندش وزن دارد.
- برگشت پذیری. اشتباه بانکی قابل پیگیری و اغلب قابل جبران است. انتقال تتری برگشت ندارد.
- ضمانت سپرده. در سیستم بانکی سازوکارهایی برای پوشش سپرده وجود دارد. برای موجودی تتر شما در یک صرافی، چنین چیزی نیست.
- مرجع رسیدگی. اگر بانک اشتباه کند می دانید کجا شکایت کنید. اگر صرافی برداشت شما را ببندد، مسیر روشنی وجود ندارد.
- سابقه مالی. گردش حساب بانکی برای وام و اعتبار به کار می آید. موجودی تتر شما هیچ سابقه ای نمی سازد.
این ها را نمی نویسم که بگویم تتر نگه ندارید. می نویسم چون تصمیم آگاهانه با تصمیم ناآگاهانه فرق دارد و بیشتر آدم ها این فهرست را اولین بار وقتی می بینند که مشکلی پیش آمده.
یعنی مبلغی که برای معامله یا پرداخت لازم دارید در دسترس باشد و بقیه دارایی تان در یک جا و یک شکل جمع نشود. هر دارایی ای که کل پس اندازتان را در آن گذاشته باشید، چه ملک باشد چه طلا چه تتر، ریسک تمرکز دارد.
و برای پرداخت های کوچک و پرتکرار به سرویس های خارجی، لزوما تتر بهترین ابزار نیست. ووچرهای قابل خرید در دیجی دلار برای همین دسته پرداخت ها معمولا ساده ترند و درگیر شبکه و کارمزد انتقال نمی شوید.
تتر پول کدام کشور است؟
هیچ کشوری. تتر پول ملی نیست و هیچ دولتی منتشرش نمی کند. یک توکن است که شرکتی خصوصی صادر می کند و وعده می دهد هر واحدش را به یک دلار بازخرید کند. ارزشش به آن وعده و دارایی های پشتش وابسته است، نه به یک دولت.
آیا بانک ها در ایران تتر قبول می کنند؟
نه. تتر در سیستم بانکی جایگاهی ندارد، به عنوان سپرده پذیرفته نمی شود و نمی توانید با آن وثیقه بگذارید یا وام بگیرید. تبدیل به ریال تنها راه ورود آن به حساب بانکی است.
تتر بخریم یا دلار؟
هر دو ارزش دلاری را نگه می دارند و نرخشان معمولا نزدیک هم حرکت می کند. دلار اسکناس نیازی به اینترنت و صرافی ندارد ولی نگهداری فیزیکی اش ریسک خودش را دارد. تتر سریع منتقل می شود و در پرداخت های اینترنتی کار می کند ولی به دسترسی و پلتفرم وابسته است. انتخاب به این بستگی دارد که قرار است با آن چه کار کنید، نه اینکه کدام ذاتا بهتر است.
می شود با تتر در بورس یا بازارهای رسمی سرمایه گذاری کرد؟
در بازارهای رسمی داخلی نه. برای ورود به آنها باید اول به ریال تبدیل کنید و از مسیر کارگزاری رسمی وارد شوید. تتر در بازارهای ارز دیجیتال و در کارگزاری های خارجی به عنوان ابزار واریز کاربرد دارد، که آن هم ملاحظات خودش را دارد.
برای دیدن نرخ خرید و فروش تتر در لحظه، صفحه اختصاصی آن همیشه به داده زنده وصل است.
