نات کوین یا تون کوین؛ یکی روی دیگری سوار است

نات کوین را از بازی گرفتید یا خریدید و حالا مدام این جمله را می شنوید: «بفروش و به جایش ارز خود شبکه را بگیر.»

سوال درستی است، ولی قبل از جواب دادن باید یک چیز را تصحیح کرد، وگرنه کل مقایسه روی اسم اشتباه بنا می شود.

تون کوین دیگر تون کوین نیست

ارز بومی شبکه تون حالا گرم نام دارد. هم سایت رسمی شبکه، هم مستندات فنی اش و هم کیف پول های اصلی این شبکه، امروز از همین نام استفاده می کنند و در واژه نامه رسمی هم گرم را «ارز بومی اکوسیستم تون که برای توسعه سرویس ها و پرداخت کارمزد استفاده می شود» تعریف کرده اند.

دارایی همان دارایی است و چیزی گم نشده؛ فقط برچسبش عوض شده. اگر در کیف پولتان به جای Toncoin نوشته GRAM، نگران نباشید.

در بقیه این نوشته «گرم» را به معنای همان چیزی به کار می برم که سال ها تون کوین می نامیدیمش.

این دو اصلا یک جنس نیستند

مقایسه نات کوین با گرم شبیه مقایسه دو سهم نیست. شبیه مقایسه یک ساختمان با یک مغازه داخل همان ساختمان است.

گرم ارز بومی شبکه است. کارمزد تراکنش ها با آن پرداخت می شود، ولیدیتورها با آن شبکه را امن نگه می دارند، و هر برنامه ای که روی تون اجرا شود در نهایت به آن نیاز دارد.

نات کوین یک جتون است با استاندارد TEP-74 که روی همان شبکه اجرا می شود. زنجیره ندارد، ولیدیتور ندارد، پاداش بلاک ندارد. یک قرارداد هوشمند است روی زمین کسی دیگر.

این را در شبکه نات کوین وجود ندارد کامل باز کرده ایم و اهمیتش فقط فنی نیست؛ مستقیم به سوال «کدام را نگه دارم» ربط دارد.

چهار تفاوتی که واقعا به تصمیم شما ربط دارند

منبع تقاضا. برای گرم یک تقاضای ساختاری وجود دارد: هر کسی که روی تون کاری انجام می دهد باید کارمزد بدهد. برای نات کوین چنین چیزی وجود ندارد؛ تقاضایش از توجه می آید، نه از نیاز.

عرضه. حداکثر عرضه نات کوین کمی بیش از ۱۰۲ میلیارد واحد است و تقریبا همه اش هم در گردش است. یعنی موج آزادسازی بزرگی در راه نیست، ولی این تعداد واحد باعث می شود هر انتظار قیمتی را باید در عدد بزرگی ضرب کنید. حسابش را در آینده نات کوین با عدد نوشته ایم.

وابستگی یک طرفه. اگر نات کوین فردا ناپدید شود، شبکه تون به کارش ادامه می دهد. اگر تون از کار بیفتد، نات کوین وجود خارجی ندارد. این ریسک فقط در یک جهت است و در هیچ مقایسه ای که در تلگرام می بینید نوشته نمی شود.

آنچه می توانید با آن بکنید. گرم را می شود استیک کرد و کارمزد داد. نات کوین سازوکار استیکینگ بومی ندارد؛ هرچه به این اسم می بینید محصول یک سرویس ثالث است، نه خود توکن. تفکیکش را در استیکینگ نات کوین انجام داده ایم.

پس کدام؟

بی تعارف، و بدون اینکه بخواهم دو طرف را راضی نگه دارم:

اگر می خواهید چند سال روی اکوسیستم تون سرمایه گذاری کنید، ارز بومی شبکه تون استدلال قوی تری دارد. دلیلش هم پیچیده نیست: تقاضایش به استفاده از شبکه گره خورده و استفاده از شبکه چیزی است که می شود اندازه گرفت.

اگر نات کوین را نگه می دارید، بدانید روی چه چیزی شرط بسته اید: بازگشت توجه. این شرط ممکن است ببرد، ولی شرط بندی روی توجه با سرمایه گذاری روی کاربرد یکی نیست و هر کسی که این دو را یک جور به شما بفروشد، دارد ساده اش می کند.

و حالت سومی هم هست که کمتر گفته می شود: نگه داشتن هر دو به دو دلیل متفاوت. مقدار کمی گرم برای کارمزد، و نات کوین به اندازه ای که از دست دادنش برنامه زندگی تان را عوض نکند.

یک نکته عملی که ربطی به سرمایه گذاری ندارد

حتی اگر تصمیمتان «فقط نات کوین» باشد، باز هم به گرم نیاز دارید.

در شبکه تون کارمزد با ارز بومی پرداخت می شود و هر کاربر قرارداد کیف پول جتون خودش را دارد که ساختنش هم هزینه دارد. یعنی کیف پولی که هیچ گرمی ندارد، نمی تواند نات کوین را جابه جا کند. جزئیاتش در راهنمای کیف پول نات کوین آمده.

پس سوال در عمل «کدام یک» نیست؛ «چه نسبتی» است.

حساب ایرانی

یک قلم هزینه اینجا اضافه می شود که در هیچ مقایسه خارجی نیست: رسیدن به هر کدام از این دو از ایران، یک لایه تبدیل ارز اضافه دارد و آن لایه اسپرد خودش را می گیرد.

نتیجه عملی اش این است که جابه جا شدن مکرر بین این دو توکن، سود احتمالی تان را می خورد. اگر تصمیم گرفتید عوض کنید، یک بار عوض کنید. برای تامین ارز این مسیر هم کد ووچر با نرخ روز ساده ترین گزینه است.

سوال های پرتکرار

جمع بندی

نات کوین و گرم رقیب هم نیستند؛ یکی روی دیگری سوار است. کسی که این را بفهمد، دیگر سوالش «کدام بهتر است» نخواهد بود.

و اگر یک چیز از این نوشته بماند: توکنی که زنجیره ندارد، ریسکش همیشه شامل ریسک زنجیره میزبانش هم می شود. این را به هزینه ها اضافه کنید، نه به مزیت ها.

• مرجع: سایت رسمی شبکه تون و نام فعلی ارز بومی آن
• مرجع: داده عرضه و قرارداد نات کوین در واسط برنامه نویسی کوین گکو