پشتوانه نات کوین؛ زیر این توکن دقیقا چه چیزی هست

سوال «پشتوانه نات کوین چیست» معمولا با این امید پرسیده می شود که جوابش یک ذخیره، یک درآمد یا یک شرکت باشد. جواب صادقانه این است که هیچ کدام نیست.

این لزوما یعنی بی ارزش نیست. ولی یعنی چیزی که قیمتش را نگه می دارد، آن چیزی نیست که اکثر خریدارها فکر می کنند. بیایید دقیق ببینیم زیر این توکن چه هست و چه نیست.

اول از همه: نات کوین شبکه خودش را ندارد

این پایه هر بحث دیگری است و بیشتر از هر چیزی اشتباه گفته می شود.

نات کوین یک بلاکچین نیست. یک توکن است که روی شبکه تون منتشر شده و از استاندارد جتون پیروی می کند؛ همان نقشی که استاندارد توکن های اتریوم آنجا دارد، اینجا جتون بازی می کند. در این معماری یک قرارداد اصلی، اطلاعات و کل عرضه را نگه می دارد و هر کاربر قرارداد کیف پول جداگانه خودش را دارد.

نتیجه اش این است: نات کوین کارمزد شبکه نمی گیرد، بلاک تولید نمی کند و پاداش بلاکی وجود ندارد که بین کسی تقسیم شود. امنیتش هم مال خودش نیست؛ مال شبکه ای است که رویش نشسته. جایی که این توکن واقعا نشسته است این نقشه را کامل کرده است.

چیزهایی که پشتوانه نیستند

فهرست را از سمت منفی شروع می کنیم، چون این ها همان چیزهایی اند که در تبلیغ ها به عنوان پشتوانه معرفی می شوند.

• ذخیره ارزی یا طلا: وجود ندارد. این توکن استیبل کوین نیست و هیچ دارایی ای پشتش قفل نشده.
• درآمد یک شرکت: وجود ندارد. کسی سود سه ماهه اعلام نمی کند و توکن سهم مالکیتی در چیزی نیست.
• کارمزد شبکه: کارمزد روی شبکه تون پرداخت می شود، نه به نات کوین.
• پاداش استخراج: چیزی برای استخراج وجود ندارد و آنچه واقعا به اسم استیکینگ نات کوین هست هم بازدهی پروتکلی نیست.
• سوزاندن خودکار عرضه: مکانیزمی که به صورت خودکار و از محل استفاده، عرضه را کم کند وجود ندارد.

اگر همه این ها را برداریم، چه می ماند؟ سه چیز، و هر سه واقعی اند.

سه چیزی که واقعا هست

یک: توزیع در مقیاسی که کم نظیر است. این توکن از راه یک بازی درون پیام رسان به دست میلیون ها نفر رسید، نه از راه فروش به سرمایه گذار. هیچ عرضه اولیه ای در کار نبود. این یعنی مالکیت از روز اول پخش بود، که برخلاف اکثر پروژه ها یک مزیت ساختاری است.

دو: کانال دسترسی. نشستن روی شبکه ای که به یک پیام رسان بسیار پرکاربر گره خورده، یعنی رسیدن به کاربر جدید هزینه بازاریابی متعارف را ندارد. این یک دارایی است، حتی اگر در ترازنامه ای ثبت نشود.

سه: نقدشوندگی. در صرافی های بزرگ بازار دارد، پس می شود از آن خارج شد. این ساده به نظر می رسد ولی چیزی است که اکثریت مطلق توکن های هم نسلش ندارند.

موضع من صریح است: این سه، «پشتوانه» به معنای مالی کلمه نیستند. توجه و توزیع اند. تفاوتشان با پشتوانه واقعی این است که می توانند از بین بروند بدون اینکه هیچ اتفاق فنی ای بیفتد.

پس قیمت را چه چیزی تعیین می کند

وقتی لنگر ارزشی وجود ندارد، قیمت را عرضه در دسترس و تقاضای لحظه ای می سازند. یعنی دو چیز را باید نگاه کرد، نه نمودار را.

اول اینکه چه مقدار از کل عرضه واقعا قابل معامله است و چه مقدار هنوز حرکت نکرده؛ تصویر عرضه و توزیع نات کوین این اعداد را کنار هم گذاشته است. دوم اینکه کاربری واقعی وجود دارد یا نه، که این توکن به چه کاری می آید بی تعارف بررسی اش کرده.

هر تحلیلی که این دو را نبیند و مستقیم سراغ خط روند برود، دارد روی چیزی خط می کشد که زیرش چیزی نیست.

یک نکته که فقط برای ما موضوعیت دارد

وقتی قیمت نات کوین را به تومان نگاه می کنید، دو چیز همزمان حرکت می کنند: قیمت دلاری توکن، و نرخ ریال. روی دارایی ای که قیمت دلاری اش کوچک است، حرکت ریال می تواند کل تصویر را عوض کند.

یعنی ممکن است نمودار تومانی سبز باشد در حالی که ارزش دلاری دارایی شما کم شده. اگر می خواهید بدانید نگهداری این توکن چطور پیش رفته، معیارتان باید قیمت دلاری باشد نه تومانی. این خطا در سفارش هایی که در پلتفرم دیجی دلار ثبت می شود، پرتکرارترین سوءتفاهم کاربران تازه وارد است.

برای پرداخت های ارزی جانبی هم ووچر برای پرداخت های ارزی جانبی مسیر جداگانه ای دارد.

سوال های پرتکرار درباره پشتوانه نات کوین

حرف آخر

دنبال پشتوانه گشتن برای نات کوین، دنبال چیزی گشتن است که این توکن هیچ وقت ادعایش را نکرده. چیزی که دارد یک شبکه توزیع بسیار بزرگ است و چیزی که ندارد هر مکانیزمی است که ارزش را به آن توزیع گره بزند. هر تصمیمی درباره خرید یا نگهداری اش باید با همین فرض گرفته شود، نه با فرض اینکه چیزی زیرش هست که هنوز پیدایش نکرده اید.