مقیاس پذیری سولانا؛ اثبات تاریخ دارد کنار می رود

کاری که این شبکه کرد، پیدا کردن یک راه حل جادویی نبود. مسئله را به چند مسئله کوچک تر تقسیم کرد و برای هر کدام قطعه جدایی نوشت. این تفکیک، خود جواب است.

ترتیب زمانی. اثبات تاریخ یک زنجیره هش پشت سر هم می سازد که مثل ساعت عمل می کند. نودها به جای اینکه سر ترتیب رویدادها با هم بحث کنند، ترتیب را از همان زنجیره می خوانند. این ساعت است، نه اجماع؛ و این همان تمایزی است که در متن های فارسی گم می شود.

پخش داده. بلوک به قطعات کوچک شکسته می شود و هر نود قطعه اش را به چند نود دیگر می دهد، به جای اینکه یک نفر همه چیز را برای همه بفرستد. این قطعه اسمش توربین است و اتفاقا تنها بخشی است که در پروتکل جدید هم می ماند.

اجرای موازی. این مهم ترین بند است و کمتر از همه گفته می شود. مستندات رسمی سولانا محیط اجرای این شبکه را در واژه نامه خودش صریحا محیط اجرای موازی معرفی می کند. دلیلش هم ساختار داده است: در سولانا هر تراکنش از اول اعلام می کند به کدام حساب ها دست می زند. پس شبکه می تواند تراکنش هایی را که به حساب های مشترکی دست نمی زنند، همزمان اجرا کند.

این قطعه آخر، جواب واقعی سوال است. سولانا سریع است چون کارها را موازی انجام می دهد، نه چون ساعت دارد.